Kaprysy Łazarza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kaprysy Łazarza
Gatunek

czarna komedia

Rok produkcji

1972

Data premiery

17 października 1973

Kraj produkcji

Polska

Język

polski

Czas trwania

46 min

Reżyseria

Janusz Zaorski

Scenariusz

Stanisław Grochowiak
Janusz Weychert

Główne role

Henryk Borowski
Wanda Łuczycka
Józef Nalberczak
Władysław Hańcza

Muzyka

Zygmunt Konieczny

Zdjęcia

Andrzej Ramlau

Scenografia

Jarosław Świtoniak

Kostiumy

Marek Mierzejewski

Montaż

Irena Choryńska

Produkcja

Zespół Filmowy Pryzmat

Kaprysy Łazarzapolski film telewizyjny (czarna komedia) z 1972 w reżyserii Janusza Zaorskiego z główną rolą Henryka Borowskiego. Film powstał na podstawie radiowego słuchowiska autorstwa Stanisława Grochowiaka pod tytułem Kaprysy Łazarza. Scherzo radiowe z 1965 (fakt ten jednak nie jest uwzględniony w czołówce filmu).

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Główny bohater filmu, stary wieśniak Jacenty zbliża się do kresu swoich dni. Bliscy i sąsiedzi są już do jego śmierci przygotowani. Żona - prawie wdowa, trumna gotowa, ksiądz - czeka. Okazuje się jednak, że główny zainteresowany zaczyna zachowywać się niezgodnie z oczekiwaniami. Jacenty nie chce spokojnie umrzeć, choć wszyscy od niego tego oczekują, każdy bowiem ma w tym jakiś interes: stolarz, sołtys, sklepikarz, muzykanci zamówieni na stypę, nawet ksiądz proboszcz. Zaczyna targować się o warunki, w jakich ma się z tym światem pożegnać. Wykłóca się z rodziną, z księdzem, z sąsiadami, nawet ze śmiercią.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

oraz Zespół Staszka Kapusty

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]