Karl Geiger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karl Geiger
Karl Geiger
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1993
Oberstdorf
Klub SC 1906 Oberstdorf
Debiut w PŚ 24 listopada 2012 w Lillehammer (21. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 24 listopada 2012 w Lillehammer (21. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 21 lutego 2016 w Lahti (2. miejsce)
Rekord życiowy 243,5 m na Letalnicy w Planicy (25 marca 2017)[1]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Pjongczang 2018 duża druż.
Mistrzostwa świata juniorów
Brąz
Liberec 2013 drużynowo
Puchar Kontynentalny
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2015/2016

Karl Geiger (ur. 11 lutego 1993 w Oberstdorfie) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC 1906 Oberstdorf. Drużynowy srebrny medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018. Brązowy medalista drużynowy Mistrzostw Świata Juniorów 2013. Trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego w skokach narciarskich 2015/2016. Medalista mistrzostw kraju.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Do 2012[edytuj | edytuj kod]

W 2005 zajął trzecie miejsce w roczniku 1993 na nieoficjalnych mistrzostwach świata dzieci w Garmisch-Partenkirchen. Na podium obok Geigera stanęli Tomasz Byrt i Rok Justin[2].

W zawodach FIS Cup zadebiutował 23 stycznia 2010 w Lauschy, dzień później zdobył pierwsze punkty[3]. Aż do sezonu 2011/2012 rzadko występował na arenie międzynarodowej. Po dobrych występach w zawodach FIS Cup i Alpen Cup został powołany na zawody Pucharu Kontynentalnego w Kuopio. Drugiego dnia tych zawodów, 11 marca 2012, zajął 14. miejsce[4].

Sezon 2012/2013[edytuj | edytuj kod]

W letniej części sezonu osiągnął dobre wyniki w Letnim Pucharze Kontynentalnym, dwukrotnie stając na podium. W klasyfikacji generalnej znalazł się na 5. pozycji[5]. Zdobył również punkty Letniego Grand Prix, zajmując 14. miejsce w Klingenthal[6].

Został powołany przez trenera Wernera Schustera na inaugurujące Puchar Świata zawody w Lillehammer[7]. W pierwszym konkursie sezonu zajął 21. miejsce[8]. 9 grudnia 2012 na próbie przedolimpijskiej w Krasnej Polanie ukończył zawody na 6. pozycji. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2013 w Libercu. Indywidualnie był siódmy[6], a w zawodach drużynowych zdobył brązowy medal[9]. Poza szóstym miejscem z zawodów w Rosji, najwyższym miejscem, jakie zajął Geiger w Pucharze Świata w sezonie 2012/2013 było 20. z lutego 2013 z mamuciej skoczni w Oberstdorfie[6].

Lata 2013–2015[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2013/2014 w zawodach Pucharu Świata Geiger kilkukrotnie zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. Indywidualnie najwyżej sklasyfikowany został na 12. miejscu, w Sapporo. Pięciokrotnie stawał na podium w Pucharze Kontynentalnym[10]. W sezonie 2014/2015 występował głównie w Pucharze Kontynentalnym, w zimowej edycji raz stając na podium. Punkty PŚ zdobył tylko raz[11].

Sezon 2015/2016[edytuj | edytuj kod]

Przez większość sezonu 2015/2016 Geiger startował w Pucharze Kontynentalnym, w grudniu i styczniu pięciokrotnie stając na podium. W lutym 2016 zaczął być regularnie powoływany na zawody Pucharu Świata, początkowo zajmując miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. 21 lutego po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów z cyklu Pucharu Świata dzięki zajęciu 2. miejsca w konkursie w Lahti, który rozgrywany był na nietypowej w tym cyklu skoczni normalnej. Po tym występie powrócił do wyników na poziomie drugiej i trzeciej dziesiątki. W dniach 12-13 marca wystąpił w ostatnich zawodach Pucharu Kontynentalnego 2015/2016, dwukrotnie zajmując miejsce na podium[12]. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2015/2016 sklasyfikowany został na 30. miejscu ze 174 punktami[13], zaś w klasyfikacji PK znalazł się na trzeciej pozycji[14].

Sezon 2016/2017[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał dobre rezultaty w Letnim Grand Prix 2016. 10 września w Czajkowskim zajął 3. miejsce, kilka innych konkursów również kończył w pierwszej dziesiątce. Puchar Świata w skokach narciarskich 2016/2017 Geiger rozpoczął od 6. miejsca w Kuusamo, które okazało się być dla niego najlepszym w sezonie. Wystąpił w nim we wszystkich konkursach Pucharu Świata, regularnie zdobywając punkty. Łącznie pięciokrotnie zajmował pozycje w najlepszej dziesiątce w konkursach indywidualnych[15]. Cały sezon ukończył na 18. miejscu z 369 punktami[13].

