Przejdź do zawartości

Karl Schlögel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Karl Schlögel
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

7 marca 1948
Hawangen

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia Europy Wschodniej
Alma Mater

Wolny Uniwersytet Berliński

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Europejski Viadrina we Frankfurcie nad Odrą

Odznaczenia
Krzyż Wielki II Klasy Orderu Zasługi RFNKrzyż Kawalerski Orderu Zasługi RFNOrder „Pour le Mérite” za Naukę i Sztukę
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Karl Schlögel (ur. 7 marca 1948 w Hawangen koło Memmingen) – niemiecki historyk, wykładowca, pracownik naukowy Europejskiego Uniwersytetu Viadrina we Frankfurcie nad Odrą.

Studiował historię, filozofię, socjologię i slawistykę na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie. Odbył też staże naukowe w Budapeszcie, Oksfordzie, Monachium i w Uppsali. Specjalizuje się w historii Rosji XIX i XX wieku, a także historii rozwoju miast i kultury urbanistycznej w Europie Środkowo-Wschodniej[1].

Dzieła

[edytuj | edytuj kod]
  • Terror und Traum: Moskau 1937, München 2008.
  • Sankt Petersburg. Schauplätze einer Stadtgeschichte, Frankfurt a.M. 2007 (Hrsg.).
  • Das Russische Berlin: Ostbahnhof Europas (Ergänzte und aktualisierte Neuausgabe von Berlin, Ostbahnhof Europas), München 2007.
  • Planet der Nomaden, Berlin 2006.
  • Marjampole oder Europas Wiederkehr aus dem Geist der Städte, München 2005.
  • Kartenlesen oder: Die Wiederkehr des Raumes, Zürich 2003.
  • Im Raume lesen wir die Zeit: Über Zivilisationsgeschichte und Geopolitik, München 2003.
  • Promenade in Jalta und andere Städtebilder, München 2001.
  • Die Mitte liegt ostwärts: Europa im Übergang, München 2002.
  • Petersburg: Das Laboratorium der Moderne 1909-1921, München 2002.
  • Berlin, Ostbahnhof Europas: Russen und Deutsche in ihrem Jahrhundert, Berlin 1998.
  • Go East oder die zweite Entdeckung des Ostens, Berlin 1995.
  • Moskau lesen, 1984.
    • veränderte Neuauflage 2011: Moskau lesen. Verwandlungen einer Metropole, Carl Hanser Verlag, München 2011 ISBN 978-3-446-23655-4.
  • Partei kaputt: Das Scheitern der KPD und die Krise der Linken, 1980 (współautorzy Willi Jasper, Bernd Ziesemer).

