Karol Samuel Poniński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Samuel Poniński
Biskup
Herb duchownego
Data urodzenia

12 grudnia 1675

Data śmierci

wrzesień 1727

Biskup pomocniczy poznański
Okres sprawowania

1725–1727

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Diakonat

20 września 1698

Prezbiterat

17 września 1699

Nominacja biskupia

19 grudnia 1725

Sakra biskupia

24 lutego 1726

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

24 lutego 1726

Konsekrator

Jan Joachim Tarło

Współkonsekratorzy

Andrzej Stanisław Załuski,
Stanisław Józef Hozjusz

Karol Samuel Poniński herbu Łodzia (ur. 12 grudnia 1675, zm. we wrześniu 1727) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy poznański.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

20 września 1698 otrzymał święcenia diakonatu, a 17 września 1699 prezbiteriatu.

19 grudnia 1725 papież Benedykt XIII prekonizował go biskupem pomocniczym poznańskim oraz biskupem in partibus infidelium aradeńskim. 24 lutego 1726 przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa poznańskiego Jana Joachima Tarły. Współkonsekratorami byli biskup płocki Andrzej Stanisław Załuski oraz biskup kamieniecki Stanisław Józef Hozjusz.

Pochowany w katedrze śś. Apostołów Piotra i Pawła w Poznaniu[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof Rafał Prokop, Nekropolie biskupie w nowożytnej Rzeczypospolitej (XVI–XVIII w.), Kraków-Warszawa 2020, s. 139.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]