Karabin maszynowy Colt CMG-2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
CMG-2
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Colt
Rodzaj ręczny karabin maszynowy
Historia
Prototypy 1967-1971
Dane techniczne
Kaliber 5,56 mm
Nabój 5,56 mm M193
Taśma nabojowa rozsypna, 150 nab.
Wymiary
Długość 1050 mm
Masa
broni 6,6 kg (nizaładowanej)
Inne
Szybkostrzelność teoretyczna 650 strz./min

Colt Machine Gun 2 (CMG-2) — prototypowy ręczny karabin maszynowy zaprojektowany w latach 60. XX wieku

Po wprowadzeniu w latach 60. do uzbrojenia United States Armed Forces karabinu szturmowego M16 kalibru 5,56 mm w firmie Colt rozpoczęto prace nad skonstruowaniem rkm-u zasilanego taką samą amunicją. Początkowo zespół konstruktorów którym kierował Robert E. Roy starał się maksymalnie wykorzystać podzespoły M16, ale okazało się że prototypowy CMG-1 ma bardzo niską niezawodność. Po zakończeniu testów CMG-1 rozpoczęto prace nad kolejnym prototypem. Tym razem zespołem kierowali George F. Curtis i Henry J. Tatro (Jr.), a konstrukcja nowej broni łączyła rozwiązania zastosowane w karabinach maszynowych LK vz. 52 i vz. 59 (mechanizm zasilania), M60 (węzeł gazowy) i Lewis.

Prototyp LMG-2 był gotowy w listopadzie 1967 roku. Nowa broń była testowana przez Armię Stanów Zjednoczonych, ale zastała odrzucona w grudniu 1969 roku ponieważ uznano że w porównaniu z karabinami maszynowymi zasilanymi nabojem 7,62 mm NATO siła ognia i skuteczna donośność jest zbyt niska. W marcu 1970 roku chęć przetestowania CMG-2 wyraziła US Navy poszukująca lekkiej broni maszynowej dla oddziałów US Navy Seals. Testy rozpoczęto w maju i po ich zakończeniu w sierpniu tego roku trzy lekko zmodyfikowane CMG-2 przekazano do jednostki Navy Seals w celu przeprowadzenia testów polowych. W kwietniu 1971 roku CMG-2 otrzymał oficjalne oznaczenie Gun Machine, 5.56 Milimeter, EX-27 Mod 0. W grudniu tego roku konstruktorzy otrzymali patent na swoją konstrukcję.

W następnych latach Colt deklarował gotowość podjęcia produkcji seryjnej CMG-2, ale żadna formacja zbrojna nie zdecydowała się na wprowadzenie tej broni do swojego uzbrojenia.

Opis[edytuj | edytuj kod]

LMG-2 był bronią bronią samoczynną. Zasada działania automatyki oparta o odprowadzanie części gazów prochowych przez boczny otwór lufy. Zasilanie przy pomocy rozsypnej taśmy o pojemności 150 naboi. Lufa zakończona szczelinowym tłumikiem płomieni. Pod lufa, do komory gazowej mocowany był dwójnóg. LMG-2 był wyposażony w dwa chwyty pistoletowe, i kolbę. Przyrządy celownicze mechaniczne (celownik ramkowy i muszka).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak, Encyklopedia współczesnej broni palnej, Warszawa: WiS, 1994, ISBN 83-86028-01-7, OCLC 169820275.