Karol Rolle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Rolle
Ilustracja
1926
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1871
Kamieniec Podolski, gubernia podolska, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 28 listopada 1954
Kraków, Polska
Prezydent Krakowa
Okres od 19 czerwca 1926
do 13 lipca 1931
Przynależność polityczna Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem
Poprzednik Witold Ostrowski
Następca Władysław Belina-Prażmowski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Cmentarz Rakowicki.
Grób Karola Rollego.

Karol Rolle (ur. 1 kwietnia 1871 w Kamieńcu Podolskim, zm. 28 listopada 1954 w Krakowie) – prezydent Krakowa (1926–1931), założyciel Unii Narodowo-Państwowej w 1922 roku[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Józefa oraz Idalii z Zaszczyńskich. Z wykształcenia inżynier ceramik. W latach 1889–1894 studiował na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej. W 1899 zamieszkał w Podgórzu, od 1 października 1900 kierował nowo powstałą tamtejszą szkołą ceramiczną[2], redagując również "Przegląd Ceramiczny".

W 1908 znalazł się w składzie Rady Miejskiej Podgórza. Wraz z Juliuszem Leo działał na rzecz przyłączenia Podgórza do Krakowa w 1915. W latach 1916–1933 był członkiem krakowskiej Rady Miejskiej. Podczas I wojny światowej był skarbnikiem komitetu krajowego Komisji Opieki nad Inwalidami Wojennymi w Krakowie[3]. W latach 1926–1931 pełnił funkcję prezydenta Krakowa. Działał na rzecz poprawy sytuacji instytucji kulturalnych, zwłaszcza muzeów, wspierał działalność organizacji charytatywnych.

W 1922 został członkiem pierwszej rady nadzorczej krakowskiej rozgłośni Polskiego Radia. W latach 1928–1938 był senatorem Rzeczypospolitej Polskiej z listy BBWR, wybrany w województwie krakowskim[4]. Od września do grudnia 1939 był więziony przez Niemców przy ul. Montelupich, po 1945 współpracował przy redagowaniu Polskiego Słownika Biograficznego.

Jego żoną była Maria, z domu Wojnowska (zmarła 5 sierpnia 1925 w wieku 48 lat)[5].

Zmarł 28 listopada 1954[6]. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[6].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Deklaracja programowa. [Inc.:] Polska jako naród ani na chwilę nie przestawała istnieć [...] : 28 czerwca 1922 r. / [Unia Narodowo-Państwowa]
  2. Szkoła ceglarska w Podgórzu Kurier Lwowski 1900 nr 239 s. 3
  3. Kronika. „Kraków – inwalidom”. „Nowa Reforma”, s. 2, Nr 516 z 13 października 1916. 
  4. Tadeusz i Karol Rzepeccy, Sejm i Senat 1928-1933. Podręcznik zawierający wyniki wyborów w województwach, okręgach i powiatach, podobizny posłów sejmowych i senatorów, statystyki i mapy poglądowe, Wielkopolska Księgarnia Nakładowa Karola Rzepeckiego, Poznań 1928, s. 251.
  5. Co dzień niesie? Kronika żałobna. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 181 z 9 sierpnia 1925. 
  6. a b Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Karol Rolle. rakowice.eu. [dostęp 2017-03-17].
  7. Polonia Restituta. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 101 z 6 maja 1926.