Karłomyszowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karłomyszowate
Heteromyidae[1]
Gray, 1868
szczuroskoczek olbrzymi
szczuroskoczek olbrzymi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Rząd gryzonie
Podrząd bobrokształtne
Rodzina karłomyszowate
Podrodziny

Karłomyszowate[2], dawniej: szczuroskoczki[3] (Heteromyidae) – rodzina ssaków z rzędu gryzoni.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Karłomyszowate są spotykane w rejonach na zachód od Missisipi w Ameryce Północnej, w Ameryce Środkowej i na północnym wschodzie Ameryki Południowej. Przedstawiciele tej rodziny preferują tereny pustynne, jednakże są wśród nich gatunki zamieszkujące lasy i środowiska porośnięte trawą.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Karłomyszowate mają charakterystyczny wygląd – kończyny przednie są krótkie i delikatne, a nogi tylne silne i wydłużone – przypominają tym małe kangury. Podobne są również do koszatniczki.

Pokarm i sposób odżywiania[edytuj | edytuj kod]

Tak jak goffery, karłomyszowate posiadają zewnętrzne kieszenie na bokach głowy, które służą do przenoszenia pokarmu. Odżywiają się głównie nasionami, które zrywają przednimi łapami. Ich pokarmem są również zielone części roślin, rzadziej owady i inne bezkręgowce. Niektóre gatunki nigdy nie piją wody, zadowalając się płynami zawartymi w tkankach roślin. Pokarm zbierany jest w bezpośrednim sąsiedztwie nory, w której kryją się w razie niebezpieczeństwa. Polują na nie węże, ptaki, kojoty, lisy, łasice, borsuki, skunksy, rysie i pumy.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie gatunki prowadzą przeważnie nocny tryb życia, mieszkają w przez siebie wykopanych norach, w których znajdują się specjalne pomieszczenia służące jako komory gniazdowe, sypialnie i magazyny z zapasami pokarmu. W ciągu dnia, gdy śpią, zatykają wejścia do komór ziemią, co pozwala utrzymać stałą temperaturę i odpowiednią wilgotność powietrza w środku.

Rozród i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie rozmnażają się o każdej porze roku, samice corocznie wydają na świat kilka miotów. Liczba młodych w miocie jest zmienna – od jednego do ośmiu – rodzą się w specjalnie zbudowanych gniazdach wewnątrz nory.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Do rodziny karłomyszowatych należą następujące podrodziny i rodzaje[4][2]:

Podrodzina szczuroskoczki (Dipodomyinae) z rodzajami:

Podrodzina karłomyszy (Heteromyinae) z rodzajami:

Podrodzina szczuroskoczniki (Perognathinae) z rodzajami:

Przypisy

  1. Heteromyidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  3. Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne - Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Heteromyidae. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 25 listopada 2009]