Kapucynka (rodzaj)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kapucynka
Cebus[1]
Erxleben, 1777[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – młody samiec kapucynki białoczelnej (C. albifrons)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd wyższe naczelne
Infrarząd małpokształtne
Parvordo małpy szerokonose
Rodzina płaksowate
Podrodzina kapucynki
Rodzaj kapucynka
Typ nomenklatoryczny

Simia capucina Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Kapucynka[6] (Cebus) – rodzaj ssaka naczelnego z podrodziny kapucynek (Cebinae) w rodzinie płaksowatych (Cebidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej[7][8][9].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 33–51 cm, ogona 35–55 cm; masa ciała 1,7–4,7 kg[9].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Cebus: gr. κηβος kēbos „długoogoniasta małpa”[10].
  • Aegipan: w mitologii greckiej Aegipan (gr. Αιγιπαν Aigipan; αιξ aix, αιγος aigos „koza”; Παν Pan „Pan”) było inną nazwą Pana nadaną mu z powodu jego kozich kończyn, rogów i uszu[11]. Nowa nazwa dla Cebus Erxleben, 1877.
  • Calyptrocebus: gr. καλυπτρα kaluptra „welon”; κηβος kēbos „długoogoniasta małpa”[12]. Gatunek typowy: nie podany.
  • Eucebus: gr. ευ eu „dobry, typowy”; κηβος kēbos „długoogoniasta małpa”[13]. Gatunek typowy: nie podany.
  • Otocebus: gr. ους ous, ωτος ōtos „ucho”; κηβος kēbos „długoogoniasta małpa”[14]. Gatunek typowy: nie podany.
  • Pseudocebus: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; κηβος kēbos „długoogoniasta małpa”[15]. Gatunek typowy: nie podany.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[7][6]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cebus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. J.Ch.P. Erxleben: Systema regni animalis per classes, ordines, genera, species, varietates: cum synonymia et historia animalium: Classis I. Mammalia. Lipsiae: Impensis Weygandianis, 1777, s. 44. (łac.)
  3. C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815, s. 53. (fr.)
  4. a b c Reichenbach 1862 ↓, s. 55.
  5. Reichenbach 1862 ↓, s. 56.
  6. a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 38–39. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  7. a b c C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 190–192. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.)
  8. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Genus Cebus. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-05].
  9. a b Rylands i in. 2013 ↓, s. 407–414.
  10. Palmer 1904 ↓, s. 166.
  11. Palmer 1904 ↓, s. 81.
  12. Palmer 1904 ↓, s. 155.
  13. Palmer 1904 ↓, s. 272.
  14. Palmer 1904 ↓, s. 487.
  15. Palmer 1904 ↓, s. 590.
  16. a b Rylands i in. 2013 ↓, s. 407.
  17. Rylands i in. 2013 ↓, s. 408.
  18. Rylands i in. 2013 ↓, s. 410.
  19. a b c d Rylands i in. 2013 ↓, s. 411.
  20. Rylands i in. 2013 ↓, s. 412.
  21. Rylands i in. 2013 ↓, s. 413.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]