Kasia Smutniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kasia Smutniak
Kasia Smutniak.JPG
Prawdziwe nazwisko Katarzyna Anna Smutniak
Pseudonimy Kasia Smutniak
Data i miejsce urodzenia 13 sierpnia 1979
Piła, Polska
Miejsce zamieszkania Włochy
Agencja coolkeyplay.pl talent agency

Why Not Model Agency (Mediolan),

Sesje 2009 Giorgio Armani
Wymiary (cm) 86,5-61-89
Wzrost (cm) 173
Rozmiar ubrania 36
Rozmiar biustu 86
Kolor włosów brązowy
Kolor skóry biała

Kasia Smutniak, właśc. Katarzyna Anna Smutniak[1][2][3] (ur. 13 sierpnia 1979 w Pile) – polska aktorka filmowa i telewizyjna, modelka[4], która największą popularność zdobyła we Włoszech, gdzie pracuje i mieszka od lat[5]. Doceniana za kreacje dramatyczne, jak i komediowe, bywa nazywana „młodszą siostrą Moniki Bellucci[6].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Pile[7][1] w rodzinie rzymskokatolickiej[8][9] jako córka Zenona Ksawerego Smutniaka[1], zasłużonego generała lotnictwa polskiego[10][11]. Jej matka była pielęgniarką w pilskim szpitalu[5] i chciała, by Kasia została stomatologiem[12].

Początek kariery[edytuj | edytuj kod]

Kasia Smutniak uczęszczała do I Liceum Ogólnokształcącego nr 1 im. Marii Skłodowskiej-Curie w Pile przy ul. Wincentego Pola 11[5]. W wieku zaledwie 16 lat udało jej się zdobyć licencję pilota szybowcowego[13]. Opanowała cztery języki: polski, włoski, angielski i rosyjski[3][14].

W wieku piętnastu lat w Warszawie zajęła drugie miejsce w polskich eliminacjach do konkursu The Look Of The Year[15]. Wyjechała na trzy miesiące do Tokio i uczyła się modelingu[12]. Po powrocie nadrobiła naukę i zdała maturę[12].

Kariera międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Mając 17 lat przeniosła się do Włoch[6], rozpoczęła karierę jako modelka i została dostrzeżona przez agencję mody Why Not w Mediolanie[13]. Wystąpiła w reklamach telewizyjnych, w tym włoskiego operatora sieci komórkowej Telecom Italia Mobile[6]. Wzięła udział w pokazach mody i pracowała na wybiegach w wielu krajach, w tym Stanach Zjednoczonych, Londynie i Paryżu. Prezentowała kolekcje ubrań takich projektantów jak Dolce & Gabbana, Mila Schön, Alessandro Sport Max, Laura Biagiotti, Romeo Gigli czy Valentino[16]. Pojawiała się m.in. w „Elle”, „Vogue”, „Marie Claire” i „GQ[16].

W 2009 została twarzą włoskich perfum „Idole D’Armani” Giorgia Armaniego[17][18][19].

Kariera aktorska[edytuj | edytuj kod]

W 2000 zadebiutowała w roli aktorskiej jako Serena w komedii Al momento giusto[20]. W 2002 w Polsce, za namową Bogusława Lindy[12], Janusz Zaorski obsadził ją w komedii sensacyjnej Haker z Bartoszem Obuchowiczem. Wystąpiła potem w telewizyjnym filmie sensacyjnym Michele Soavi Ultimo, czyli Ostatni 3 (Ultimo 3 − L'infiltrato, 2004) u boku Raoula Bovy i Paola Seganti. Za rolę Mavi w dramacie Nelle tue mani (2007) została uhonorowana Globo d’oro – Nagrodę Stowarzyszenia Prasy Zagranicznej we Włoszech w kategorii „Najlepsza debiutująca aktorka”[13] oraz była nominowana do Nastro d’argento w kategorii „Europejska srebrna wstążka”[13] i Globo d’oro w kategorii „Najlepsza aktorka”[13]. We francuskim filmie akcji Pozdrowienia z Paryża (From Paris with Love, 2010)[21] wg scenariusza Luca Bessona z Johnem Travoltą i Jonathanem Rhys-Meyersem zagrała postać Caroline[22].

Na przełomie sierpnia i września 2012 przeprowadziła ceremonie otwarcia i zamknięcia 69. MFF w Wenecji[23].

Kreacja Janis Clementi w komedii Benvenuto Presidente! (2013) przyniosła jej nominację do Nastro d’argento w kategorii „Najlepsza aktorka pierwszoplanowa”[13]. Z kolei za postać Eleny w komediodramacie Ferzana Özpetka Zapnijcie pasy (Allacciate le cinture, 2014) zdobyła Nastro d’argento w kategorii „Najlepsza aktorka pierwszoplanowa”[13] oraz nominację do David di Donatello w kategorii „Najlepsza aktorka pierwszoplanowa”[13].

