Karl Neumann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karl Neumann
Kapitänleutnant Kapitänleutnant
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1887
Katowice, Cesarstwo Niemieckie
Przebieg służby
Lata służby 1907 – 1918
Siły zbrojne 1907 - 1918 Kaiserliche Marine
Stanowiska dowódca:
UB-13, UB-2, UB-6, UB-40, UC-467, UB-129[1]
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Krzyż Żelazny (1813) II Klasy

Karl Neumann – (ur. 22 grudnia 1887 w Katowicach, zm. ?) niemiecki dowódca okrętów podwodnych Kaiserliche Marine. W czasie I wojny światowej dowodzone przez niego okręty podwodne zatopiły 67 statków o łącznej pojemności 104 034 BRT, 1 okręt – 834 BRT[1].

Początek służby[edytuj | edytuj kod]

Karl Neumann w 1907 roku wstąpił do szkoły kadetów Kaiserliche Marine, w tym samym roczniku byli m.in. Heino von Heimburg, Paul Hundius czy Hans Valentiner. Szkolenie odbył na okręcie szkolnym SMS "Graudenz".

I wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

W dniu wybuchu I wojny światowej 5 sierpnia 1914 roku Paul Hundius służył na SMS "Graudenz". w lipcu 1915 roku został skierowany na szkolenie na łodziach podwodnych. Po niecałym roku otrzymał swój pierwszy przydział na stanowisko dowódcy SM UB-13, okrętu podwodnego typu UB I. 15 grudnia 1915 roku zastąpił na tym stanowisku pierwszego dowódcę okrętu Waltera Gustava Beckera[2] Neumann służył na UB-13 do początku marca 1916 roku. 1 marca 1916 roku w czasie patrolu u wybrzeży Suffolk, zatopił cztery brytyjskie łodzie rybackie. 8 marca 1916 roku, na cztery tygodnie, objął dowództwo SM UB-2[3] 27 kwietnia na trzy miesiące został mianowany kapitanem SM UB-6. 17 sierpnia 1916 roku objął dowództwo przyjętego do służby dzień później okrętu typu UB IISM UB-40. Okręt został przydzielony do Flotylli Flandria i operował w rejonie kanału La Manche. Pierwszą ofiarą UB-40 był zbudowany w 1897 roku, brytyjski transportowiec parowy „Barbara”, o pojemności 3740 BRT. Statek płynął z ładunkiem cukru z Filadelfii do West Hartlepool. 20 października został zatopiony 25 mil na południe od wyspy Wight[4]. 22 listopada, w czasie swojego ostatniego patrolu jako dowódca UB-40 Karl Neumann zatopił dwa statki: norweski parowiec „City Of Mexico” o pojemności 1511 BRT, płynący z ładunkiem węgla z Blyth do La Rochelle[5], oraz brytyjski żaglowiec zbudowany w 1894 roku „Grenada” o pojemności 2268 BRT[6], który płynął pod balastem z Hawru do Nowego Jorku. Oba statki zostały zatopione około 32 mil od Beachy Head, East Sussex.

3 grudnia 1916 roku Karl Neumann przekazał dowództwo nad UB-40 Kapitänleutnantowi Hansowi Howaldt[7], a sam, 10 grudnia 1916, objął dowództwo przyjętego tego samego dnia do służby SM UC-67. Jako jego kapitan, w ciągu półtora roku zatopił 49 statków o pojemności 83 380 BRT[8]. UC-67 został przydzielony do Flotylli Pula. 17 marca 1916 roku w czasie podróży wzdłuż zachodnich wybrzeży Europy do bazy w Puli, u wybrzeży Portugalii około 15 mil na zachód od Cape Roca, UC-67 zatrzymał i zatopił portugalskie cztery kutry rybackie. Następnego dnia storpedował i zatopił szwedzki parowiec "Victoria" o pojemności 1226 BRT, płynący z ładunkiem drobnicowym do Lizbony. W czasie tej podróży zatopił jeszcze jeden brytyjski statek „Queen Eugenie” (25 marca 4359 BRT).

