Karol Bielecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Bielecki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 stycznia 1982
Sandomierz
Wzrost 202 cm
Pozycja lewy rozgrywający
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1997–1999 Wisła Sandomierz
1999–2004 Vive Kielce 147 (681)
2004–2007 SC Magdeburg 114 (545)
2007–2012 Rhein-Neckar Löwen 147 (528)
2012–2018 PGE VIVE Kielce 64 (229)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2002–2017  Polska 255 (955[1])
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa świata
Srebro Niemcy 2007 drużynowo
Brąz Chorwacja 2009 drużynowo
Brąz Katar 2015 drużynowo
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Karol Bielecki w czasie gry

Karol Bielecki (ur. 23 stycznia 1982 w Sandomierzu) – polski piłkarz ręczny, grający na pozycji lewego rozgrywającego, reprezentant Polski, uczestnik igrzysk olimpijskich (Pekin 2008), wicemistrz świata z 2007, brązowy medalista Mistrzostw Świata 2009, brązowy medalista z Mistrzostw Świata 2015 w Katarze. W 2016 roku pełnił rolę chorążego reprezentacji Polski podczas Igrzysk Olimpijskich w Rio de Janeiro. Po sezonie klubowym 2017/2018 ogłosił zakończenie kariery sportowej.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Swą przygodę ze sportem Karol rozpoczął w sandomierskiej szkole podstawowej od gry w piłkę nożną. Gdy ukończył 11 lat, zapisał się do sekcji futbolowej Wisły Sandomierz. Uczęszczając na zajęcia drużyn dziecięcych i juniorskich[2], jego talent dostrzegli szkoleniowcy grup juniorskich – wówczas pierwszoligowejSiarki Tarnobrzeg. Mały Karol zaliczył tam jednak wyłącznie epizod, bowiem w międzyczasie do podjęcia treningów piłki ręcznej nakłonił go nauczyciel wychowania fizycznego i trener tej dyscypliny z rodzinnego miasta Ryszard Kiljański, który wraz z Mieczysławem Gospodarczykiem uczył Karola podstaw szczypiorniaka[3]. Zasady gry Bielecki poznawał w czasie zajęć WF i po paru miesiącach wyraźnie postawił na piłkę ręczną, jednakże swych sił próbował również w koszykówce. W wieku 15 lat wyjechał na testy do specjalizującej się w szkoleniu piłkarzy ręcznych gdańskiej Szkoły Mistrzostwa Sportowego, by podjąć w niej naukę po ukończeniu podstawówki. Mógł tam trafić do grupy prowadzonej przez Jana Prześlakiewicza (znanego opiekuna młodzieżowych reprezentacji Polski), jednak podczas oględzin lekarskich uznano go za zbyt wychudzonego i odmówiono przyjęcia do tej placówki. Jeszcze w tym samym roku (1997) zupełnie niespodziewanie eksplodował talent młodego Bieleckiego.

Junior wśród seniorów[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 1997/1998 został przez Mieczysława Gospodarczyka włączony do kadry drużyny seniorów Wisły Sandomierz i zgłoszony do rozgrywek II ligi, jako najmłodszy zawodnik w Polsce. W 1999, dzięki staraniom Marka Adamczaka, trafił do Iskry Kielce[4]. W barwach tego klubu został mistrzem Polski juniorów (2001), zadebiutował w Ekstraklasie (23.10.1999 r. przeciwko Warszawiance), europejskich pucharach – w tym Lidze Mistrzów (1999, 2003) – wywalczając mistrzostwo kraju (2003) i Puchar Polski (2003). Będąc zawodnikiem Iskry (wówczas Vive). W wieku 20 lat zadebiutował w reprezentacji narodowej. Nastąpiło to 20 grudnia 2002 r. w Kielcach podczas towarzyskiego meczu przeciwko Słowacji, wygranego przez „biało-czerwonych” 28:19[5] (Bielecki zdobył w nim 6 goli)[6]. W sezonie 2003/2004 został najskuteczniejszym strzelcem fazy grupowej Ligi Mistrzów[7].