Sezon 2017/2018[edytuj | edytuj kod]

Zajął 3. miejsce w otwierającym Letnie Grand Prix 2017 konkursie w Wiśle[16].

W sezonie 2017/2018 Pucharu Świata sześciokrotnie zajął miejsca w najlepszej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany został na 6. miejscu w grudniu 2017 w Niżnym Tagile. W pozostałych występach najczęściej kończył zawody w drugiej dziesiątce[16]. W klasyfikacji generalnej cyklu na koniec sezonu znalazł się na 14. miejscu z 427 punktami[13]. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Indywidualnie zajął 10. miejsce na skoczni normalnej i 7 na skoczni dużej, zaś w konkursie drużynowym, startując wraz z Stephanem Leyhe, Richardem Freitagiem i Andreasem Wellingerem, zdobył srebrny medal[16].

Mistrzostwa Niemiec[edytuj | edytuj kod]

Zajmował miejsca na podium mistrzostw Niemiec. Indywidualnie zdobył srebrny medal w 2013[17] i 2017[18] oraz brązowy w 2014[19]. W zawodach drużynowych, reprezentując Bawarię, zdobywał złoty medal w 2012[20], 2013[21], 2014[22] i 2016[23] oraz srebrny w 2015[24].

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang 10. miejsce (K-98), 7. miejsce (K-125)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang srebrny medal[a]

Starty K. Geigera na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
10. 10 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 103,5 m 105,0 m 236,7 pkt 22,6 pkt Andreas Wellinger
7. 17 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 132,0 m 137,5 m 267,6 pkt 18,1 pkt Kamil Stoch
2.Silver medal.svg 19 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 136,0 m 134,0 m 1075,7 pkt (271,1 pkt) 22,8 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2013 Czechy Liberec 7. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2013 Czechy Liberec brązowy medal[b]

Starty K. Geigera na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 96,5 m 94,5 m 246,5 pkt 37,0 pkt Jaka Hvala
3.Bronze medal with cup.svg 26 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[b] 96,5 m 101,0 m 1038,5 pkt (262,5 pkt) 48,0 pkt Słowenia

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2012/2013 41.
2013/2014 42.
2014/2015 75.
2015/2016 30.
2016/2017 18.
2017/2018 14.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 21 lutego 2016 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 96,0 m 99,5 m 232,2 pkt 2. 9,2 pkt Michael Hayböck

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2012/2013
Lillehammer HS100 Lillehammer HS138 Kuusamo HS142 Krasnaja Polana HS106 Krasnaja Polana HS106 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Harrachov HS205 Harrachov HS205 Klingenthal HS140 Oberstdorf HS213 Lahti HS130 Kuopio HS127 Trondheim HS140 Oslo HS134 Planica HS215 Planica HS215 punkty
21 30 26 29 6 29 35 q 36 - - 33 q - - - - - - 42 20 40 21 46 26 34 - 86
Sezon 2013/2014
Klingenthal HS140 Kuusamo HS142 Lillehammer HS100 Lillehammer HS138 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS200 Tauplitz HS200 Wisła HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Willingen HS145 Willingen HS145 Falun HS134 Lahti HS130 Lahti HS130 Kuopio HS127 Trondheim HS140 Oslo HS134 Planica HS139 Planica HS139 punkty
25 14 15 46 29 23 28 32 q 47 32 34 - - - - 13 12 - - 20 q 31 36 - - - - 106
Sezon 2014/2015
Klingenthal HS140 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS225 Wisła HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Willingen HS145 Willingen HS145 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Kuopio HS100 Trondheim HS140 Oslo HS134 Oslo HS134 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - q q 45 31 - - 38 q - - - - - 26 39 - - - - - - - - - - - - - 5
Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140 Lillehammer HS100 Lillehammer HS100 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Willingen HS145 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Lahti HS100 Kuopio HS127 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Planica HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - - - - - 26 32 31 40 36 - - - 16 40 28 28 18 2 25 17 20 24 - 21 33 24 174
Sezon 2016/2017
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Klingenthal HS140 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS225 Oberstdorf HS225 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Pjongczang HS140 Pjongczang HS109 Oslo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
6 9 14 12 14 24 47 27 28 15 9 29 10 11 36 32 23 13 16 9 25 25 31 11 16 23 369
Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
17 18 6 9 14 11 12 17 7 12 16 q 21 14 22 9 14 11 7 34 q 7 427
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2012/2013 59.
2013/2014 48.
2014/2015 58.
2015/2016 31.
2016/2017 18.
2017/2018 11.

