Karl Hannibal von Dohna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Karl Hannibal von Dohna (ur. 1588, zm. 21 lutego 1633 w Pradze) – władca sycowskiego wolnego państwa stanowego od 1613[1].

Rodzina i młodość[edytuj]

Pochodził z pruskiego rodu von Dohna, osiadłego na Śląsku w XIII w. Był najstarszym synem Abrahama von Dohna i Eleonory z domu Saurma-Jeltsch[2].

Jako dziedzic włości sycowskich został wysłany do Francji, na studia do Paryża. Odbył również podróż do północnej Afryki[3]. Za sprawą swojego ojca przeszedł na katolicyzm, wiążąc się z dworem cesarskim w Wiedniu, gdzie piastował godność szambelana[4].

Wolny pan stanowy Sycowa[edytuj]

Po śmierci ojca, 26 czerwca 1613, przejął rządy w wolnym państwie stanowym[5]. Na początku swoich rządów poświęcił się uporządkowaniu spraw gospodarczych. W 1615 sprzedał wrocławskiemu klasztorowi św. Macieja Dziadową Kłodę. Następnie w 1621 kupił od Korony Czeskiej kilka wsi, znajdujących się w Górnych Łużycach oraz Biskupice[3].

Karl Hannibal a wojna trzydziestoletnia[edytuj]

Karl Hannibal jako gorliwy katolik był przeciwnikiem antyhabsburskiego powstania w Czechach, trwającego w latach 1618–1620. Za odmowę złożenia hołdu lennego królowi Fryderykowi I Wittelsbachowi, zwanemu Królem zimowym, został pozbawiony przez Sejm Śląski swojego władztwa. Mimo to nie podporządkował się tym zarządzeniom. Po klęsce powstańców na Białej Górze prosił cesarza o przywrócenie stanom śląskim ich wszystkich przywilejów oraz starał się o ich powrót do łask cesarskich[3].

Przez kolejne lata trwania wojny trzydziestoletniej do 1632 sytuacja w jego dobrach była w miarę dobra, na skutek omijania Sycowa i okolic przez armie obu zwaśnionych stron[6].

Do zmiany sytuacji doszło w 1632, kiedy na Śląsk wkroczyły oddziały szwedzkie i brandenburskie, które łupiły region. Karl Hannibal był odpowiedzialny za obronę Piasku i Ostrowa Tumskiego we Wrocławiu[7]. Chcąc stawić im czoła, rozpoczął werbunek ochotników do armii, natykając się 8 lutego 1633 pod Strzelinem na oddziały nieprzyjaciela. Bitwę tę przegrał, a niedługo potem, 22 lutego 1633, zmarł w Pradze po krótkiej chorobie[8].

Sprawy kulturalne[edytuj]

Utrzymywał kontakty z jednym z najwybitniejszych śląskich poetów Martinem Opitzem, który przez pewien czas był jego osobistym sekretarzem oraz doradcą[9].

Przypisy

  1. A. i A. Galasowie, Dzieje Śląska w datach, Wrocław 2001, s. 353.
  2. T. Kulak, W. Mrozowicz, Syców i okolice od czasów najdawniejszych po współczesność, Wrocław – Syców 2000, s. 47.
  3. a b c T. Kulak, W. Mrozowicz, Syców i okolice od czasów najdawniejszych po współczesność, Wrocław – Syców 2000, s. 49.
  4. J. Franzkowski, Geschichte der freien Standesherrschaft, der Stadt und des landrätlichen Kreises Gross Wartenberg, Gross Wartenberg 1912, s. 93.
  5. M. Mierzba, Wolne państwo stanowe Syców, mps. pracy dypl., Wrocław 2009, s. 40.
  6. M. Mierzba, Wolne państwo stanowe Syców, mps. pracy dypl., Wrocław 2009, s. 42-43.
  7. M. Mierzba, Wolne państwo stanowe Syców, mps. pracy dypl., Wrocław 2009, s. 43.
  8. T. Kulak, W. Mrozowicz, Syców i okolice od czasów najdawniejszych po współczesność, Wrocław – Syców 2009, s. 50.
  9. M. Mierzba, Wolne państwo stanowe Syców, mps. pracy dypl., Wrocław 2009, s. 41.

Bibliografia[edytuj]

  • Kulak T. , Mrozowicz W., Syców i okolice od czasów najdawniejszych po współczesność, wyd. Oficyna wydawnicza Atut, Wrocław – Syców 2000.
  • Franzkowski J., Geschichte der freien Standesherrschaft, der Stadt und des landrätlichen Kreises Gross Wartenberg, Gross Wartenberg 1912.
  • Mierzba M., Wolne państwo stanowe Syców, mps. pracy dypl., Wrocław 2009.


Poprzednik
Abraham von Dohna
POL Syców COA.svg Wolny pan stanowy Sycowa
1613–1633
POL Syców COA.svg Następca
Maximilian Ernst von Dohna