Kaprys (muzyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kaprys (wł. capriccio - zachcianka, wybryk, kaprys) – forma muzyczna.

  1. zbliżone do etiudy, o charakterze popisowym (np. kaprysy na skrzypce solo Niccolò Paganiniego, Etiudy-kaprysy Henryka Wieniawskiego)[2].
  2. miniatury zaliczane do liryki instrumentalnej (np. Capriccia Johannesa Brahmsa)[2].

Czasem forma capriccia była krzyżowana z innymi formami, np. Walc-kaprys Piotra Czajkowskiego, Rondo-capriccioso Felixa Mendelssohna-Bartholdy'ego

Znane kaprysy:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Habela 1968 ↓, s. 33.
  2. a b c Chodkowski 1995 ↓, s. 138.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Habela: Słowniczek muzyczny. Warszawa: PWM, 1968. ISBN 83-01-11390-1. (pol.)
  • Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: PWN, 1995. ISBN 83-01-11390-1. (pol.)
  • Mała encyklopedia muzyki'. Stefan Śledziński (red.). Wyd. III. Warszawa: PWN, 1981. ISBN 83-01-00958-6. (pol.)