Kar Nikobar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kar Nikobar
Ilustracja
Zdjęcie satelitarne (2000)
Państwo  Indie
Akwen Ocean Indyjski
Archipelag Nikobary
Powierzchnia 126,9 km²
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

17 841[1]
140,59 os./km²
Położenie na mapie Andamanów i Nikobarów
Mapa lokalizacyjna Andamanów i Nikobarów
Kar Nikobar
Kar Nikobar
Położenie na mapie Indii
Mapa lokalizacyjna Indii
Kar Nikobar
Kar Nikobar
Ziemia9°10′01″N 92°45′00″E/9,167000 92,750000

Kar Nikobarwyspa w archipelagu Nikobary, leżącym we wschodniej części Oceanu Indyjskiego, najbardziej wysunięta na północ. Tak jak cały archipelag, należy do Indii i wchodzi w skład terytorium związkowego Andamany i Nikobary.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Wieś Sawai w roku 1895

Wyspa ma powierzchnię 126,9 km². Jest generalnie płaska i żyzna, otoczona przez piaszczyste plaże i porośnięta przez palmy kokosowe[2]. Tworzą ją neogeńskie skały osadowe, w tym wapienie i mułowce[3].

Nietypowe chaty miejscowej ludności nie mają sobie podobnych w archipelagu: są zbudowane na wysokich palach, do wnętrza wchodzi się po drabinie przez otwór w podłodze[2]. Indyjskie Siły Powietrzne ustanowiły na tej wyspie swoją najbardziej wysuniętą na południe bazę lotniczą, wykorzystując i rozbudowując lądowisko zbudowane przez Japończyków, okupujących archipelag podczas II wojny światowej[4].

Tsunami z 2004 roku[edytuj | edytuj kod]

Dwudziestotysięczna populacja tej wyspy ucierpiała bardzo na skutek trzęsienia ziemi z 2004 roku, które spowodowało powstanie silnych fal tsunami. Ze względu na bliskość epicentrum i ukształtowanie powierzchni wyspy, zniszczenia spowodowane tsunami były na niej największe w całym terytorium[3]. Po przejściu fali utracono kontakt z połową populacji[5], choć z czasem okazało się, że śmierć poniosło tylko ok. 600 osób[3], w tym 116 osób spośród personelu bazy lotniczej i ich bliskich (prawie 1/5 obecnych); te ofiary upamiętnia pomnik postawiony w miejscu tragedii[4]. Tsunami spowodowało także zmiany o charakterze geologicznym, usuwając głazy z plaż północnej zatoki Sawai i odsłaniając niżej położone skały[3].

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Niewiele ssaków występuje na Kar Nikobar. Jednym z nich jest introdukowany dzik euroazjatycki (Sus scrofa). Naturalnie na wyspie żyje rudawka nikobarska (Pteropus faunulus), nietoperz endemiczny dla Nikobarów; z tego samego rodzaju na wyspie można spotkać rudawkę czarnouchą (Pteropus melanotus)[6]. Rodzimymi gatunkami są także szczur indochiński (Rattus andamanensis) i szczur palmowy (Rattus palmarum), inny nikobarski endemit[7]. Tylko na Kar Nikobar oraz Camorta żyją węże z gatunku Trimeresurus cantori; ponadto do fauny tego obszaru zalicza się wąż Dendrelaphis humayuni oraz bardzo słabo poznana jaszczurka Dibamus nicobaricum z rodziny Dibamidae. W okolicznych wodach występuje żółw zielony (Chelonia mydas), delfin zwyczajny (Delphinus delphis) oraz diugoń przybrzeżny (Dugong dugon)[6].

Od 2004 wyspa Kar Nikobar uznawana jest przez BirdLife International za ostoję ptaków IBA. Organizacja wskazuje 5 gatunków, które zaważyły o jej ustaleniu. Zalicza się doń jeden narażony gatunek, krogulec nikobarski (Accipiter butleri). Trzy – gołąb siwogłowy (Columba palumboides), kasztanówka rudogłowa (Macropygia rufipennis) oraz sowica namorzynowa (Ninox affinis) – mają status bliskich zagrożenia. Jeden, szpak białogłowy (Sturnia erythropygia), to gatunek najmniejszej troski[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. India - Andaman & Nicobar Islands. Geohive. [dostęp 2015-01-28].
  2. a b Places of interest in Nicobar (ang.). Andaman & Nicobar Administration. [dostęp 2015-01-28].
  3. a b c d V. Sharma, Shilpa Bajpai. Impact of the 2004-tsunami on the geology of Car Nicobar Island. „Current Science”. 100 (8), s. 1145–1148, 2011-04-25. ISSN 0011-3891. 
  4. a b Tsunami Memorial at Car Nicobar (37 Wing). Bharat Rakshak. [dostęp 2015-01-29].
  5. Half the population of Car Nicobar missing. „The Times of India”, 2004-12-29. 
  6. a b c IN449 Car Nicobar. BirdLife Data Zone. [dostęp 1 lutego 2015].
  7. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Rattus palmarum. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-02-02]