Gwiazda Bundesligi[edytuj | edytuj kod]

W 2004 r. został wykupiony z kieleckiego klubu przez SC Magdeburg za sumę 200 000 euro (wówczas równowartość 1 000 000 złotych)[8], która do dziś pozostaje najwyższą kwotą transferu polskiego piłkarza ręcznego w historii, a w grudniu 2007 r. – wspólnie z Grzegorzem Tkaczykiem – trafił do Rhein-Neckar Löwen (kontrakt do 30 czerwca 2012 r.). Dość szybko stawał się gwiazdą swych zespołów, która decydowała o grze na boisku i była w stanie przesądzać losy meczów.

W reprezentacji Polski[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 2002 r. wraz z polską reprezentacją do lat 20 brał udział w młodzieżowych mistrzostwach Europy rozgrywanych w Trójmieście. Młodzi „Biało-czerwoni” – z Bieleckim jako liderem – wywalczyli pierwszy złoty medal w historii polskiej piłki ręcznej, a Karol indywidualnie tytuł króla strzelców turnieju finałowego. Rok później w młodzieżowych mistrzostwach świata zajął siódme miejsce i został królem strzelców turnieju[9]. Należy do tzw. „złotego pokolenia”, czyli grupy młodych zawodników, którzy kilka lat po wywalczeniu młodzieżowego mistrzostwa, stali się liderami kadry seniorów (wraz z Bieleckim również Krzysztof Lijewski, Patryk Kuchczyński i Mariusz Jurkiewicz). W seniorskiej kadrze narodowej zadebiutował mając 20 lat i 11 miesięcy – 20 grudnia 2002 r. w wygranym 28:19 towarzyskim meczu przeciwko Słowacji w Kielcach[10]. 5 lutego 2007 r. został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Złotym Krzyżem Zasługi[11]. 30 października 2008 r. ogłosił zakończenie kariery reprezentacyjnej z powodu problemów fizycznych. Jednak dzięki namowom Bogdana Wenty zgodził się powrócić i dalej reprezentować nasze barwy narodowe. W 2009 r. wywalczył brązowy medal mistrzostw Świata. W małym finale ekipa Polski pokonała Danię 31:23. Karol Bielecki zdobył w tym meczu 10 bramek zostając MVP meczu. Po nieudanych dla reprezentacji Polski kwalifikacjach do Igrzysk Olimpijskich w Londynie, ogłosił zakończenie kariery reprezentacyjnej[12]. Jednak dość szybko dał się namówić nowemu selekcjonerowi kadry Michaelowi Bieglerowi do powrotu i znalazł się w kadrze na mistrzostwa świata 2013. Polacy odpadli w 1/8 finału po porażce z Węgrami 19:27. Na mistrzostwach świata w 2015 r. zdobył brązowy medal. Po nich został odznaczony przez prezydenta Bronisława Komorowskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[13]. W 2016 r. poprowadził kadrę do czwartego miejsca Igrzysk Olimpijskich w Rio de Janeiro, zdobywając 55 bramek i zostając królem strzelców turnieju[14].

Kontuzja oka[edytuj | edytuj kod]

