Karl Ferdinand Schmid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karl Ferdinand Schmid (ur. 26 lutego 1750 w Eisleben, zm. 1 kwietnia 1809 w Wittenberdze) – niemiecki prawnik i pisarz.

Urodził się i ukończył szkołę w Eisleben w Saksonii. Studiował w Lipsku, Wittenberdze, gdzie otrzymał stopień doktora prawa w 1778. Otrzymał zezwolenie na prowadzenie nauczania na uniwersytecie oraz skończył studia filozoficzne.

W 1779 otrzymał nominację od księcia Fryderyka Augusta na profesora nadzwyczajnego prawa natury i prawa międzynarodowego Akademii Wittemberskiej. Otrzymał też tytuł radcy stanu. Prowadził wykłady z filozofii, moralności, antropologii, polityki, prawa natury i prawa międzynarodowego, prawa państwowego i historii prawa, historii prawa niemieckiego, prawa 12 Tablic, a także prawa wojskowego.

Potem działał jako profesor zwyczajny filozofii moralnej i polityki. Prowadził też nadal wykłady z prawa natury i prawa międzynarodowego. W latach 1801-1806 powoływano go na stanowisko rektora uczelni. Był także znanym pisarzem.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • De dominii acquisitione per procuratorem, Wittenberga 1778
  • De utilitate Juris naturare, Wittenberga 1779.
  • Sechzehn Oden nach Horaz, Lipsk 1774.
  • Frauenhöhle, Hamburg 1773.
  • Neujahrsgeschenk für meine Freunde, Lipsk 1775-1782.
  • Denksprüche, Wittenberga 1783.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • ADB (niem.) [dostęp 14.01.2011]