26 maja 1917 roku UC-67 pod dowództwem Karla Neumanna storpedował i zatopił brytyjski statek szpitalny HMHS Dover Castle. Zbudowany w 1904 roku w Barclay, Curle & Co., Ltd. w Glasgow parowiec o pojemności 8271 BRT, dla Union-Castle Line parowiec służył w czasie I wojny światowej jako statek szpitalny. W czasie rejsu z Malty na Gibraltar został storpedowany i zatonął około 50 mil od Annaby. W wyniku ataku śmierć poniosło 7 członków załogi[9][10].

15 czerwca 1918 roku Neumann został zastąpiony przez Oberleutnanta zur See Martina Niemöller[11]. Karl Neumann został mianowany kapitanem okrętu typu UB IIISM UB-129. 11 czerwca okręt został przyjęty do służby. Okręt został przydzielony do Mittelmeer I Flotilla, do której dołączył 2 października 1918 roku. W czasie podróży do docelowego portu w Puli zatopił dwa statki. 16 września 200 mil na północny zachód od wybrzeży Hiszpanii zatopił amerykański parowiec transportowy "Buenaventura" o pojemności 4881 BRT. Zbudowany w 1913 roku statek płynął pod balastem z Le Verdon do Filadelfii. W Wyniku ataku zginęło 18 członków załogi[12]. W czasie służby na Morzu Adriatyckim UB-129 odbył jeden partol i 31 października został zatopiony przez załogę u wejścia do Rijeki.

Po zakończeniu wojny Karl Neumann przeszedł do rezerwy. Zatopienie 26 maja 1917, przez dowodzony przez Neumanna okręt UC-67, statku szpitalnego „Dover Castle” stało się powodem postawienie go w stan oskarżenia przed Najwyższym Sądem Zbrodni Wojennych w Lipsku. 4 czerwca 1921 roku odbył się proces, w którym Karla Neumanna uniewinniono, powodem było wykonywanie przez oskarżonego wiążących rozkazów dowództwa Kaiserliche Marine. Dalsze jego losy nie są znane.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Guðmundur Helgason, Uboat.net: Karl Neumann, WWI U-boat commanders (ang.). [dostęp 9 listopada 2013].
  2. Walter Gustav Becker (24 grudnia 1885 – 17 kwietnia 1918), pierwszy dowódca okrętu SM UB-13, który za jego kadencji zatopił 4 statki nieprzyjaciela. Następnie dowódca SM UB-19 oraz SM UB-82, na pokładzie którego poległ 17 kwietnia wraz z całą załogą. – Uboat.net WWI U-boat commanders.
  3. WWI U-boats – UB 2 Uboat.net, [Dostęp=2013-11-09]
  4. SS Barbara (+1916) – WreckSite, [dostęp=2013-11-09]
  5. Ships hit during WWI – City of Mexico Uboat.net, [Dostęp=2013-11-11]
  6. Ships hit during WWI – Grenada Uboat.net, [Dostęp=2013-11-11]
  7. Hans Howaldt (12 listopada 1888 – 6 vwrześnia 1961), pierwszy dowódca okrętu SM UC-4. Następnie dowódca SM UB-40 oraz SM UB-108. 27 grudnia 1917 roku odznaczony Pour le Mérite. – Uboat.net WWI U-boat commanders.
  8. Ships hit by UC 67 Uboat.net, [Dostęp=2013-11-11]
  9. Ships hit during WWI – Dover Castle Uboat.net, [Dostęp=2013-11-11]
  10. HMHS Dover Castle (+1917) – Wrecksite.eu.
  11. Martin Niemöller (14 stycznia 1892 – 6 marca 1984). Był ostatnim dowódca okrętu SM UC-67, który za jego kadencji zatopił 3 statki nieprzyjaciela o pojemności 9903 BRT. Po wojnie studiował teologię i w 1931 roku został pastorem. W 1937 oraz 1938 roku był aresztowany za działalność antypaństwową i skazany na kilka miesięcy więzienia. Od 1938 do 1945 roku był więźniem Sachsenhausen oraz Dachau. – Uboat.net WWI U-boat commanders.
  12. Ships hit during WWI – Buenaventura Uboat.net, [Dostęp=2013-11-11]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]