Karniowicka Skała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karniowicka Skała[1] – skała w obrębie wsi Karniowice, w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zabierzów[2]. Znajduje się bezpośrednio na uskoku, jakim Wyżyna Olkuska opada do Rowu Krzeszowickiego (region Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej)[3].

Zbudowana z twardego wapienia rogowcowego skała znajduje się w lesie po prawej stronie drogi Karniowice – Kobylany, powyżej pętli autobusowej. Jest najwyższą w grupie rozrzuconych po lesie Karniowskich Skał[2]. Ma wysokość 6–10 m. Uprawiana jest na niej wspinaczka skalna. Wspinacze poprowadzili 15 dróg wspinaczkowych o trudności od III do VI.3 w skali polskiej oraz 3 projekty. Niemal wszystkie mają zamontowane stałe punkty asekuracyjne; ringi (r) i stanowiska zjazdowe (st). Drogi o wystawie zachodniej i południowej[1].

Tuż powyżej Karniowickiej Skały znajduje się niższa Ścianka przy Grotce, na której również uprawiana jest wspinaczka[1]. W skałce tej znajduje się niewielka jaskinia.

Karniowicka Skała DK55 (4).jpg
Karniowicka Skała DK55 (3).jpg
Karniowicka Skała DK55 (2).jpg
Karniowicka Skała DK55.jpg

Drogi wspinaczkowe[edytuj | edytuj kod]

  1. Off-side; III, 10 m
  2. Bez przesady; VI, 3r + st, 10 m
  3. Korner; VI.1+, 3r + st, 10 m
  4. Mały koto-niedźwiedź; VI, 3r + st, 10 m
  5. Sześć dwa na szynach; VI.1+, 3r + st, 10 m
  6. Supergule; VI.1+, 3r + st, 10 m
  7. Komin filozoficzny; V, 10 m
  8. Karniowicki psikutas (3 projekty); VI.4, 10r + st, 10 m
  9. Ucho prezesa; V, 4r + st, 10 m
  10. Falstart; VI, 4r + st, 10 m
  11. Stabilizacja motylka; VI.3, 1r + st, 10 m
  12. Rysa po lobotomii; VI, 3r + st, 10 m
  13. Szpilka; V, 1r + st, 10 m
  14. Trawers pod wiszącą skałą; IV+, 4r + st, 10 m
  15. Przepięcie; VI-, 1r, 6 m
  16. Górska przygoda; III+, 20 m[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Baza topo portalu wspinaczkowego [dostęp 2020-03-13].
  2. a b Geoportal. Mapa topograficzna i lotnicza. [dostęp 2020-03-13].
  3. Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: PWN, 1998, ​ISBN 83-01-12479-2