Karol z Sezze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Karol z Sezze

Giancarlo Marchionne
brat zakonny
Data i miejsce urodzenia 19 października 1613
Sezze
Data i miejsce śmierci 6 stycznia 1670
Rzym
Beatyfikacja 22 stycznia 1882
Rzym
przez Leona XIII
Kanonizacja 12 kwietnia 1959
Rzym
przez Jana XXIII
Wspomnienie 6 stycznia
Atrybuty habit franciszkański, stygmat na lewym boku w okolicy serca, pióro i książki
Szczególne miejsca kultu Rzym, klasztory franciszkańskie

Karol z Sezze OFM, wł. Carlo da Sezze, właśc. Giancarlo Marchionne (ur. 19 października 1613 w Sezze, zm. 6 stycznia 1670 w Rzymie) − włoski franciszkanin z gałęzi reformackiej, święty Kościoła katolickiego, autor dzieł mistycznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Giancarlo Marchionne przyszedł na świat w rodzinie Riggero i Antoniny zd. Maccioni w Sezze w Latinie. Ucząc się w szkole podstawowej, po bliżej nie opisanym przez biografów sporze z nauczycielem, został przez rodziców wysłany do pracy w polu. 18 maja 1636 wstąpił do rzymskiej prowincji franciszkanów reformatów. Śluby wieczyste złożył 18 lub 19 maja 1637, przyjmując imię Karol[1].

Pracował jako brat laik (kuchnia, refektarz, furta klasztorna, ogród, kwesta). W pewnym momencie do prostych prac wykonywanych w klasztorze doszła działalność literacka, stanowiąca swego rodzaju ewenement, biorąc pod uwagę słabe wykształcenie zakonnika. Pozostawił autobiografię i dziełka z zakresu teologii mistycznej. Po rady zwracali się do niego przedstawiciele kleru i arystokracji rzymskiej. Za życia został obdarzony mistycznym darem przebicia serca przez promień bijący z Hostii w czasie adoracji eucharystycznej podczas podniesienia. Wydarzenie to miało miejsce w październiku 1648 w rzymskim kościele San Giuseppe a Capo le Case. Jedyny taki przypadek potwierdzony przez Stolicę Świętą w procesie beatyfikacyjnym[1].

Jako zakonnik przebywał w następujących klasztorach franciszkańskich[1]:

  • Klasztor św. Franciszka w Nazzano
  • Klasztor Santa Maria Seconda w Morlupo
  • Klasztor Santa Maria delle Grazie w Ponticelli
  • Klasztor św. Franciszka w Palestrinie
  • Klasztor św. Piotra w Carpineto Romano
  • Klasztor św. Piotra w Montorio
  • Klasztor św. Franciszka "a Ripa" w Rzymie

Między 1640 a 1642 krótko przebywał w klasztorach św. Jana Chrzciciela w Piglio i św. Franciszka w Castelgandolfo. Święty podróżował również do Urbino, Neapolu, Spoleto i innych miast italskich.

Przepowiedział pontyfikaty: Aleksandra VII, Klemensa IX, Klemensa X i Klemensa XI.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Ważniejsze dzieła mistyka to[2]:

  • Traktat trzech dróg, w którym autor przedstawił trzy drogi, jakimi Bóg prowadził go do siebie: oczyszczająca, oświecenia i zjednoczenia
  • Wewnętrzna droga duszy, gdzie opisał etapy doskonalenia się w sensie duchowym
  • Nowenna przed Bożym Narodzeniem
  • Nowenna przed uroczystością Narodzenia NMP
  • Sacro Settenario
  • Traktat o życiu Jezusa Chrystusa
  • Wielkość Bożych dzieł miłosierdzia

Kult[edytuj | edytuj kod]

Zaraz po śmierci Karola rozpoczęto proces kanonizacyjny. Grób otoczyła sława świętości. Problemy w szybkim przeprowadzeniu procesu nastąpiły w chwili wydalenia z zakonu klarysek rodzonej siostry Karola. W sprawę zaangażowały się dykasterie Kurii Rzymskiej. Proces beatyfikacyjny zakończono dopiero w 1636. Beatyfikacja nastąpiła za pontyfikatu papieża Leona XIII w Rzymie 22 stycznia 1882. Kanonizacji dokonał papież Jan XXIII 12 kwietnia 1959. Jest współpatronem miasta Sezze i włoskiej diecezji Latina-Terracina-Sezze-Priverno[1].

W Sezze istnieje Instytut Studiów im. Św. Karola Sezze, zajmujący się m.in. badaniami nad twórczością zakonnika[3]. W 2009 relikwie świętego przeniesiono z Rzymu do Sezze[4].

Przypisy

  1. a b c d Severino Gori: San Carlo da Sezze (wł.). www.santiebeati.it. [dostęp 2012-03-11].
  2. Opere scritte da San Carlo da Sezze (wł.). www.sancarlodasezze.it. [dostęp 2012-03-11].
  3. Centro studi "S. Carlo da Sezze" (wł.). www.sancarlodasezze.it. [dostęp 2012-03-11].
  4. San Carlo è tornato a Sezze (wł.). www.sancarlodasezze.it. [dostęp 2012-03-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]