Karol II de Bourbon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol II de Bourbon
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Herb duchownego Folium Ejus Non Defluet
Kraj działania

Francja

Data i miejsce urodzenia

1434
Chateau de Moulins

Data i miejsce śmierci

1488
Lyon

Arcybiskup Lyonu
Okres sprawowania

1446–1488

Prymas
Okres sprawowania

1446–1488

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Sakra biskupia

21 września 1466

Kreacja kardynalska

18 grudnia 1476
Sykstus IV

Kościół tytularny

Santi Silvestro e Martino ai Monti

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

21 września 1466

Konsekrator

Jean Coeur

Współkonsekratorzy

Antoine Gobert
Étienne Chassaigné

Karol II de Bourbon
książę Burbonii i Owernii
Okres

od 1 kwietnia 1488
do 15 kwietnia 1488

Dane biograficzne
Ojciec

Karol I de Bourbon

Matka

Agnieszka Burgundzka

Dzieci

nieślubne:
Izabela

Karol II de Bourbon, fr. Charles II de Bourbon (ur. w 1434 w Château de Moulins, zm. 13 września 1488 w Lyonie) – trzeci syn Karola I, księcia Burbonii. Kardynał i arcybiskup Lyonu, książę Burbonii n i książę Owernii (1488).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego matką była Agnieszka Burgundzka, córka księcia Jana bez Trwogi. Jako młodszy syn swoich rodziców, już we wczesnym dzieciństwie został przeznaczony na duchownego. Dzięki wpływom swojej rodziny w wieku 10 lat został mianowany arcybiskupem Lyonu, a 18 grudnia 1476 otrzymał kapelusz kardynalski z tytułem prezbitera Santi Silvestro e Martino ai Monti. Sam nie pragnął kariery duchownego i miał nieślubną córkę. W Lyonie patronował artystom i od 1486 rozpoczął budowę Kaplicy Bourbon w tamtejszej katedrze (której budowę ostatecznie dokończył jego młodszy brat).

1 kwietnia 1488, po bezdzietnej śmierci swojego starszego brata, Karol został księciem Burbonii i Owernii. Pretensje do rodzinnych tytułów zgłosił jednak równocześnie młodszy brat Karola, żonaty z ambitną Anną de Beaujeu, księżniczką francuską. 10 kwietnia Piotr i Anna siłą przejęli rządy w Burbonii. 15 kwietnia członkowie Rady Królewskiej wysłani przez Annę zmusili Karola do zrzeczenia się władzy w zamian za odszkodowanie finansowe i tytuł barona Beaujolais. Karol zmarł jeszcze w tym samym roku w niewyjaśnionych okolicznościach, w wyniku nagłego zasłabnięcia, w swoim prywatnym domu w Lyonie. Jego krótkie rządy (1-15 kwietnia) zostały de facto potwierdzone w 1505 przez Karola de Montpensier, który zostawszy kolejnym księciem przyjął imię Karola III.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Ze swoją metresą Gabrielle Bartine, Karol miał nieślubną córkę:

Poprzednik
Jan II
Książę Burbonii
1488
Następca
Piotr II