Karabinek sportowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karabinek sportowy TOZ-78

Karabinek sportowy (kbks[a]) – karabinek przystosowany do zasilania małokalibrową amunicją bocznego zapłonu, najczęściej .22 LR (5,6 × 15 mm R). Przeznaczony do celów treningowych, sportowych i rekreacyjnych. Najczęściej w formie karabinka jednostrzałowego lub powtarzalnego (rzadziej samopowtarzalnego). Niektóre z kbks-ów przeznaczone były do szkolenia żołnierzy, dlatego ich budowa była zbliżona do broni bojowej (ich zaletą w takim wypadku była redukcja kosztów szkolenia strzeleckiego). Za przykład może posłużyć polski kbks wz. 48 odpowiadający budową karabinkowi Mosin wz. 44[1][2][3].

Karabinki sportowe pojawiły się w połowie lat 30 XX w. wypierając w szkoleniu żołnierzy używane wcześniej karabiny z amunicją izbową[potrzebny przypis].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozwinięcie skrótu: kbkskarabinek sportowy (kbk – karabinek, s – sportowy). Potocznie skrót ten bywa jednak często błędnie rozwijany jako: krótki bojowy karabin sportowy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mała Encyklopedia Wojskowa Tom 2 ↓, s. 22.
  2. Stanisław Torecki, 1000 słów o broni i balistyce, wyd. 3, popr. i uzup., Warszawa: Wydawn. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982, s. 99, ISBN 83-11-06699-X.
  3. Instrukcja piechoty - 5,6 mm karabinek sportowy (kbks) wz. 48, opis i utrzymanie, t. 21/50, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1950.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa (K-Q). T. 2. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970.