Karabin maszynowy MG 17

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flugzeugmaschinengewehr MG 17
Ilustracja
Państwo

 III Rzesza

Producent

Rheinmetall-Borsig

Rodzaj

lotniczy karabin maszynowy

Dane techniczne
Kaliber

7,92 mm

Nabój

7,92 x 57 mm Mauser

Taśma nabojowa

ciągła 100 nab., lub rozsypna

Wymiary
Długość

1078 mm

Masa
karabinu właściwego

10,2 kg

Inne
Prędkość pocz. pocisku

800 – 900 m/s

Szybkostrzelność teoretyczna

1200 strz./min

MG 17lotniczy karabin maszynowy kalibru 7,92 mm opracowany i produkowany przez zakłady Rheinmetall-Borsig dla potrzeb samolotów Luftwaffe jako stałe uzbrojenie samolotu. W czasie II wojny światowej używany był między innymi jako uzbrojenie samolotów Messerschmitt Bf 109, Messerschmitt Bf 110, Focke-Wulf Fw 190, Junkers Ju 87, Junkers Ju 88.

Karabin ten był modyfikacją innego karabinu lotniczego MG 15 w wersji T6-200. Karabin był przeładowywany elektropneumatycznie i posiadał elektrospust. Zasilany był początkowo ze stunabojowej taśmy długości 1680 mm, zastąpionej wkrótce taśmą rozsypną o mniejszej masie. Na osłonie lufy montowano zazwyczaj tłumik płomienia.

Standardowy pocisk przebijał 5 mm płytę pancerną z odległości 100 m, a przy użyciu wzmocnionej amunicji SmK płytę pancerną o grubości 17 mm ale z mniejszej odległości 50 m.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]