Karol Kulisz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karol Kulisz
Ojciec duchowy Społeczności Chrześcijańskiej
Karol Kulisz
Data i miejsce urodzenia 12 grudnia 1873
Dzięgielów
Data i miejsce śmierci 8 maja 1940
Buchenwald
Wyznanie Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Karol Kulisz (ur. 12 czerwca 1873 w Dzięgielowie, zm. 8 maja 1940 w Buchenwaldzie) – polski duchowny luterański, senior Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, czołowy działacz neopietystycznego ruchu społecznościowego, polski działacz narodowy i ofiara reżimu nazistowskiego.

Tablica pamiątkowa ku pamięci ks. Karola Kulisza w Kościele Jezusowym w Cieszynie

Życiorys[edytuj]

Urodził się w Dzięgielowie koło Cieszyna. Działał w Towarzystwie Ewangelickim Oświaty Ludowej w Cieszynie, w Społeczności Chrześcijańskiej (której był ojcem duchowym) oraz w Kole Polaków Teologów Ewangelickich. W 1913 założył w Ligotce Kameralnej dom opieki dla starców i ludzi niedołężnych „Betezda”. Od 1920 do 1940 pracował jako pastor w Kościele Jezusowym w Cieszynie. Był wydawcą i redaktorem czasopism „Dla wszystkich” i „Słowo Żywota”. W 1924 dzięki niemu powstał polski ewangelicki diakonat.

W 1939 został w ramach Intelligenzaktion Schlesien[1] aresztowany przez gestapo za działalność narodową. 8 maja 1940 zginął w obozie koncentracyjnym w Buchenwaldzie.

Odznaczenia[edytuj]

2 maja 1924 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Maria Wardzyńska, Był rok 1939. Operacja niemieckiej policji bezpieczeństwa w Polsce: Intelligenzaktion, Warszawa 2009, s. 139.
  2. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 26.

Bibliografia[edytuj]

  • Kulisz Karol, ks. (1873–1940) [w:] Jan Szturc, Ewangelicy w Polsce. Słownik biograficzny XVI–XX w., Bielsko-Biała 1998, s. 164–165.
  • Tadeusz J. Zieliński, Protestantyzm ewangelikalny. Studium specyfiki religijnej, Warszawa 2013, s. 344.