Kaprysy Łazarza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kaprysy Łazarza
Gatunek czarna komedia
Rok produkcji 1972
Data premiery 17 października 1973
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 46 min
Reżyseria Janusz Zaorski
Scenariusz Stanisław Grochowiak
Janusz Weychert
Główne role Henryk Borowski
Wanda Łuczycka
Józef Nalberczak
Władysław Hańcza
Muzyka Zygmunt Konieczny
Zdjęcia Andrzej Ramlau
Scenografia Jarosław Świtoniak
Kostiumy Marek Mierzejewski
Montaż Irena Choryńska
Produkcja Zespół Filmowy Pryzmat

Kaprysy Łazarzapolski film telewizyjny (czarna komedia) z 1972 w reżyserii Janusza Zaorskiego z główną rolą Henryka Borowskiego. Film powstał na podstawie radiowego słuchowiska autorstwa Stanisława Grochowiaka pod tytułem Kaprysy Łazarza. Scherzo radiowe z 1965 (fakt ten jednak nie jest uwzględniony w czołówce filmu).

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Główny bohater filmu, stary wieśniak Jacenty zbliża się do kresu swoich dni. Bliscy i sąsiedzi są już do jego śmierci przygotowani. Żona - prawie wdowa, trumna gotowa, ksiądz - czeka. Okazuje się jednak, że główny zainteresowany zaczyna zachowywać się niezgodnie z oczekiwaniami. Jacenty nie chce spokojnie umrzeć, choć wszyscy od niego tego oczekują, każdy bowiem ma w tym jakiś interes: stolarz, sołtys, sklepikarz, muzykanci zamówieni na stypę, nawet ksiądz proboszcz. Zaczyna targować się o warunki, w jakich ma się z tym światem pożegnać. Wykłóca się z rodziną, z księdzem, z sąsiadami, nawet ze śmiercią.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

oraz Zespół Staszka Kapusty

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]