Katarzyna de Valois

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy księżniczki Francji i królowej Anglii. Zobacz też: Katarzyna II de Valois - tytularna cesarzowa Konstantynopola.
Katarzyna de Valois
Catherine of France.jpg
Catherine of Valois Arms.svg
królowa Anglii
Okres panowania od 1420
do 1422
Dane biograficzne
Dynastia Walezjusze
Urodzona 27 października 1401
Koronowana luty 1421
Zmarła 3 stycznia 1437
Londyn
Pochowana Opactwo Westminsterskie
Ojciec Karol VI Szalony
Matka Izabela Bawarska
1. mąż Henryk V Lancaster
2. mąż Owen Tudor
Dzieci z Henrykiem V:
Henryk VI Lancaster;

z Owenem Tudorem:
Jacinta (Tacinta?) Tudor,
Owen (Tomasz?) Tudor,
Edmund Tudor,
Jasper Tudor,
córka Tudor,
Małgorzata (Katarzyna?) Tudor

Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Katarzyna de Valois, fr. Catherine de Valois lub Catherine de France (27 października 14013 stycznia 1437), królowa Anglii w latach 1420-1422.

Córka króla Francji - Karola VI Szalonego i Izabeli Bawarskiej. Żona króla Anglii - Henryka V Lancastera. Matka króla Henryka VI Lancastera i babka króla Henryka VII Tudora.

Królowa Anglii[edytuj | edytuj kod]

2 czerwca 1420, na mocy postanowień pokoju z Troyes, Katarzyna poślubiła króla Henryka V. W lutym 1421 w Westminster Abbey została koronowana na królową Anglii.

Henryk początkowo miał poślubić Izabelę de Valois, starszą siostrę Katarzyny i królową Anglii jako wdowę po Ryszardzie II. Ożenił się z Katarzyną, bo dzięki temu po śmierci swojego teścia miał odziedziczyć tron Francji i połączyć w jędnym ręku korony Anglii i Francji. Działo się to w czasie wojny stuletniej, po słynnej bitwie pod Azincourt, którą Francuzi z kretesem przegrali. Henryk był człowiekiem ambitnym i świetnym wojownikiem, przed realizowaniem marzeń wielu pokoleń władców angielskich, przeszkodziła mu nagła śmierć. Zmarł 31 sierpnia 1422, a na tronie Anglii pozostawił małoletniego syna, którego urodziła mu Katarzyna:

Wdowieństwo i ponowne małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

Róża Tudorów

W sytuacji, kiedy Anglia i Francja wciąż znajdowały się w stanie wojny, Anglicy nie polubili swojej "francuskiej" królowej. Owdowiała Katarzyna została wygnana z dworu królewskiego, na pocieszenie otrzymała Wallingford Castle. Tam poznała Owena Tudora, biednego szlachcica walijskiego. O Katarzynie i Owenie zaczęły się szerzyć plotki. Dopiero w 1428 zareagował parlament i zakazał Katarzynie poślubienia ukochanego bez zgody króla lub jego rady. Niektórzy historycy uważają, że Katarzyna mogła być żoną Tudora zanim jeszcze parlament wydał ten akt, a inni, że ich sekretny ślub miał miejsce w 1429.

Katarzyna i Owen uznawani są za protoplastów dynastii Tudorów, ich synowie odegrali ważne role w historii Anglii i w losach monarchii Lancasterów i Yorków. Katarzyna i Owen mieli najmniej 6 dzieci:

Dziedzictwo[edytuj | edytuj kod]

Katarzyna zmarła 3 stycznia 1437 w Londynie. Została pochowana w Westminster Abbey. Owen Tudor w 1461 został zabity przez Yorksistów po bitwie pod Mortimer's Cross. Ich synowie dostali tytuły hrabiów; Edmund został ojcem króla Anglii - Henryka VII Tudora.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Joanna z Nawarry
Royal Arms of England (1189-1198).svg Królowa Anglii
1420-1422
Royal Arms of England (1189-1198).svg Następca
Małgorzata Andegaweńska