Karol Brzozowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karol Brzozowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 września lub 29 listopada 1821
Warszawa
Data i miejsce śmierci 5 listopada 1904
Lwów
Zawód inżynier, botanik, geolog, geograf, etnolog i tłumacz Biblii.
Grób Karola Brzozowskiego na Cmentarzu Łyczakowskim (autor – Aleksander Zagórski)

Karol Brzozowski (ur. 28 września lub 29 listopada 1821 w Warszawie, zm. 5 listopada 1904 we Lwowie) – polski inżynier, poeta, tłumacz Biblii, powstaniec wielkopolski i styczniowy. działacz niepodległościowy. Także botanik, geolog, geograf, etnolog i urzędnik.

Życie i twórczość[edytuj]

Urodził się w 1821 w Warszawie. Był synem oficera wojsk napoleońskich. Uczył się w warszawskich szkołach pijarskich. Ukończył gimnazjum w Sejnach, następnie szkołę agronomiczną w Marmoncie.

Przeniósł się do księstwa poznańskiego. Tam w 1840 wziął udział w walkach powstania wielkopolskiego. Następnie przez Drezno, Szwajcarię dotarł do Paryża, gdzie poznał Adama Mickiewicza. Po wybuchu wojnie krymskiej był wysłannikiem emigracji w Stambule. Później przebywał w Azji utrzymując się z polowań. W 1855 ponownie przybył do Stambułu stykając się znów z Mickiewiczem. Osiadł w Latakii, ożenił się z Eulalią Bellier. Miał z nią sześcioro dzieci; trzech synów (Stanisław, Wincenty, Hubert) i trzy córki (Maria, Berta, Jadwiga).

Po wybuchu powstania styczniowego przybył na ziemie polskie i brał udział w walkach. Po upadku powstania wstąpił do służby tureckiej, początkowo pracował przy urządzaniu lasów w Bułgarii, później powołano go do robót w Mezopotamii przy boku Midhat paszy, reformatora tureckiego. Działał przy zakładaniu linii telegraficznych. W 1868 w Feredżacie pod Bagdadem założył wzorcowe gospodarstwa rolne, wybudował irygacje, urządził sady, zainicjował utworzenie szkoły rolniczej. W 1869 prowadził badania i pomiary w górach Zagros koło As-Sulajmaniji i opracował pierwszą mapę topograficzną tych okolic w skali 1:750 000. Dokonał wówczas odkryć archeologicznych. Wyniki wyprawy do Kurdystanu pt. Itinéraire de Suleimanieh a Amadieh opublikował w „Bulletin de la Société de Géographie” w 1892.

Odegrał znaczącą rolę w wojnie rosyjsko-tureckiej (1877–1878). Demokraci lwowscy powołali go wówczas na swego przedstawiciela w Konstantynopolu ze względu na zaufanie, jakim cieszył się u władz tureckich. Po wojnie pełnił obowiązki wicekonsula hiszpańskiego w Syrii.

Po 30 latach pobytu na Bliskim Wschodzie w 1884 osiadł we Lwowie, gdzie spędził resztę życia. Pracował w C. K. Wydziale Krajowym.

Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Napisał m.in.: Wzdłuż Eufratu („Wędrowiec”, 1885), Wspomnienia z Turcji („Tygodnik Ilustrowany”, 1886), W Kurdystanie („Tygodnik Ilustrowany”, 1907), Noc strzelców Anatolu, Malek. Pozostawił także bogate notatki topograficzne, geologiczne i przyrodnicze. Był także autorem wierszowanego przekładów biblijnych, między innymi Księgi Hioba i Pieśni nad Pieśniami[1].

Był ojcem poetów Stanisława i Wincentego Korab-Brzozowskich.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. Małgorzata Nowak, Brzozowski i Żuławski — dwa poetyckie spojrzenia na Księgę Hioba, „Roczniki Humanistyczne” 6/2013.

Linki zewnętrzne[edytuj]