Przekłady i rozmowy w języku polskim

[edytuj | edytuj kod]
  • W poszukiwaniu "Ziemi Obiecanej", tł. z niem. Urszula Usakowska-Wolff, "Tygiel Kultury" 1997, nr 4, s. 10-17.
  • Hannah Arendt i cienie Rosji, tł. Xymena Dolińska, "Zeszyty Literackie" 2001, nr 1, s. 95-106.
  • Kiosk "Eurazja", "Przegląd Polityczny" (2002), nr 57/58, s. 168-174.
  • Inteligencja rosyjska a dzisiejsza Europa, tł. Andrzej Kopacki, "Przegląd Polityczny" (2003), nr 60, s. I-VIII.
  • Bezradność jako szansa, tł. Andrzej Kopacki, "Przegląd Polityczny" (2003), nr 60, s. 96-100.
  • Nowa kartografia: o studiowaniu sił żywotnych, rozm. przepr. Andrzej Kopacki, "Przegląd Polityczny" (2003), nr 60, s. 104-108, 110.
  • Rosjo, dokąd?, tł. Andrzej Kopacki, "Przegląd Polityczny" (2003), nr 60, s. 108-119.
  • Społeczeństwo obywatelskie: poza doktryną, tł. Andrzej Kopacki, "Przegląd Polityczny"(2003), nr 60, s. 100-103.
  • Odra: wstępne przemyślenia na temat miejsca pewnej europejskiej rzeki w historii kultury, tł. z niem. Bartosz Wójcik, Marcin Lipnicki, "Pogranicza: szczeciński kwartalnik kulturalny" 2004, nr 2, s. 31-51.
  • Tragedia wypędzeń: o potrzebie opowiedzenia na nowo o pewnym europejskim wydarzeniu, "Zeszyty Literackie" 2004, nr 1, s. 85-104.
  • Środek leży na wschodzie: Europa w stadium przejściowym, przeł. Andrzej Kopacki, Warszawa: Oficyna Naukowa 2005.
  • Niemiecki Wschód - wspólne europejskie dziedzictwo kulturowe, tł. Zbigniew Szułczyński, "Przegląd Zachodni" 62 (2006), nr 1, s. 151-164.
  • Duch miast: Europa jest na Wschodzie, rozm. przepr. Susanne Beyer, Romain Leick, "Forum" 2006, nr 3, s. 50-52.
  • Odra - Oder: panorama europejskiej rzeki, red. nauk. Karl Schlögel i Beata Halicka, Skórzyn: Wydawnictwo Instytutowe 2008.
  • Komunizm miał wiele twarzy, rozm. przepr. Karolina Wigura, "Dziennik: Polska, Europa, świat" 2008, nr 251, dodatek "Europa" nr 43, s. 15.
  • Niemcy nie odrobili lekcji na Wschodzie, rozm. przepr. Paweł Marczewski, "Dziennik: Polska, Europa, świat" 2008, nr 10, dodatek "Europa" nr 2, s. 14-15.
  • Stalinizm jest wciąż wypierany z europejskiej świadomości, rozm. przepr. Karolina Wigura, "Dziennik: Polska, Europa, świat" 2009, nr 68, dodatek "Europa" nr 12, s. 14-15.
  • W przestrzeni czas czytamy: o historii cywilizacji i geopolityce, przekł. Izabela Drozdowska, Łukasz Musiał, posł. Hubert Orłowski, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 2009.
  • Posłowie [w:] Hannah Arendt, Ludzie w mrocznych czasach, red. Ewa Rzanna, przeł. Mieczysław Godyń, Andrzej Kopacki, Henryk Krzeczkowski, Agnieszka Pokojska, Ewa Rzanna i Anna Wołkowicz, Gdańsk: Wydawnictwo Słowo/Obraz Terytoria 2013.
  • Königsberg: miasto Hannah Arendt, tł. Anna Wołkowicz, "Zeszyty Literackie" 32 (2014), nr 2, s. 99-107.
  • Głusi, naiwni, pacyfiści: co się dzieje z Niemcami, rozm. przepr. Bartosz T. Wieliński, "Gazeta Wyborcza" 2015, nr 55, s. 19.

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Karl Schlögel
  2. ↑ a b Karl Schlögel - Friedenspreis des Deutschen Buchhandels [online], www.friedenspreis-des-deutschen-buchhandels.de [dostęp 2025-11-06].
  3. ↑ Указ Президента Российской Федерации от 06.12.2013 г. № 890 [online], Президент России [dostęp 2025-04-14] (ros.).
  4. ↑ Historiker Karl Schlögel im Interview: „Man muss bei Putin mit allem rechnen“, „Der Tagesspiegel Online”, ISSN 1865-2263 [dostęp 2025-04-15] (niem.).
  5. ↑ Karl Schlögel. orden-pourlemerite.de. [dostęp 2025-04-24]. (niem.).
  6. ↑ Bekanntgabe der Ordensträgerinnen und Ordensträger [online], Der Bundespräsident [dostęp 2025-11-06] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-05] (niem.).
  7. ↑ Feierliche Verleihung des Georg Dehio-Buchpreises 2004 an Karl Schlögel und Gregor Thum [online], Deutsches Kulturforum östliches Europa e.V. [dostęp 2025-11-06] (niem.).
  8. ↑ 2010: Adam Krzeminski und Prof. Dr. Karl Schlögel [online], Stadt Göttingen - Lindepreis [dostęp 2025-11-06] (niem.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Karl_Schlögel&oldid=78149014”