Karmelici bosi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karmelici bosi
Dewiza: Zelo zelatus sum pro Domino Deo Exercituum (Żarliwością rozpaliłem się o chwałę Boga Zastępów1Krl 19,10)
Herb zakonu
Pełna nazwa Zakon Braci Bosych Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel
Nazwa łacińska Ordo Fratrum Carmelitarum Discalceatorum Beatae Mariae Virginis de Monte Carmelo
Skrót zakonny OCD
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel św. Teresa z Ávili
św. Jan od Krzyża
Data założenia XIII w. (karmelici), 1580 r. (karmelici bosi)
Przełożony o. Saverio Cannistrà
Liczba członków 4653 (2005)
Strona internetowa

Karmelici bosi (pełna nazwa po łac. Ordo Fratrum Carmelitarum Discalceatorum Beatae Mariae Virginis de Monte Carmelo) – katolicki zakon, odłam zakonu karmelitów o surowszej regule, powstały wskutek reformy rozpoczętej w 1580 przez św. Teresę z Ávili i św. Jana od Krzyża. Istnieje również Świecki Zakon Karmelitów Bosych (OCDS)[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zakon karmelitów bosych powstał w wyniku dążeń do przywrócenia pierwotnej reguły zakonu oraz do odrzucenia nadużyć, które wkradły się przez wieki. 15 lutego 1432 w wyniku wielkiego upadku karności zakonnej karmelitów papież Eugeniusz IV zatwierdził złagodzoną regułę. Nie wszyscy karmelici pogodzili się z tą decyzją. Podejmowano próby odnowy życia zakonnego dążąc do przywrócenia reguły zatwierdzonej w 1247 przez papieża Innocentego IV. Reforma św. Teresy od Jezusa i św. Jana od Krzyża okazała się najtrwalsza. Doprowadziła ona do autonomii jurysdykcyjnej w postaci oddzielnego zakonu karmelitów bosych. 24 sierpnia 1562 w Avili powstał reformowany klasztor dla sióstr pw. św. Józefa, a potem 14 następnych. 3 marca 1581 erygowana została pierwsza prowincja karmelitów reformowanych. W 1593 uzyskali oni pełną autonomię jurysdykcyjną. Odtąd zakon karmelitów dzieli się na trzewiczkowych i bosych.

Karmelici bosi w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Do Polski karmelici bosi przybyli w 1605. Wtedy to założyli klasztor w Krakowie pw. Niepokalanego Poczęcia NMP. W 1617 utworzono samodzielną polską prowincję. Rozbiory przyczyniły się do niemal całkowitej likwidacji zakonu w Polsce. Po kasatach rozbiorowych pozostał tylko klasztor w Czernej. Odnowicielem zakonu został św. Rafał Kalinowski. W 1920 wskrzeszona została prowincja polska, a w 1993 została podzielona na: krakowską i warszawską.

Do prowincji krakowskiej należy 20 konwentów: 9 w Polsce, 2 na Słowacji, 3 na Ukrainie, 1 Niemczech, 1 w USA, 2 w Burundi i 2 w Rwandzie oraz 15 klasztorów sióstr karmelitanek bosych.

Warszawską prowincję tworzy 16 konwentów: 8 w Polsce, 5 na Białorusi, 1 w USA, 1 w Rzymie i 1 w Rosji oraz 20 klasztorów sióstr karmelitanek bosych.

Strój karmelitów bosych[edytuj | edytuj kod]

Habit karmelitów bosych jest koloru brązowego. Składa się z tuniki, szkaplerza, kaptura, różańca i krzyżyka profesyjnego. W określonych okolicznościach zakłada się biały płaszcz z kapturem.
W porównaniu z habitem karmelitów trzewiczkowych, bosi mają mniejszy kaptur oraz węższy i krótszy szkaplerz. Tak samo jest z płaszczem chórowym.

Święci i błogosławieni[edytuj | edytuj kod]

W ciągu swojej historii karmelici bosi dali Kościołowi ponad 45 świętych i błogosławionych, w tym 3 doktorów Kościoła i jedną patronkę Europy.
Najbardziej znani święci i błogosławieni to:

Zarząd Generalny[edytuj | edytuj kod]

  • Przełożony Generalny – o. Saverio Cannistrà
  • I definitor – o. Agusti Borrell
  • II definitor – o. Łukasz Kansy
  • III definitor – o. Johannes Gorantla
  • IV definitor – o. Daniel Chowning
  • V definitor – o. Francisco Javier Mena
  • VI definitor – o. Mariano Agruda
  • VII definitor – o. Daniel Ehigie[2]
  • Sekretarz Generalny – o. Angelo Lanfranchi[3]
  • Prokurator Generalny – o. Jean Joseph Bergara[4]
  • Kwestor generalny – o. Paolo de Carli[5]
  • Postulator Generalny – o. Romano Gambalunga[6]
  • Archiwista Generalny – o. Angelo Lanfranchi[7]
  • Sekretarz Generalny ds. Misji – o. Jerome Paluku[8]

Sekretarze:

  • o. Carlo Dalla Valle
  • o. David Jiménez Herrero
  • o. Johnson Perumittath
  • o. Karol Kraj
  • o. Aloysius Deeney
  • o. Gino Pirolo
  • o. Isidore D’Silva
  • o. Jean Joseph Bergar

Wybitni polscy karmelici bosi[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Świecki Zakon Karmelitów Bosych. Oficjalna strona karmelitów OCDS. [dostęp 2015-09-21].
  2. Definitori, CARMELITANI SCALZI – OCD [dostęp 2019-12-23] (wł.).
  3. Segretario Generale, P. Angelo Lanfranchi, CARMELITANI SCALZI – OCD [dostęp 2019-12-23] (wł.).
  4. Procuratore Generale: P. Jean Joseph Bergara, CARMELITANI SCALZI – OCD [dostęp 2019-12-23] (wł.).
  5. Economo Generale, P. Paolo De Carli, CARMELITANI SCALZI – OCD [dostęp 2019-12-23] (wł.).
  6. Postulatore Generale: Romano Gambalunga, CARMELITANI SCALZI – OCD [dostęp 2019-12-23] (wł.).
  7. Archivista Generale (P. Angelo Lanfranchi), CARMELITANI SCALZI – OCD [dostęp 2019-12-23] (wł.).
  8. Segretario per la Cooperazione Missionaria, P. Jerome Paluku, CARMELITANI SCALZI – OCD [dostęp 2019-12-23] (wł.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]