Karlik (nietoperze)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karlik
Pipistrellus[1]
Kaup, 1829[2]
Przedstawiciel rodzaju – karlik większy (P. nathusii)
Przedstawiciel rodzaju – karlik większy (P. nathusii)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Podrząd mroczkokształtne
Rodzina mroczkowate
Podrodzina mroczki
Plemię karliki
Rodzaj karlik
Typ nomenklatoryczny

Vespertilio Pipistrellus Schreber, 1774

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Karlik[8] (Pipistrellus) – rodzaj ssaka z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w rodzinie mroczkowatych (Vespertilionidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce, Eurazji, Australii i Oceanii[9].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Pipistrellus: wł. pipistrello, vispitrello (zdrobnienie od vespertilio) – nietoperz[10].
  • Romicia (Romicius): autor nie wyjaśnił znaczenia etymologii nazwy rodzajowej, Palmer sugerował że jest to wymyślona nazwa[11]. Gatunek typowy: Romicia calcarata J.E. Gray, 1838 (= Vespertilio kuhlii Kuhl, 1817).
  • Nannugo: gr. ναννος nannos – karzeł; końcówka –ugo[12]. Gatunek typowy: Vesperugo nathusii Keyserling & Blasius, 1839.
  • Alobus: gr. αλοβος alobos – bez płatka[13]. Gatunek typowy: Vespertilio (Alobus) temminckii Cretzschmar, 1826 (= Pipistrellus rueppellii (J. Fischer, 1829)).
  • Euvesperugo: gr. ευ eu – dobry, typowy; rodzaj Vesperugo Keyserling & Blasius 1830; Gatunek typowy: Vespertilio Pipistrellus Schreber, 1774.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[9][8]:

Przypisy

  1. Pipistrellus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.J. Kaup: Skizzirte Entwickelungs-Geschichte und natürliches System der europäischen Thierwelt: Erster Theil welcher die Vogelsäugethiere und Vögel nebst Andeutung der Entstehung der letzteren aus Amphibien enthält. Cz. 1. Darmstadt: In commission bei Carl Wilhelm Leske, 1829, s. 98. (niem.)
  3. J.E. Gray. A Revision of the Genera of Bats (Vespertilionidæ), and the Description of some new Genera and Species. „Magazine of Zoology and Botany”. 2 (12), s. 495, 1838 (ang.). 
  4. E. Blyth: Mammalia. W: G. Cuvier: Cuvier's Animal kingdom: arranged according to its organization, forming the basis for a natural history of animals, and an introduction to comparative anatomy: illustrated by three hundred engravings on wood. London: W.S. Orr and Co., 1840, s. 75. (ang.)
  5. F.A. Kolenati. Europa's Chiropteren. „Allgemeine deutsche naturhistorische Zeitung”. Neue Folge. 2, s. 169, 1856 (niem.). 
  6. W. Peters. Über Flederthiere und Amphibien. „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”. 1867, s. 707, 1867 (niem.). 
  7. A.N.Ch. Acloque: Faune de France: contenant la description des espèces indigènes disposées en tableaux analytiques; et illustrée de figures représentant les types caractéristiques des genres. Paris: Librairie J.-B. Baillière et Fils, 19 rue Hautefeuille, près du boulevard Saint-Germain, 1900, s. 35. (fr.)
  8. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 120–121. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  9. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Pipistrellus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2017-06-28]
  10. Palmer 1904 ↓, s. 538.
  11. Palmer 1904 ↓, s. 612.
  12. Palmer 1904 ↓, s. 447.
  13. Palmer 1904 ↓, s. 89.

Bibliografia[edytuj]

  1. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 71-718, seria: North American Fauna. (ang.)