11 czerwca 2010 podczas towarzyskiego meczu z Chorwacją w Kielcach Bielecki doznał poważnego urazu oka. W 10. minucie spotkania został przypadkowo trafiony kciukiem w lewe oko przez Josipa Valčićia, wskutek czego doszło u niego do pęknięcia gałki ocznej[15]. Bielecki został niezwłocznie przewieziony do Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Kielcach, gdzie przeprowadzono tomografię komputerową. Następnie sportowca przetransportowano do kliniki okulistycznej w Lublinie. Tam wykonano doraźny zabieg operacyjny, po którym oko reagowało na bodźce świetlne. 13 czerwca szczypiornista trafił do niemieckiej kliniki w Tybindze, gdzie 2 dni później przeszedł drugą operację, mającą na celu dalszą korektę oka[16]. Mimo starań lekarzy oka nie udało się uratować. 18 czerwca 2010 r. Bielecki ogłosił zakończenie kariery sportowej[17]. Jednak kilka dni później oświadczył, że po przejściu rehabilitacji, mimo negatywnych opinii lekarzy, zamierza podjąć próbę powrotu do gry w piłkę ręczną[18]. 22 lipca 2010 r. pierwszy raz po kontuzji wystąpił w sparingowym meczu, pomiędzy Rhein-Neckar Löwen i TSB HN-Horkheim, w którym rzucił jedną bramkę[19]. 26 lipca wystąpił w meczu charytatywnym na rzecz rodziny zmarłego Olega Velyky pomiędzy Rhein-Neckar Löwen a drużyną Reszta Świata, w którym zanotował 3 trafienia[20]. W celu ochrony zdrowego oka występował w specjalnych okularach ochronnych[19]. 31 sierpnia 2010 r. rozegrał swoje pierwsze po przerwie spotkanie w Bundeslidze zdobywając 11 bramek i zostając najlepszym zawodnikiem na boisku. 28 października 2010 r. zagrał pierwszy mecz w reprezentacji od czasu utraty oka. Polski zespół wygrał spotkanie 23:15, a Karol rzucił jedną bramkę.

Powrót do Kielc[edytuj | edytuj kod]

7 lutego 2012 r. podpisał 3-letni kontrakt z Vive Targi Kielce, a do zespołu dołączył 1 lipca 2012[21]. We wrześniu 2014 przedłużył kontrakt z klubem o kolejne 2 lata – do czerwca 2017.[22]

Koniec kariery[edytuj | edytuj kod]

20 maja 2018 ogłosił w trakcie specjalnej konferencji prasowej, że wraz z końcem sezonu 2017/2018 (3 czerwca 2018) kończy karierę sportową. Pozostanie w klubie PGE Vive Kielce w roli ambasadora i trenera młodzieży[23].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Z Vive Kielce:

  • Mistrzostwo Polski juniorów: 2001
  • Mistrzostwo Polski seniorów: 2003, 2013, 2014, 2015, 2016
  • Puchar Polski: 2003, 2013, 2014, 2015
  • brązowy medal Ligi Mistrzów: 2013, 2015
  • Złoty Medal Ligi Mistrzów: 2016

Z SC Magdeburg:

Z Rhein-Neckar Löwen:

  • brązowy medal Bundesligi: 2009

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

  • Młodzieżowe Mistrzostwo Europy: 2002
  • 2 miejsce Mistrzostw Świata: 2007
  • Superpuchar Europy: 2008
  • 3 miejsce Mistrzostw Świata: 2009, 2015
  • 4 miejsce Igrzysk Olimpijskich w Rio: 2016

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • Król strzelców Młodzieżowych Mistrzostw Europy: 2002
  • Król strzelców Młodzieżowych Mistrzostw Świata: 2003
  • MVP meczu o 3 miejsce Mistrzostwa Świata: 2009
  • Król strzelców Igrzysk Olimpijskich: 2016

Bilans klubowy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Liga Mecze Bramki
1999/2000 Strzelec-Lider Market Kielce Ekstraklasa 23 42
2000/2001 Strzelec-Lider Market Kielce Ekstraklasa 31 111
2001/2002 Kolporter-Lider Market Kielce Ekstraklasa 31 138
2002/2003 KS Vive Kielce Ekstraklasa 32 210
2003/2004 KS Vive Kielce Ekstraklasa 30 180
1999-2004 razem Ekstraklasa 147 681
2004/2005 SC Magdeburg Bundesliga 32 189
2005/2006 SC Magdeburg Bundesliga 34 130
2006/2007 SC Magdeburg Bundesliga 33 157
2007/2008 SC Magdeburg Bundesliga 15 70
2007/2008 Rhein-Neckar Löwen Bundesliga 19 70
2008/2009 Rhein-Neckar Löwen Bundesliga 34 122
2009/2010 Rhein-Neckar Löwen Bundesliga 34 155
2010/2011 Rhein-Neckar Löwen Bundesliga 34 114
2011/2012 Rhein-Neckar Löwen Bundesliga 26 67
2004-2012 razem Bundesliga 261 1073
2012/2013 Vive Targi Kielce Superliga 26 78
2013/2014 Vive Targi Kielce Superliga 25 105
2012-2014 razem Superliga 51 183
1999-2014 RAZEM 459 1937