Jako Manuela Paris w dramacie telewizyjnym Rai 1 Limbo (2015) z Adriano Gianninim otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki na MFF w Rzymie. W czerwcu 2018 odebrała kolejną w jej karierze nagrodę Srebrną taśmę – Nagrodę Stowarzyszenia Włoskich Krytyków Filmowych (SNGCI) dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę Kiry w komediodramacie biograficznym Paolo Sorrentino Oni (Loro, 2018)[24] o byłym włoskim premierze Sylvio Berlusconim (w tej roli Toni Servillo).

W czerwcu 2018 dostała angaż w nowej hollywoodzkiej wersji przygód Doktora Dolittle wg powieści Hugh Loftinga The Voyage of Doctor Dolittle, gdzie obok Roberta Downeya Jr. w roli tytułowej, w gwiazdorskiej obsadzie znaleźli się: Antonio Banderas, Tom Holland, Selena Gomez, Emma Thompson, Ralph Fiennes, Octavia Spencer, Carmen Ejogo, Marion Cotillard, Frances de la Tour i John Cena[25].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Na planie dramatu wojennego Radio West (2003) poznała włoskiego aktora telewizyjnego Pietro Taricone[26]. Kasia porzuciła Mediolan, przeprowadzając się do Rzymu. 4 września 2004 urodziła się ich córka, Sophie[8]. Pietro Taricone w wyniku wypadku spadochronowego w dniu 28 czerwca 2010, zmarł 29 czerwca w szpitalu, nie odzyskując przytomności. W 2011 związała się z producentem filmowym Domenico Proccacim[27], z którym ma syna Leone (ur. w sierpniu 2014).

Jest mocno zaangażowana w pomoc mieszkańcom Nepalu. Założyła fundację imienia Pietra Taricone i zainicjowała budowę szkoły w Mustangu. Budynek powstawał przez cztery lata – szkoła działa od lipca 2016.   

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Rok Nagroda Kategoria Film Rezultat
2008 Globo d’oro Najlepsza debiutująca aktorka[13] Nelle tue mani (2007) Wygrana
Najlepsza aktorka Nominacja
Nastro d’argento Najlepsza aktorka Wygrana
2009 Nastro d’argento Najlepsza debiutująca aktorka Tutta colpa di Giuda (2009) Wygrana
2011 Złoty Graal Najlepsza aktorka komediowa La passione (2010) Nominacja
2013 Nastro d’argento Najlepsza aktorka Tutti contro tutti (2013)/Benvenuto Presidente! (2013) Nominacja
2014 David di Donatello Najlepsza aktorka Zapnijcie pasy (Allacciate le cinture, 2014) Nominacja
Nastro d’argento Najlepsza aktorka pierwszoplanowa[13] Wygrana
2016 Specjalna Srebrna Taśma Perfetti sconosciuti (2016) Wygrana
2017 Nastro d’argento Nino Manfredi Award Moglie e marito (2017) Wygrana
Vaughan Int'l Film Festival Najlepsza aktorka Moby Dick (2017) Nominacja
Fano International Film Festival Pierwsza bezwarunkowa nagroda Wygrana
2018 Vaughan Int'l Film Festival Najlepsza aktorka Nominacja
Nastro d’argento Najlepsza aktorka drugoplanowa Oni 1 (Loro 1, 2018)/Oni 2 (Loro 2, 2018) Wygrana

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola Reżyser
2000 Al momento giusto Serena Gaia Gorrini, Giorgio Panariello
2002 Haker Laura Janusz Zaorski
2004 Ultimo, czyli Ostatni 3 (Ultimo 3 – L’infiltrato, TV) Anna De Rosa Michele Soavi
Radio West Liliana Alessandro Valori
Ora e per sempre Sally Vincenzo Verdecchi
13dici a tavola Anna Enrico Oldoini
2007 Giuseppe Moscati (Giuseppe Moscati: L'amore che guarisce, TV) Elena Cajafa Giacomo Campiotti
Nelle tue mani Mavi Peter Del Monte
Rino Gaetano – Ma il cielo è sempre più blu (TV) Irene Marco Turco
2008 Cichy chaos (Caos calmo) Jolanda Antonio Luigi Grimaldi
Carnera – wielki mistrz (Carnera: The Walking Mountain) Emilia Tersini Renzo Martinelli
2009 Tutta colpa di Giuda Irena Davide Ferrario
Gol 3 (Goal! III) Sophia Rossi Andrew Morahan
Barbarossa: Klątwa przepowiedni (Barbarossa) Eleonora Renzo Martinelli
2010 Pozdrowienia z Paryża (From Paris with Love) Caroline Pierre Morel
Scontro di civiltà per un ascensore a Piazza Vittorio Giulia Isotta Toso
La passione Caterina Carlo Mazzacurati
2012 Die vierte Macht Katja Dennis Gansel
2013 Volare – historia Domenico Modugno (Volare – La grande storia di Domenico Modugno, TV) Franca Riccardo Milani
Tutti contro tutti Anna Rolando Ravello
Benvenuto Presidente! Janis Riccardo Milani
2014 Zapnijcie pasy (Allacciate le cinture) Elena Ferzan Özpetek
Caserta Palace Dream (film krótkometrażowy) Maria Amalia di Sassonia James McTeigue
2015 Limbo (TV) Manuela Paris Lucio Pellegrini
Cudowny Boccaccio (Maraviglioso Boccaccio) Ghismunda Paolo i Vittorio Taviani
2016 Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie (Perfetti sconosciuti) Eva Paolo Genovese
2017 Moby Dick (film krótkometrażowy) Bianca Nicola Sorcinelli
Żona czy mąż? (Marito e mogile) Sofia Simone Godano
2018 Made in Italy Sara Luciano Ligabue
Oni (Loro) Kira Paolo Sorrentino
Oni 2 (Loro 2)
Il ragazzo più felice del mondo słynna aktorka Gian Alfonso Pacinotti
La profezia dell'armadillo operatorka ekologiczna Emanuele Scaringi
La prima pietra Signora Hatab Rolando Ravello
2019 Słodki koniec dnia (Dolce Fine Giornata) Jacek Borcuch
2020 The Voyage of Doctor Dolittle Stephen Gaghan

