Karl Ludwig Michelet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karl Ludwig Michelet
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1801
Berlin
Data i miejsce śmierci 15 grudnia 1893
Berlin
Zawód, zajęcie filozof

Karl Ludwig Michelet (ur. 4 grudnia 1801 w Berlinie, zm. 15 grudnia 1893, tamże) filozofniemiecki filozof.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Michelet pochodził z osiadłej w Berlinie rodzinie hugenotów, którzy uszli z Francji po odwołaniu edyktu nantejskiego w 1685. Ojciech Micheleta był właścicielem fabryki jedwabiu. Michelet uczęszczał do gimnazjum francuskiego w Berlinie, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie Berlińskim, m.in. u Friedricha Carla von Savigny’ego, Augusta von Bethmanna-Hollwega, Carla Wilhelma von Lancizollego. Zaczął się również interesować filozofią i od 1821 uczęszczał na wykłady Georga Wilhelma Friedricha Hegla, który miał na nim wywrzeć największy wpływ. W 1824 obronił doktorat na temat Heglowskiej filozofii prawa, pt. „De doli et culpae in iure criminali notionibus”. W 1826 uzyskał habilitację, a w 1829 został profesorem filozofii Uniwersytetu Berlińskiego[1].

Do grona jego uczniów należeli m.in. David Friedrich Strauss i August Cieszkowski, który został jego wieloletnim przyjacielem[1].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • 1827 Die Ethik des Aristoteles in ihrem Verhältniss zum System der Moral,
  • 1836 Examen critique du livre d’Aristote intitulé Métaphysique, Paris,
  • 1837-1838 Geschichte der letzten Systeme der Philosophie in Deutschland von Kant bis Hegel (2 t.),
  • 1839 Schelling und Hegel,
  • 1841 Vorlesungen über die Persönlichkeit Gottes und die Unsterblichkeit der Seele, oder die ewige Persönlichkeit des Geistes,
  • 1843 Entwickelungsgeschichte der neuesten Deutschen Philosophie mit besonderer Rücksicht auf den gegenwärtigen Kampf Schelling’s mit der Hegelschen Schule,
  • 1844-1852 Die Epiphanie der ewigen Persönlichkeit des Gottes,
  • 1848 Nikomachische Ethik,
  • 1856 Eine italienische Reise in Briefen,
  • 1859-1860 Die Geschichte der Menschheit in ihrem Entwickelungsgange seit dem Jahre 1775 bis auf die neuesten Zeiten (2 t.),
  • 1866 Naturrecht, oder Rechtsphilosophie als die praktische Philosophie (3 t.)
  • 1856 Esquisse de logique,
  • 1870 Hegel der unwiderlegte Weltphilosoph,
  • 1886 Wahrheit aus meinem Leben,

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]