Karol III Prostak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karol III Prostak
Georges Rouget (1783-1869) - Charles III, dit le simple, roi de France en 896 (879-929).jpg
Król Franków Zachodnich
Okres panowania od 893/898
do 922
Poprzednik Odon
Następca Robert I
Dane biograficzne
Dynastia Karolingowie
Urodziny 17 września 879
Śmierć 7 października 929
Ojciec Ludwik II Jąkała
Matka Adelajda z Paryża
Dzieci Ludwik IV Zamorski
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Karol III Prostak franc. Charles III le Simple (ur. 17 września 879[1], zm. 7 października 929[1]) – król zachodniofrankijski w latach 898–922, syn Ludwika II Jąkały z dynastii Karolingów francuskich.

W 888 możnowładcy zachodniofrankijscy obrali na króla hrabiego Odona z rodu Robertynów, za jego zasługi w walkach z wikingami. Nie zgadzali się z tym zwolennicy Karolingów francuskich i w 892 drugim królem został Karol III Prostak, syn Ludwika II Jąkały. Przez 6 lat królestwem rządziło więc dwóch królów, potem, mniej więcej na zmianę, ich potomkowie. Rywalizacja obu rodów – Karolingów i Robertynów – trwała przez całe sto lat, przybierając okresowo charakter wojny domowej.

W roku 922 wybuchł bunt możnowładców, w wyniku czego Karol III Prostak zmuszony został do ucieczki do swojego królestwa Lotaryngii. Nowym królem wybrano Roberta, syna Roberta Mocnego. 15 czerwca 923 pod Soissons wojska Karola pokonały siły Roberta, który poiósł śmierć w bitwie. Karol nie odzyskał jednak korony, a w wyniku zdrady swojego kuzyna Herberta II de Vermandois trafił do więzienia w twierdzy Saint-Quentin. W niewoli Karol spędził 4 lata, do 927 r. Dwa lata później były król karoliński umarł na zamku w Péronne.

Za panowania Karola III ustały uciążliwe najazdy wikingów. Po zwycięskiej bitwie pod Auxerre (910) król zawarł w roku 911[2] pokój w Saint-Clair-sur-Epte z władcą Normanów Haraldem Rollonem. Normanowie osiedlili się na półwyspie Contentin nad kanałem La Manche, tam utworzyli Księstwo Normandzkie, przejęli język i kulturę romańską oraz wiarę chrześcijańską w obrządku rzymskim.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 E. Brandenburg, Die Nachkommen Karls des Großen, Leipzig 1935, s. 2.
  2. Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Cesarstwo Niemieckie - Arabowie na półwyspie pirenejskim. T. 17. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 180. ISBN 978-83-7425-697-1.