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Szkoły Podstawowej nr 1 imienia Mikołaja Kopernika w Sandomierzu (1989-1997)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marcin Górczyński: Z nimi walczylibyśmy o medal mistrzostw świata. 10 wielkich nieobecnych w reprezentacji Polski piłkarzy ręcznych. sportowefakty.wp.pl, 12 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-21].
  2. Łukasz Gładysiewicz (Dziennik Wschodni): Bielecki z Pudzianowskim w jednym teamie (pol.). [dostęp 24.06.2008]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  3. Maciej Cender (Słowo Ludu – Magazyn Sport numer 2374): Stopy stawiał dziwnie (pol.). [dostęp 14.01.2005]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  4. Maciej Cender (Słowo Ludu – Magazyn Sport numer 2374): Stopy stawiał dziwnie/Adamczak jak ojciec (pol.). [dostęp 14.01.2005].
  5. Damian Maj (sport1.pl): Poznaj naszych „brązowych” chłopaków (pol.). [dostęp 4.02.2009].
  6. Wojciech Osiński (sports.pl): Możemy stracić Bieleckiego! (pol.). [dostęp 5.05.2008].
  7. Maciej Cender (Słowo Ludu – Magazyn Sport numer 2374): Stopy stawiał dziwnie/Król Ligi Mistrzów (pol.). [dostęp 14.01.2005].
  8. Maciej Cender (Słowo Ludu – Magazyn Sport numer 2374): Stopy stawiał dziwnie/Rekordowy transfer (pol.). [dostęp 14.01.2005].
  9. Adrian Tyrkiel: Oficjalna strona Mistrzostw Europy do lat 20 Gdańsk'2002 (pol.). [dostęp 10.09.2002].
  10. Władysław Zieleśkiewicz 95 lat polskiej piłki ręcznej, wyd. ZPRP, Warszawa 2013, s. 574.
  11. Informacja o odznaczeniu piłkarzy ręcznych na stronie prezydent.pl.
  12. Bielecki kończy karierę reprezentacyjną (pol.). [dostęp 15.04.2012]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  13. Dziękuję za wzruszenia i sportowy sukces. prezydent.pl, 2015-02-12. [dostęp 2015-02-12].
  14. Rio 2016. Piłka ręczna. Bielecki królem strzelców, Hansen MVP turnieju [dostęp 2016-08-22] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-26] (pol.).
  15. Konsylium będzie radzić ws. Bieleckiego (pol.). sport.wp.pl, 2010-06-12. [dostęp 2010-06-12].
  16. Karol Bielecki przeszedł drugą operację. kielce.gazeta.pl. [dostęp 2010-06-17].
  17. Karol Bielecki stracił oko. „Urwało się wszystko, trzeba robić coś innego”.. sport.pl. [dostęp 2010-06-21].
  18. Karol Bielecki rozpoczął walkę o powrót na parkiet. sport.pl. [dostęp 2010-06-21]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  19. a b Bielecki już strzela!. sportowefakty.pl. [dostęp 2010-07-29].
  20. Reszta Świata górą w meczu z Rhein Neckar Löwen. sportowefakty.pl. [dostęp 2010-07-29].
  21. Lijewski i Bielecki zawodnikami Vive Targów Kielce!. sportowefakty.pl. [dostęp 2012-02-07].
  22. mts: Dwie gwiazdy Vive Tauron przedłużyły kontrakty. Sport.pl. [dostęp 2015-02-03].
  23. Bielecki kończy karierę!, „Polsat Sport”, 20 maja 2018 [dostęp 2018-06-12] (pol.).