Katalończycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Katalończycy
Catalans
Ilustracja
Salvador Dalí, Pau Casals, Antoni Gaudí
Rodrigo de Borgia, Rajmund Lullus, Jacint Verdaguer
Populacja

ok. 7,5 mln

Miejsce zamieszkania

Hiszpania: 7 210 508
Francja: 303 tys.
Argentyna: 176 tys.
Meksyk: 53 tys.
Niemcy: 49 tys.
Stany Zjednoczone: 44 tys.
Andora: 27 tys.
Włochy: 22 tys.

Język

kataloński, hiszpański, francuski

Religia

katolicyzm

Pokrewne

Oksytańczycy, Aragończycy, Hiszpanie

Katalończycy (kat. Catalans) – protonaród romański zamieszkujący jako autochtoni w Katalonii, w Walencji, na Balearach, w mieście Alghero na Sardynii, części Aragonii, południowej Francji, Andorze oraz w diasporze w Ameryce Łacińskiej. Ich liczebność wynosi około 7,6 mln (wykluczając osoby urodzone poza hiszpańskim regionem Katalonii) a językiem jest kataloński. Katalończyków cechowały i cechują silne aspiracje wolnościowe, głównie uzyskanie jak najdalej posuniętej autonomii w ramach Hiszpanii.

Do niedawna Katalończycy nie byli uznawani przez władze w Madrycie za naród, a wyłącznie za część narodu hiszpańskiego, konstytucja przyznawała im tylko status „narodowości”. Za naród uznano Katalończyków dopiero po reformie statutu autonomicznego Katalonii w 2006 roku, który reguluje tę kwestię w pierwszym punkcie. Zmiana ta została przyjęta przez Katalończyków w referendum (poparło ją trzy czwarte mieszkańców Katalonii) oraz zaaprobowana przez władze hiszpańskie.

Przodkami obecnych Katalończyków było wiele ludów: Celtowie, Iberowie, Grecy (kolonie greckie na wybrzeżu Morza Śródziemnego), Rzymianie (romanizacja języka i kultury), Germanie.

Chrystianizacja rozpoczęła się w połowie IV wieku. Dominującym wyznaniem jest katolicyzm.