Karl Verner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Karl Adolph Verner
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

7 marca 1846
Aarhus

Data i miejsce śmierci

5 listopada 1896
Kopenhaga

Zawód, zajęcie

językoznawca

Narodowość

duńska

Karl Adolph Verner (ur. 7 marca 1846 w Aarhus, zm. 5 listopada 1896 w Kopenhadze[1]) – duński językoznawca, slawista i indoeuropeista[2], twórca ogłoszonego w 1876 r. prawa Vernera[3].

W 1864 r. wstąpił na Uniwersytet Kopenhaski[2]. W latach 1871–1872 studiował w Rosji[2]. Od 1888 r. profesor Uniwersytetu Kopenhaskiego[1].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Eine Ausnahme der ersten Lautverschiebung (1876)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Karl Verner, [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2015-12-07] [zarchiwizowane z adresu] (ang.).
  2. a b c hasło „Verner, Karl Adolf (1846–96)”. W: R. E. Asher, J. M. Y. Simpson: The Encyclopedia of Language and Linguistics. Pergamon Press, 1994. ISBN 978-0-08-035943-4. [dostęp 2021-02-14]. (ang.).
  3. Anna Morpugo Davies: hasło „Verner, Karl Adolf”. W: William Frawley: International Encyclopedia of Linguistics. Oxford University Press, 2003, s. 346. ISBN 978-0-19-513977-8.