Karol Basiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Basiński
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1888
Kielce
Data i miejsce śmierci 19 lipca 1919
Kijów
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Polska Organizacja Wojskowa
Jednostki I Korpus Polski w Rosji
Polska Organizacja Wojskowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości

Karol Basiński ps. Kuba (ur. 1 listopada 1888 w Kielcach, zm. 19 lipca 1919 w Kijowie) – działacz Polskiej Organizacji Wojskowej, żołnierz I Korpusu Polskiego w Rosji. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Antoniego (lekarza wojskowego) i Roberty Możdżeńskiej. Uczęszczał do gimnazjum męskiego w Częstochowie, po którego ukończeniu na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie studiował historię[1]. Od 1906 członek Polskiej Partii Socjalistycznej, a w 1907 skazany za nielegalną działalność kolportażową na kilka miesięcy więzienia. Członek Związku Walki Czynnej od 1908. W latach 1910–1912 odbył w armii rosyjskiej zasadniczą służbę wojskową[1]. Od sierpnia 1914 działacz Polskiej Organizacji Wojskowej na terenie Rosji. Od 1917 służył w I Korpusie Polskim pod dowództwem generała Józefa Dowbor-Muśnickiego. 22 maja 1918 uczestniczył w aresztowaniu generała. W maju 1918 po rozwiązaniu korpusu kontynuował w POW na terenie Kijowa tajną działalność. Zginął w Kijowie, rozstrzelany 21 lipca 1919 przez bolszewików[1]. Za działalność w POW odznaczony pośmiertnie Orderem Virtuti Militari. Rodziny nie założył[2].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Polak (red.) 1993 ↓, s. 15.
  2. Polak (red.) 1993 ↓, s. 16.
  3. Monitor Polski nr 6/1934.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]