Karsibór (Świnoujście)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Świnoujścia Karsibór
Część miasta Świnoujścia
Ilustracja
Drewniana tablica przy wjeździe do miejscowości
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Miasto Świnoujście
W granicach Świnoujścia 31 grudnia 1959
SIMC 0979805
Populacja (2010)
• liczba ludności

703
Nr kierunkowy 91
Kod pocztowy 72-603
Tablice rejestracyjne ZSW
Położenie na mapie Świnoujścia
Mapa lokalizacyjna Świnoujścia
Karsibór
Karsibór
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Karsibór
Karsibór
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Karsibór
Karsibór
Ziemia53°51′20″N 14°18′20″E/53,855556 14,305556
Filia MDK Świnoujście-Karsibór Strona internetowa
Portal Portal Polska

Karsibór (dawniej Karsibórz[potrzebny przypis], do 1945 niem. Kaseburg lub Caseburg[potrzebny przypis]) – część miasta Świnoujścia, dawna wieś; pełni funkcję rybacką i wypoczynkową na wyspie Karsibór, nad Mulnikiem i Kanałem Piastowskim. Całą wyspę Karsibór zamieszkują 703 osoby (stan na rok 2010)[1]; port rybacki, zachowany zabytkowy gotycki kościół. W Karsiborze ma pętlę linia autobusowa nr 5.

Historia[edytuj]

W 1242 roku bogaty klasztor meklemburgski w Dargun nabył za zgodą księcia Barnima I znaczne obszary ziemi na wyspie Uznam poprzez zakup kilku wsi, m.in. Karsiboru, i to ze wszystkimi przynależnościami, czyli z polami uprawnymi, łąkami, pastwiskami, lasami i akwenami wraz z rybactwem. Jako właścicieli Gardis i Karsiboru wymienia się dwóch łużyckich szlachciców - Sabika i Rozwara, którzy sprzedali swoje włości za 80 marek klasztorowi w Dargun. Tenże klasztor musiał jeszcze dopłacić 32 marki gdy dwóch synów Sabika, którzy byli nieobecni przy sprzedaży, zgłosili także swe prawo do tych włości. W roku 1265 posiadali już darguńscy cystersi w Karsiborze swój folwark.

Podczas swojego marszu z Peenemünde na Wolin w dniach 14–19 lipca 1630 w Kaseburgu nocował wraz z oddziałem kawalerii król szwedzki Gustaw II Adolf.

Do 1945 r. stosowano niemiecką nazwę Kaseburg. W 1946 r. ustalono urzędowo rozporządzeniem polską nazwę Karsibór[2].

Karsibór w przeszłości nie był ani mało znaczącą, ani położoną na uboczu osadą czy wsią[potrzebny przypis]. Dopiero w wieku XIX, gdy wybudowano w 1880 roku Kanał Piastowski radykalnie zmienił jego sytuację. Powstała wyspa Karsibór, na którą uruchomiono przeprawę promem linowym, a później łańcuchowym. Most, który dziś łączy wyspy Karsibór i Wolin zbudowano dopiero w roku 1967. 6 grudnia 2012 oddany został do użytku nowy most, a stary został rozebrany.

Gromada Karsibór została włączona do Świnoujścia 31 grudnia 1959 roku[3].

W latach 1991–2004 Karsibór współtworzył jednostkę pomocniczą – Sołectwo Karsibór-Ognica[4][5].

Samorząd pomocniczy[edytuj]

Świnoujście utworzyło jednostkę pomocniczą miasta – „Sołectwo Karsibór”, którego granice stanowi jednostka obszarowa miasta Karsibór – wszystkie wyspy delty wstecznej Świny. Organem uchwałodawczym jest zebranie wiejskie, a organem wykonawczym jest sołtys. Organem doradczym, wspomagającym działalność sołtysa jest 5-osobowa rada sołecka. Zebranie wiejskie wybiera sołtysa i radę sołecką[5].

Obecnie Karsibór nie posiada sołtysa i jest w oczekiwaniu na działania Prezydenta Miasta Świnoujście.

Zabudowa[edytuj]

Zabytkowa nieistniejąca już chata w Karsiborze

Lista zabytków w Karsiborze[6]:

  • Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP, filialny, z XV/XVI w.
  • dom (chata rybacka) przy ul. Wierzbowej 7, szachulcowy z początku XIX wieku (został zniszczony w czasie wichury w 2010 roku).
  • cmentarz ewangelicki (nieczynny) przy ul. Kwiatowej, którego część A pochodzi z połowy XIX, a część B z lat 1910–1914,
Marina
Tzw. basen u-bootów

Inne obiekty:

Kultura i miejscowe atrakcje[edytuj]

  • Dom Kultury Karsibór (Filia nr 3 MDK w Świnoujściu), ul. 1 Maja 40. W ramach zajęć zespół szantowy, nauka gry na instrumentach muzycznych, aerobik, kółka zainteresowań komputerowe i plastyczne[8].
  • prywatna przystań kajakowo-żeglarska „Marina”

Przyroda[edytuj]

Mapa wyspy Wolin z zaznaczonym Karsiborem

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Świnoujście w liczbach - Świnoujście – kraina 44 wysp, www.swinoujscie.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości. (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262, s. 4)
  3. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 grudnia 1959 r. (Dz.U. z 1959 r. Nr 66, poz. 406)
  4. Uchwała Nr XV/98/91 Rady Miejskiej w Świnoujściu z dnia 27 marca 1991 r. ws. utworzenia na terenie miasta Świnoujścia Sołectwa Karsibór-Ognica
  5. a b Uchwała Nr XXXIV/293/2004 Rady Miasta Świnoujścia z dnia 29 grudnia 2004 r. ws. utworzenia jednostki pomocniczej Sołectwa Karsibór (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2005 r. Nr 18, poz. 309)
  6. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo zachodniopomorskie. 30 września 2017; 3 miesiące temu.
  7. Wyspa Karsibór. [dostęp 2010-08-25].
  8. Filia MDK Świnoujście-Karsibór (pol.). Miejski Dom Kultury w Świnoujściu. [dostęp 2009-03-22].
  9. Jerzy M. Kosacki. Zbiór drzew pomnikowych i pomników przyrody z własnymi nazwami rosnących na terenie województwa zachodniopomorskiego. „Wędrowiec Zachodniopomorski”. 22/2007, s. 59, 2007. Regionalna Pracownia Krajoznawcza PTTK w Szczecinie. ISSN 1642-8455 (pol.). 

Linki zewnętrzne[edytuj]