Seriale TV[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola Uwagi
2006 Questa è la mia terra Giulia Corradi 3 odcinki
La moglie cinese Ilja 4 odcinki
2008 Questa è la mia terra vent’anni dopo Giulia Corrad 2 odcinki
Komisarz De Luca (Il commissario De Luca) Laura Utimperger 1 odcinek
2014 Buio
In Treatment Sara 8 odcinków
2019 Devils Nina Morgan 10 odcinków

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Andrew (2015-12-20): Kasia Smutniak – What Nationality Ancestry Race (ang.). Ethnicity of Celebs. [dostęp 2015-12-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  2. Personalidade: Kasia Smutniak (Polônia) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2019-01-11].
  3. a b Kasia Smutniak (wł.). Vogue. [dostęp 2012-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  4. Profil Katarzyny Smutniak (ang.). Supermodels.nl. [dostęp 2012-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  5. a b c AK (2018-06-21): "Zaczynam się godzić z moim wizerunkiem" (pol.). asta24.pl. [dostęp 2012-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  6. a b c Konrad Szczęsny (2018-08-13): Kasia Smutniak miała anoreksję, przeżyła śmierć męża i… odniosła międzynarodowy sukces! (pol.). Viva.pl. [dostęp 2012-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  7. Kasia Smutniak (13 de Agosto de 1979) (port.). Filmow. [dostęp 2019-01-11].
  8. a b Kasia Smutniak – Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2019-01-11].
  9. Kasia Smutniak Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2019-01-11].
  10. Kasia Smutniak (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2019-01-11].
  11. Zenon Smutniak (pol.). SecurityDirect. [dostęp 2012-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  12. a b c d Krystyna Pytlakowska (2018-11-27): Kasia Smutniak maż Pietro Taricone zginął na jej oczach! (pol.). Viva.pl. [dostęp 2019-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  13. a b c d e f g h i j Kasia Smutniak (wł.). MYmovies. [dostęp 2019-01-11].
  14. Kasia Smutniak (ang.). Listal. [dostęp 2019-01-11].
  15. Kasia Smutniak: Na moich warunkach (pol.). Interia.pl. [dostęp 2012-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  16. a b Kasia Smutniak – Sylwetka (pol.). Gala.pl. [dostęp 2011-11-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  17. Idole d’Armani Fragrance for Women Giorgio Armani-Perfume, Body Lotion, Shower Gel for Her (ang.). Giorgio Armani Beauty. [dostęp 2012-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  18. Kasia Smutniak Named Face of Armani’s New Fragrance (ang.). StyleCaster. [dostęp 2019-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  19. Kolejna Polka w reklamie modowego giganta (pol.). Dziennik.pl. [dostęp 2012-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  20. Kasia Smutniak Životopis (cz.). FDb.cz. [dostęp 2019-01-11].
  21. Pozdrowienia z Paryża w bazie Filmweb
  22. Pozdrowienia z Paryża (From Paris with Love, 2010, Francja) (pol.). Stopklatka.pl. [dostęp 2012-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  23. Polka otworzyła festiwal w Wenecji (pol.). TVN24.pl. [dostęp 2012-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  24. Kasia Smutniak (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2019-01-11].
  25. Konrad Stawiński (2018-06-19): Kasia Smutniak u boku R. Downeya Jra w The Voyage of Doctor Dolittle (pol.). MoviesRoom.pl. [dostęp 2012-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  26. Kasia Smutniak Dating History (ang.). FamousFix. [dostęp 2019-01-12].
  27. Kasia Smutniak – Actor (rum.). CinemaRx. [dostęp 2019-01-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]