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 23.
2018 20.

Willingen Five[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 20.

Planica 7[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 35.

Puchar Świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2012/2013 47.
2015/2016 29.
2016/2017 18.
2017/2018 24.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2012 58.
2013 42.
2014 41.
2015 niesklasyfikowany
2016 9.
2017 20.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 10 września 2016 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 136,5 m 137,0 m 259,5 pkt 3. 16,0 pkt Robert Kranjec
2. 15 lipca 2017 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,0 m 128,0 m 251,5 pkt 3. 4,1 pkt Dawid Kubacki

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2017

2012
Wisła HS134 Courchevel HS132 Hinterzarten HS108 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - 14 18
2013
Hinterzarten HS108 Wisła HS134 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Klingenthal HS140 punkty
14 30 12 16 - - - - - - 33 56
2014
Wisła HS134 Einsiedeln HS117 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
22 q 25 22 16 - - - 19 51
2015
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS106 Czajkowski HS140 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 punkty
- 49 - - - - 40 32 - - - 0
2016
Courchevel HS132 Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- 15 6 11 4 8 3 16 18 28 253
2017
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
3 12 21 - - - - 21 17 116
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Andreas Wellinger
  2. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Michael Dreher, Tobias Löffler, Andreas Wellinger

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Mysiak: PŚ Oberstdorf: Dwunastu skoczków z rekordami życiowymi w drugim dniu rywalizacji. skokinarciarskie.pl, 2013-02-16. [dostęp 2013-08-08].
  2. Katarzyna Socha: Murańka, Byrt oraz Słowiok ze złotymi medalami MŚ dzieci w Ga-Pa!. skijumping.pl, 2005-07-30. [dostęp 2013-05-01].
  3. GEIGER Karl - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-04-26].
  4. GEIGER Karl - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-04-26].
  5. Letni Puchar Kontynentalny. skijumping.pl. [dostęp 2011-11-24].
  6. a b c GEIGER Karl - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-04-26].
  7. Tadeusz Mieczyński: Odmłodzony skład Niemców na Lillehammer. skijumping.pl, 2012-11-16. [dostęp 2011-11-24].
  8. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Freund wyprzedził Morgensterna i Bardala, słaby występ Polaków. skokinarciaskie.pl, 2012-11-24. [dostęp 2011-11-24].
  9. Tadeusz Mieczyński: MŚJ w Libercu: Słoweńcy najlepsi, Polacy ze srebrem!. skijumping.pl, 2013-01-26. [dostęp 2013-01-27].
  10. GEIGER Karl - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-04-06].
  11. GEIGER Karl - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-04-06].
  12. GEIGER Karl - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-04-18].
  13. a b c GEIGER Karl - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-04-15].
  14. Dominik Formela: PK w Czajkowskim: Geiger wygrywa konkurs, Hilde cały cykl. skijumping.pl, 2016-04-13. [dostęp 2016-04-18].
  15. GEIGER Karl - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-04-06].
  16. a b c GEIGER Karl - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-04-15].
  17. Anna Szczepankiewicz: Mistrzostwa Niemiec: Althaus i Kraus triumfują w Oberstdorfie. skijumping.pl, 2013-10-05. [dostęp 2018-04-15].
  18. Dominik Formela: Wellinger mistrzem Niemiec. skokinarciarskie.pl, 2017-10-04. [dostęp 2018-04-15].
  19. Aleksandra Kruc: Freitag zwycięża w mistrzostwach Niemiec. skokinarciarskie.pl, 2014-09-06. [dostęp 2018-04-15].
  20. Adrian Dworakowski: Ekipa z Bawarii drużynowym Mistrzem Niemiec. skijumping.pl, 2012-10-06. [dostęp 2018-04-15].
  21. Anna Szczepankiewicz: Mistrzostwa Niemiec: Bawarczycy obronili tytuł. skijumping.pl, 2013-10-06. [dostęp 2018-04-15].
  22. Deutsche Meisterschaften Teamspringen – Adler Skistadion Hinterzarten Rothaus Schanze HS 108 – 07.09.2014 – Teamspringen (niem.). sommerskispringen-hinterzarten.de, 2014-09-07. [dostęp 2018-04-15].
  23. Dominik Formela: Bawarczycy górą w Niemczech. skijumping.pl, 2016-10-21. [dostęp 2018-04-15].
  24. Deutsche Meisterschaft 2015 Skisprung Team – Garmisch-Partenkirchen – 23. Oktober 2015 (niem.). rennmeldung.de, 2015-10-23. [dostęp 2018-04-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]