Karolina Kózka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błogosławiona
Karolina Kózka
dziewica i męczennica
Ilustracja
Zdjęcie bł. Karoliny Kózki
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1898
Wał-Ruda
Data i miejsce śmierci 18 listopada 1914
Wał-Ruda
Czczona przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 10 czerwca 1987
Tarnów
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 18 listopada
Atrybuty palma w ręce, chusta, różaniec
Patronka Ruchu Czystych Serc, diecezji rzeszowskiej, Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży
Szczególne miejsca kultu sanktuarium bł. Karoliny Kózkówny w Zabawie
Przyczyna śmierci morderstwo
Miejsce spoczynku Sanktuarium bł. Karoliny Kózkówny w Zabawie
Rodzice Jan Kózka,
Maria z d. Borzęcka

Karolina Kózka (Kózkówna) (ur. 2 sierpnia 1898 we wsi Wał-Ruda koło Radłowa, zm. 18 listopada 1914 w Wał-Rudzie[1]) – polska męczennica, dziewica oraz błogosławiona Kościoła katolickiego[2].

Życiorys[edytuj]

Karolina przyszła na świat 2 sierpnia 1898, jako czwarte z jedenaściorga dzieci ubogich rolników Jana Kózki i Marii z domu Borzęckiej. Sakrament chrztu przyjęła w kościele św. Jana Chrzciciela w Radłowie w dniu 7 sierpnia 1898. Od najmłodszych lat angażowała się w życie parafialne, gdzie należała do Apostolstwa Modlitwy i była zelatorką Koła Żywego Różańca[3]. Była apostołką kultu Najświętszego Sakramentu i Najświętszego Serca Pana Jezusa przez Komunię św. wynagradzającą[4]. W procesjach nosiła feretron z figurą NMP Niepokalanie Poczętej, do której żywiła szczególny kult. Nauczała wiejskie dzieci katechizmu pod gruszą, która rosła za jej domem. Pomagała także w prowadzeniu wiejskiej świetlicy i biblioteki swemu wujowi Franciszkowi Borzęckiemu, który miał wpływ na rozwój młodej siostrzenicy[2]. Ks. Władysław Mendrala nazywał ją swoją „prawą ręką”. Została zamordowana jako 16-latka, 18 listopada 1914, broniąc się przed zgwałceniem przez rosyjskiego żołnierza na początku I wojny światowej[1]. Zmarła na skutek wykrwawienia spowodowanego przecięciem szablą arterii szyjnej[5]. Ciało Karoliny odnaleziono dopiero 4 grudnia. W pogrzebie, który odbył się 6 grudnia, wzięło udział około 3 tysięcy osób[6]. Zmarłą otoczył kult męczeństwa i świętości. Od razu była nazywana Pierwszą duszą do Nieba, Prawdziwym Aniołem, Gwiazdą Ludu, Kwiatem Polskiej Ziemi oraz Apostołką Bożej Sprawy.

18 listopada 1917, na polecenie biskupa Leona Wałęgi, dokonano przeniesienia zwłok Karoliny z miejsca jej pochówku do specjalnego grobowca położonego w pobliżu kościoła parafialnego w Zabawie[6].

Proces beatyfikacyjny[edytuj]

Starania kolejnych biskupów tarnowskich: Jana Stepy i Jerzego Ablewicza zainicjowały proces beatyfikacyjny, rozpoczęty ostatecznie 11 lutego 1965[7] (postulatorem w procesie informacyjnym w diecezji tarnowskiej został ks. dr Jan Białobok)[8]. Proces informacyjny na szczeblu diecezjalnym zakończył się w 1967[7], po czym akta zostały przekazane Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych do Rzymu. 20 września 1982 Stolica Apostolska wydała dekret o ważności postępowania procesu informacyjnego[7]. W 1983 złożono tzw. Positio, będące elementem postępowania beatyfikacyjnego, po czym 22 stycznia 1985 odbyło się spotkanie konsultorów teologicznych, a 7 maja tegoż roku spotkanie kardynałów i biskupów dotyczące tegoż procesu[7]. 30 czerwca 1986 promulgowano dekret dotyczący męczeństwa Służebnicy Bożej Karoliny Kózkówny[7].

