Karabin maszynowy Colt CMG-2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
CMG-2
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Colt
Rodzaj ręczny karabin maszynowy
Historia
Prototypy 1967–1971
Dane techniczne
Kaliber 5,56 mm
Nabój 5,56 mm M193
Taśma nabojowa rozsypna, 150 nab.
Wymiary
Długość 1050 mm
Masa
broni 6,6 kg (nizaładowanej)
Inne
Szybkostrzelność teoretyczna 650 strz./min

Colt Machine Gun 2 (CMG-2) – prototypowy ręczny karabin maszynowy zaprojektowany w latach 60. XX wieku

Po wprowadzeniu w latach 60. do uzbrojenia United States Armed Forces karabinu szturmowego M16 kalibru 5,56 mm w firmie Colt rozpoczęto prace nad skonstruowaniem rkm-u zasilanego taką samą amunicją. Początkowo zespół konstruktorów którym kierował Robert E. Roy starał się maksymalnie wykorzystać podzespoły M16, ale okazało się że prototypowy CMG-1 ma bardzo niską niezawodność. Po zakończeniu testów CMG-1 rozpoczęto prace nad kolejnym prototypem. Tym razem zespołem kierowali George F. Curtis i Henry J. Tatro (Jr.), a konstrukcja nowej broni łączyła rozwiązania zastosowane w karabinach maszynowych LK vz. 52 i vz. 59 (mechanizm zasilania), M60 (węzeł gazowy) i Lewis.

Prototyp LMG-2 był gotowy w listopadzie 1967 roku. Nowa broń była testowana przez Armię Stanów Zjednoczonych, ale została odrzucona w grudniu 1969 roku ponieważ uznano że w porównaniu z karabinami maszynowymi zasilanymi nabojem 7,62 mm NATO siła ognia i skuteczna donośność jest zbyt niska. W marcu 1970 roku chęć przetestowania CMG-2 wyraziła US Navy poszukująca lekkiej broni maszynowej dla oddziałów US Navy Seals. Testy rozpoczęto w maju i po ich zakończeniu w sierpniu tego roku trzy lekko zmodyfikowane CMG-2 przekazano do jednostki Navy Seals w celu przeprowadzenia testów polowych. W kwietniu 1971 roku CMG-2 otrzymał oficjalne oznaczenie Gun Machine, 5.56 Milimeter, EX-27 Mod 0. W grudniu tego roku konstruktorzy otrzymali patent na swoją konstrukcję.

W następnych latach Colt deklarował gotowość podjęcia produkcji seryjnej CMG-2, ale żadna formacja zbrojna nie zdecydowała się na wprowadzenie tej broni do swojego uzbrojenia.

Opis[edytuj | edytuj kod]

LMG-2 był bronią bronią samoczynną. Zasada działania automatyki oparta o odprowadzanie części gazów prochowych przez boczny otwór lufy. Zasilanie przy pomocy rozsypnej taśmy o pojemności 150 naboi. Lufa zakończona szczelinowym tłumikiem płomieni. Pod lufa, do komory gazowej mocowany był dwójnóg. LMG-2 był wyposażony w dwa chwyty pistoletowe, i kolbę. Przyrządy celownicze mechaniczne (celownik ramkowy i muszka).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak, Encyklopedia współczesnej broni palnej, Warszawa: WiS, 1994, ISBN 83-86028-01-7, OCLC 169820275.