Karl Landsteiner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karl Landsteiner Nagrodzony nagrodą Nobla
Karl Landsteiner
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1868
Baden
Data i miejsce śmierci 26 czerwca 1943
Nowy Jork
Zawód lekarz patolog i immunolog
Narodowość Austro-Węgry

Karl Landsteiner (ur. 14 czerwca 1868 w Baden, zm. 26 czerwca 1943 w Nowym Jorku) – austriacki lekarz patolog i immunolog, laureat Nagrody Nobla w 1930 roku.

Był profesorem Uniwersytetu Wiedeńskiego (od 1911) oraz Rockefeller Institute for Medical Research w Nowym Jorku (od 1922). W 1932 roku został wybrany do Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie[1].

W 1901 roku odkrył, że w krwinkach czerwonych występują dwa antygeny, które warunkują zjawisko aglutynacji (zlepiania się krwinek) w zetknięciu z przeciwciałami obecnymi w osoczu krwi grup o odmiennej strukturze antygenowej. Na podstawie tych obserwacji wyróżnił trzy grupy krwi (A, B oraz 0, którą on sam początkowo oznaczał jako C), za co otrzymał w 1930 roku Nagrodę Nobla. W 1940 roku z Alexandrem Wienerem odkrył czynnik Rh.

W 1946 roku został pośmiertnie uhonorowany przyznaniem Nagrody Laskera w dziedzinie badań klinicznych.

Zobacz też[edytuj]

  • Ludwik Hirszfeld - Polski immunolog również prowadzący w podobnym czasie pionierskie badania nad grupami krwi i aglutynacją.

Przypisy

  1. a b Michael Heidelberger: Karl Landsteiner 1868–1943 (Biographical Memoir) (ang.). National Academy of Sciences, Washington D.C., 1969. [dostęp 2016-06-14].

Bibliografia[edytuj]

  • Wulf von Bonin, Erich Bagge, Robert Herrlinger: Laureaci nagrody Nobla. Chemia, fizyka, medycyna. Warszawa: 1969.