W okresie swojej pielgrzymki do Polski oraz przyjazdu do Tarnowa, 10 czerwca 1987, papież Jan Paweł II ogłosił ją błogosławioną podczas uroczystej mszy świętej[9].

Upamiętnienie[edytuj]

Galeria
Figura błogosławionej Karoliny w obrębie kościoła w Muszynie
Witraż bł. Karoliny w Bączalu Dolnym

Z okazji 15 rocznicy wyniesienia jej na ołtarze, biskup tarnowski Wiktor Skworc, ustanowił kościół parafialny w Zabawie Sanktuarium błogosławionej, gdzie spoczywa ona obecnie pod ołtarzem głównym.

Została patronką Ruchu Czystych Serc, Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży oraz patronką diecezji rzeszowskiej[10]. Każdego 10 dnia miesiąca w Sanktuarium w Zabawie odprawiana jest msza w intencji jej kanonizacji, natomiast każdego 18 dnia miesiąca odprawiana jest Droga krzyżowa śladami jej męczeństwa.

W 2014 na ekrany kin wszedł film w reżyserii Dariusza Reguckiego pt. „Karolina” odnoszący się do postaci bł. Karoliny Kózkówny[11]. Następnie w 2016 z inicjatywy Fundacji „Lux Veritatis” powstał kolejny pełnometrażowy film fabularny o błogosławionej pt. „Zerwany kłos” w reżyserii Witolda Ludwiga z główną rolą Aleksandry Hejdy[12].

W Polsce, w miejscowościach: Katowice (dzielnica Bogucice)[13], Rzeszów[14], Sobniów[15] i Wanaty[16] jedną z ulic nazwano jej imieniem. Ponadto w Rzeszowie blisko jej ulicy i kościoła parafialnego pod jej wezwaniem utworzono park jej imienia, w którym ustawiono rzeźbę, przedstawiającą ją siedzącą na ławce[17][14].

W niektórych parafiach w Polsce utworzono grupy młodzieżowe pod nazwą Apostolska Wspólnota bł. Karoliny[18].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Janicka-Krzywda 1993 ↓.
  2. a b Brewiarz ↓.
  3. Ks. Stanisław Hołodok: Błogosławiona Karolina Kózkówna (pol.). Opoka.org.pl. [dostęp 2016-07-19].
  4. Białobok, Bar 1986 ↓, s. 173.
  5. Białobok, Bar 1986 ↓, s. 178.
  6. a b Białobok, Bar 1986 ↓, s. 179.
  7. a b c d e ~1914~ (Karolina Kózka) (ang.). Newsaints.faithweb.com. [dostęp 2016-07-19].
  8. Białobok 2005 ↓, s. 257.
  9. Jan Paweł II: Homilia w czasie Mszy św. beatyfikacyjnej Karoliny Kózkówny (pol.). nauczaniejp2.pl, 1987-06-10. [dostęp 2017-05-08].
  10. Święci i błogosławieni diecezji (pol.). diecezja.rzeszow.pl. [dostęp 2016-11-17].
  11. O filmie (pol.). Karolina-film.pl. [dostęp 2015-04-05].
  12. Zerwany Kłos (pol.). zerwanyklos.pl. [dostęp 2016-11-17].
  13. Katowice-Bogucice (mapa) 1:6000 (pol. • cz.). mapy.cz. [dostęp 2017-05-08].
  14. a b Rzeszów (mapa) 1:6000 (pol. • cz.). mapy.cz. [dostęp 2017-05-08].
  15. Sobniów (mapa) 1:6000 (pol. • cz.). mapy.cz. [dostęp 2017-05-08].
  16. Wanaty (mapa) 1:6000 (pol. • cz.). mapy.cz. [dostęp 2017-05-08].
  17. Park z rzeźbą bł. Karoliny Kózki. W: Rzeszowski Portal Informacyjny [on-line]. resinet.pl. [dostęp 2017-05-08].
  18. Apostolska Wspólnota bł. Karoliny. W: Miesięcznik Rodzin Katolickich „Cuda i Łaski Boże” [on-line]. cudaboze.pl, 2004-11. [dostęp 2017-05-08].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]