Karolina Kaczorowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karolina Kaczorowska
Ryszard Kaczorowski Karolina Kaczorowska Senat 2008 (cropped).JPG
Data i miejsce urodzenia 26 września 1930
Stanisławów
Pierwsza dama Rzeczypospolitej Polskiej
Okres od 19 lipca 1989
do 22 grudnia 1990
Małżonek Ryszard Kaczorowski
Poprzedniczka Anna Sabbat
Następczyni Danuta Wałęsa
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Karolina Kaczorowska z domu Mariampolska (ur. 26 września 1930 w Stanisławowie) – polska nauczycielka i działaczka emigracyjna, wdowa po ostatnim prezydencie RP na uchodźstwie Ryszardzie Kaczorowskim, w latach 1989–1990 pierwsza dama Polski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka Franciszka i Rozalii. W czasie okupacji sowieckiej (1939–1941) została wraz z rodziną wywieziona na Syberię. Jej ojciec przebywał w łagrze, po amnestii wstąpił do Wojska Polskiego. Po opuszczeniu Związku Radzieckiego i ewakuacji do Persji podzieliła los „dzieci tułaczych” w Azji i Afryce – w osadzie Koja w Ugandzie, gdzie uczęszczała do prowadzonej tam polskiej szkoły. Po przyjeździe do Wielkiej Brytanii ukończyła studia na Uniwersytecie w Londynie. Pracowała następnie jako nauczycielka, poświęciła się również działalności w harcerstwie polskim na uchodźstwie, podczas której poznała przyszłego męża Ryszarda Kaczorowskiego. Ślub wzięli 19 lipca 1952 w Londynie. Mieli dwoje dzieci: Alicję (zamężna: Jankowska) i Jadwigę Jagodę (zamężna: Szulc), doczekali się również pięciorga wnuków. U boku męża aktywnie uczestniczyła w życiu społecznym polskiej emigracji, zaangażowana była m.in. w działalność charytatywną Zjednoczenia Polek w Wielkiej Brytanii.

10 kwietnia 2010 razem z mężem miała wziąć udział w obchodach 70. rocznicy zbrodni katyńskiej, jednak z powodu choroby zrezygnowała z uczestnictwa w uroczystościach[1]. Jej mąż udał się więc w podróż sam, zginął w katastrofie prezydenckiego samolotu Tupolew Tu-154.

W wyborach prezydenckich w 2010 i w 2015 wspierała kandydaturę Bronisława Komorowskiego[2][3]. Postanowieniem z dnia 15 sierpnia 2012 została przez niego odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4][5].

Późnym latem 2012 ukazała się książka na temat historii jej życia Prezydentowa Karolina Kaczorowska. Stanisławów – Sybir – Afryka – Londyn autorstwa Iwony Walentynowicz[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Zychowicz: Ostatni patriota rodem z II RP. rp.pl, 13 kwietnia 2010. [dostęp 2012-09-06].
  2. Gwiazdorski komitet poparcia Komorowskiego. newsweek.pl, 14 maja 2010. [dostęp 2012-09-06].
  3. Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego. dziennik.pl, 15 marca 2015. [dostęp 2015-03-15].
  4. M.P. z 2012 r. poz. 978
  5. Odznaczenia na uroczystości w Białymstoku. prezydent.pl, 6 września 2012. [dostęp 2012-09-06].
  6. Pierwsza Dama na promocji książki o Karolinie Kaczorowskiej. prezydent.pl, 12 września 2012. [dostęp 2013-10-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Dobroński, Ostatni prezydent II Rzeczypospolitej – Ryszard Kaczorowski: osiem wieczorów z prezydentem, Wydawnictwo „Łuk”, Białystok 1999, s. 40, 57, 60, 62, 71, 72