Karol Rudolf Vetter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karol Rudolf Vetter (ur. 1810 w Poznaniu, zm. 1883 w Lublinie) – polski przemysłowiec i piwowar, założyciel browaru i destylarni Vetterów w Lublinie

Syn Ernesta i Katarzyny Vetterów. Pochodził z niezamożnej rodziny. W 1829 roku zamieszkał w Warszawie gdzie praktykował w jednym z browarów. Po zakończeniu powstania listopadowego przeprowadził się na Lubelszczyznę. W 1835 roku założył w Zawieprzycach wytwórnię porteru i likierów. W 1844 roku za okazyjną cenę kupił zabudowania dawnego kościoła św. Kazimierza i klasztoru reformatów w Lublinie i założył w jego miejscu najpierw destylarnię wódek, a potem browar.

Odniósł szybko sukces dzięki produkcji zdobywającego coraz większe uznanie piwa dolnej fermentacji. W ciągu kilku lat rozbudował i zmodernizował swoje zakłady cały czas je unowocześniając. Na początku lat 80. XIX wieku jego przedsiębiorstwo należało do największych wytwórni alkoholi na Lu­belszczyźnie.

Karol Rudolf Vetter aktywnie udzielał się w Lubelskim Towarzystwie Dobroczyn­ności. Był także aktywnym członkiem lubelskiego zboru kościoła ewangelicko-reformowanego. Przez wiele lat przewodniczył kolegium kościoła ewangelicko-reformowanego w Lublinie.

Z małżeństwa z Szarlotą Julią Mende miał czworo dzieci: Augusta, Juliu­sza, Kazimierę i Karolinę. Jego synowie byli znanymi lubelskimi przemysłowcami i filantropami.

Karol Rudolf Vetter pochowany jest w części ewangelickiej cmentarza przy ul. Lipowej w Lublinie.