Kaszczorek
| Część urzędowa | |
 Kościół parafialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Aglomeracja | |
| Miasto | |
| W granicach Torunia |
1976 |
| Data założenia |
XIII w. |
| Populacja (2016) • liczba ludności |
|
| Strefa numeracyjna |
(+48) 056 |
| Kod pocztowy |
87-100 |
| Tablice rejestracyjne |
CT |
| SIMC |
0982813 |
Położenie na mapie
| |
| 53°00′30″N 18°42′04″E/53,008333 18,701111[1] | |
Kaszczorek – część urzędowa Torunia. Liczba mieszkańców Kaszczorka zameldowanych na pobyt stały wyniosła w 2016 roku 2 454 osoby[2].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Kaszczorek wywodzi się ze Złotorii. W XIII wieku administracyjnie należał do diecezji chełmińskiej, choć faktycznie należał on do diecezji włocławskiej. Sołtysami w Kaszczorku byli mieszczanie z Torunia[3].
Po 1293 roku w miejscowości osiedlił się zakon begardów[3]. Prawdopodobnie wybudowali oni kościół i klasztor, prowadzili oni również winnicę, ogród, sad oraz użytkowali pobliską łąkę[3][4]. Opiekę nad begardami sprawowali dominikanie[3]. Begardowie opuścili miejscowość około 1321 roku. Parafia i klasztor prawdopodobnie zostały przekazane dominikanom toruńskim przez biskupa włocławskiego Gerwarda. 22 września 1819 roku władze pruskie zlikwidowały zakon. Dominikanie opuścili Toruń, jednak w Kaszczorku przebywali do 1830 roku. Po śmierci o. Mateusza Lipińskiego duszpasterzami w parafii byli księża diecezjalni[4]. W 1848 roku w Kaszczorku założono cmentarz[5].
Na początku XV wieku w Kaszczorku uprawiano winorośl. Na początku XV wieku winnica w Kaszczorku należała m.in. do Łukasza Watzenrodego, wuja Mikołaja Kopernika, a od 1464 roku do Mikołaja Kopernika ojca[3].
W XVIII wieku w Kaszczorku założono dwa folwarki. Pierwszy należał do biskupa włocławskiego, drugi do dominikanów[3].
W 1968 roku Muzeum Etnograficzne im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu kupiło w Kaszczorku zabytkową zagrodę z końca XVIII wieku, którą przekształcono w skansen[6][7]. W następnych latach w Kaszczorku powstał Park Etnograficzny[6]. Przedstawia on budownictwo ludowe ziemi chełmińskiej oraz architekturę związaną z rybołówstwem[7]. W skład parku wchodzi kilkanaście obiektów architektonicznych[6].
W 1976 roku Kaszczorek przyłączono do Torunia[3].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 3 stycznia 2026, identyfikator PRNG: 51270.
- ↑ Liczba osób zameldowanych na pobyt stały i czasowy w poszczególnych jednostkach urbanistycznych z podziałem na płeć (stan na 31.12.2016 r.).. torun.pl. [dostęp 2024-09-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-10)].
- ↑ a b c d e f g Kaszczorek i Złotoria. toruntour.pl. [dostęp 2024-09-09].
- ↑ a b Rozynkowski 2017 ↓, s. 24.
- ↑ Cmentarz rzymskokatolicki, ul. Turystyczna 49-51. torunskiecmentarze.pl. [dostęp 2024-09-09].
- ↑ a b c Historia. etnomuzeum.pl. [dostęp 2024-09-09].
- ↑ a b Ekspozycja w Kaszczorku. etnomuzeum.pl. [dostęp 2024-09-09].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Waldemar Rozynkowski: Rozwój sieci parafialnej w Toruniu od średniowiecza do czasów współczesnych. W: Jarosław Kłaczkow, Piotr Oliński, Waldemar Rozynkowski (red.): Toruń. Miasto wielu wyznań. Toruń: Towarzystwo Miłośników Torunia, 2017. ISBN 978-83-927097-9-4.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona internetowa osiedla Kaszczorek. kaszczorek.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-11-18)].
- Kaszczorek, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 898.
| Części |
| ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Osiedla (wybrane) |
|
