Karol Szyndzielorz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Szyndzielorz
Data i miejsce urodzenia 24 listopada 1936
Koźle
Zawód, zajęcie dziennikarz

Karol Jan Szyndzielorz (ur. 24 listopada 1936 w Koźlu) – polski dziennikarz, publicysta.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1957–1982 pracownik (od 1981 zastępca redaktora naczelnego) „Życia Warszawy”, po Stefanie Bratkowskim kierował dodatkiem „Życie i Nowoczesność”. Od 1982 w „Przeglądzie Tygodniowym”, później naczelny dziennika „Nowa Europa”. Publicysta i komentator radiowy i telewizyjny (Tydzień w polityce od 1982, przedtem m.in. prowadzący teleturniej Drzewko mądrości). Zajmował się głównie polityką międzynarodową[1]. Stypendysta Uniwersytetu Harvarda, Uniwersytetu Stanforda i Uniwersytetu Cornella[2].

Jego nazwisko znalazło się na tzw. Liście Kisiela, opublikowanej w 1984 przez „Tygodnik Powszechny[3]. Uczestnik obrad Okrągłego Stołu przy stoliku medialnym ze strony rządowej. W wyborach czerwcowych 1989 bez powodzenia kandydował z województwa opolskiego do Senatu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Szyndzielorz Karol, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2017-04-21].
  2. Helena Kowalik: My z Harvardu (pol.). www.tygodnikprzeglad.pl, 2004-05-30. [dostęp 2017-04-21].
  3. Stefan Kisielewski: Moje typy (pol.). Tygodnik Powszechny, 1984-12-02. [dostęp 2020-01-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, edycja 3 (redaktorzy Lubomir Mackiewicz, Anna Żołna), Warszawa 1993, s. 725.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]