Karmenu Mifsud Bonnici

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karmenu Mifsud Bonnici
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1933
Bormla (Cospicua)
Malta Premier Malty
Okres od 22 grudnia 1984
do 12 maja 1987
Przynależność polityczna Partit Laburista
Poprzednik Dom Mintoff
Następca Edward Fenech Adami
Odznaczenia
Narodowy Order Zasługi

Karmenu Mifsud Bonnici (ur. 17 lipca 1933 w Bormla) – maltański polityk, premier Malty od 22 grudnia 1984 do 12 maja 1987.

Lata młodości i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał bakalaureat na Uniwersytecie Maltańskim. W 1954 został doktorem prawa. W 1968 ukończył kurs prawa podatkowego i przemysłowego na University College London.

Praca[edytuj | edytuj kod]

Od maja 1968 był wykładowcą prawa przemysłowego i fiskalnego na Uniwersytecie Maltańskim. W czasie studiów był członkiem Catholic Social Guild (Katolickiego Cechu Socjalnego), a następnie pełnił funkcję doradcy prawnego Young Christian Workers Movement (Ruchu Robotniczego Młodych Chrześcijan). Pracował również jako redaktor gazety „Il-Haddiem”. W 1969 został zatrudniony jako lokalny konsultant General Workers' Union (Generalnej Unii Robotniczej). Na tym stanowisku odegrał dużą rolę w walce przeciw uchwaleniu ustawy o stosunkach przemysłowych (Industrial Relations Bill) zaproponowanej przez ówczesny nacjonalistyczny rząd, która miała zezwalać na umieszczanie strajkujących w więzieniach.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

29 maja 1980 ówczesny premier Dom Mintoff zaproponował jego kandydaturę na zastępcę lidera Partii Pracy odpowiedzialnym za sprawy partii. Wniosek został jednogłośnie przyjęty. Był autorem kampanii wyborczej partii podczas wyborów w 1981, które Partia Pracy wygrała. 2 maja 1982 został dokooptowany do parlamentu, po rezygnacji Paula Xuereba z zasiadania w nim i mianowany ministrem pracy i opieki społecznej. 15 października 1982 został liderem partii. 5 września 1983 powołano go na stanowisko wicepremiera i ministra edukacji Malty. 22 grudnia 1984 objął stanowisko premiera po rezygnacji Mintoffa[1][2], jednocześnie zostając ministrem spraw wewnętrznych. Jako premier kontynuował politykę swego poprzednika[3].

W listopadzie 1985 był głównym negocjatorem w rozmowach z terrorystami z grupy Abu Nidala, którzy po porwaniu samolotu EgyptAir rejs nr 648 wylądowali na lotnisku Malta w Luqa[4][5].

Po przegranych przez laburzystów wyborach 12 maja 1987 został zastąpiony przez dawnego kolegę ze szkoły prawniczej, Edwarda Fenecha Adamiego z Partii Narodowej[6]. Po kolejnych przegranych wyborach w 1992 ustąpił z funkcji lidera opozycji na rzecz Alfreda Santa, pozostając aktywnym posłem.

Kuzyn Karmenu – Ugo Mifsud Bonnici, tradycyjnie dla rodziny Mifsud Bonnicich należący do Partii Narodowej, był w latach 1994-1999 prezydentem Malty.

Ostrzeżenie Kadafiego[edytuj | edytuj kod]

15 kwietnia 1986 w czasie operacji El Dorado Canyon, będącej odwetem za sponsorowanie przez Libię zamachów terrorystycznych w Europie (na lotniska w Rzymie i Wiedniu oraz dyskotekę „La Belle” w Berlinie Zachodnim) – Bonnici ostrzegł Mu’ammara Kaddafiego, z którym Malta współpracowała od czasów Doma Mintoffa, o niezidentyfikowanych samolotach zmierzających w stronę Libii poprzez przestrzeń powietrzną Malty[7][8][9]. Dzięki temu Kaddafi opuścił rezydencję w Bab al-Azizia na chwilę przed jej zbombardowaniem[10].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 1990 został odznaczony Narodowym Orderem Zasługi Republiki Malty[11].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ma dwie siostry i trzech braci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mintoff Resigns As Malta Leader; Deputy Sworn In. „Toledo Blade”, s. 3, 1984-12-23 (ang.). 
  2. Malta prime minister resigns. „Lawrence Journal-World”, s. 13A, 1984-12-23 (ang.). 
  3. Mintoff successor set to continue his policies. „The Glasgow Herald”, s. 4, 1984-12-24 (ang.). 
  4. Anniversary of a massacre - The EgyptAir hijack in Malta (ang.). timesofmalta.com, 2010-11-23. [dostęp 2017-02-09].
  5. Nancy Farrell: 10 Most Terrifying Airplane Hijackings of All Time (ang.). W: EgyptAir Flight 648 (1985) [on-line]. Criminal Justice Degrees Guide. [dostęp 2014-04-06].
  6. Conservative will lead Malta. „Star-News”, s. 6A, 1987-05-13 (ang.). 
  7. Gaddafi's relationship with Malta (ang.). timesofmalta.com, 2011-10-20. [dostęp 2017-02-09].
  8. Karl Schembri: We saved Gaddafi, not Craxi - Mifsud Bonnici (ang.). maltatoday.com.mt, 2008-11-02. [dostęp 2017-02-09].
  9. Nestor Laiviera: Freezing of Libyan assets was “scandalous” – former PM Karmenu Mifsud Bonnici (ang.). maltatoday.com.mt, 2011-09-01. [dostęp 2017-02-09].
  10. Karl Schembri: Hello Eddie, how is Mintoff? (ang.). maltatoday.com.mt, 2008-08-03. [dostęp 2017-02-09].
  11. Ħatriet fl-Ordni Nazzjonali tal-Meritu (malt.). opm.gov.mt. [dostęp 2014-03-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-19)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]