Katastrofa lotnicza na Radom Air Show 2009

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katastrofa lotnicza na Radom Air Show 2009
Ilustracja
Su-27, który uległ katastrofie. Zdjęcie wykonano na kilkanaście minut przed tragedią.
Państwo  Polska
Miejsce Radom
Data 30 sierpnia 2009
Godzina 13:17 czasu lokalnego
Rodzaj Zderzenie z ziemią
Przyczyna Niepodana do publicznej wiadomości
Ofiary 2 osoby
Ranni 0 osób
Statek powietrzny
Typ Su-27UBM-1
Użytkownik Białoruskie Siły Powietrzne
Numer 63
Załoga 2 osoby
Położenie na mapie Radomia
Mapa lokalizacyjna Radomia
miejsce zdarzenia
miejsce zdarzenia
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
miejsce zdarzenia
miejsce zdarzenia
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
miejsce zdarzenia
miejsce zdarzenia
Ziemia51°23′19″N 21°12′39″E/51,388611 21,210833

Katastrofa lotnicza podczas Radom Air Show w 2009 – wypadek, do którego doszło 30 sierpnia 2009 o godz. 13:17[1] podczas pokazów lotniczych Radom Air Show.

Okoliczności katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Podczas drugiego dnia pokazów rozbił się białoruski samolot Su-27UBM-1 (modernizowany w 558. Zakładzie Lotniczo-Remontowym w Baranowiczach)[2]. Spadł on na pole w pobliżu zalesionego terenu we wsi Małęczyn koło Radomia. Bezpośrednio po wypadku na miejsce katastrofy udał się pełniący dyżur na radomskim lotnisku śmigłowiec W-3 z 2 Grupy Poszukiwawczo-Ratowniczej w Mińsku Mazowieckim w celu zabezpieczenia terenu oraz odnalezienia pilotów. W krótkim czasie na miejsce udało się 6 jednostek Straży Pożarnej, mając na celu opanowanie pożaru. Wkrótce po katastrofie policja i organizatorzy pokazu potwierdzili śmierć dwóch pilotów – pułkownika Alaksandra Marfickiego (zastępcy dowódcy operacyjno-taktycznego Dowództwa Sił Powietrznych i Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Białorusi) oraz pułkownika Alaksandra Żuraulewicza (zastępcy dowódcy 61. Myśliwskiej Bazy Lotniczej)[3].

Badanie przyczyn katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Wstępne oceny[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze doniesienia mediów sugerowały, że przyczyną katastrofy mógł być błąd pilota[4], jednak około godz. 18:00 rzecznik Ministerstwa Obrony Białorusi oznajmił, że przyczyną mogło być wessanie ptaka do wlotu silnika (media uznały to za mało prawdopodobne, ponieważ samolot był wyposażony w zabezpieczenia przed tego typu zdarzeniem[5]). W prasie publikowano opinie lotników obecnych na miejscu katastrofy, którzy twierdzili, że maszyna leciała za nisko bez włączonych dopalaczy, straciła prędkość i runęła na ziemię[4]; wcześniej piloci otrzymali rozkaz katapultowania się z maszyny[6].

Spekulacje[edytuj | edytuj kod]

3 września 2009 na stronie internetowej rosyjskiego dziennika "Izwiestia" ukazała się informacja powołująca się na biuro konstruktorskie "Suchoj", rosyjskiego projektanta Su-27, że przyczyną katastrofy mogły być samodzielne modyfikacje elektroniki pokładowej samolotu dokonane przez Białorusinów[5]. Aleksandr Worobiej, zastępca głównego inżyniera 558. Zakładu Lotniczo-Remontowego, dementował jednak te doniesienia, wskazując, że remont dotyczył systemów uzbrojenia i nawigacji satelitarnej, a nie sterowania. Wskazał także, że statek powietrzny, który uległ katastrofie, miał zaledwie 826 z 5 000 dozwolonych godzin nalotu[7].

Raport polsko-białoruskiej komisji powypadkowej[edytuj | edytuj kod]

Przyczyny katastrofy badała w 2009 roku wspólna polsko-białoruska komisja powypadkowa, która sporządziła raport końcowy ze swoich prac; na wniosek strony białoruskiej polskie Ministerstwo Obrony Narodowej nie ujawniło treści raportu, przyczyny wypadku oraz roli, jaką mogły w nim odegrać ewentualne wady konstrukcyjne samolotu, usterki techniczne, działania pilotów lub personelu naziemnego, a także inne czynniki mogące mieć związek z katastrofą[8].

Pomnik w Małęczynie i tablica pamiątkowa w Radomiu[edytuj | edytuj kod]

Niezależnie od prawdziwych przyczyn katastrofy, które nie są publicznie znane, wśród mieszkańców Małęczyna i okolicznych miejscowości, jak również na Białorusi, istnieje przekonanie, że piloci świadomie nie wykonali rozkazu katapultowania się, chcąc wyprowadzić maszynę w miejsce, gdzie jej upadek nie będzie zagrażał okolicznym mieszkańcom[9][7]; takie opinie wypowiadali również dowódcy polskich i białoruskich Sił Powietrznych[9][10]. Z tego powodu mieszkańcy okolicznych wsi złożyli wniosek o upamiętnienie pilotów pomnikiem ustawionym w miejscu katastrofy. Odsłonięto go 11 kwietnia 2010 roku.

Piloci myśliwca Su-27 zostali także upamiętnieni na tablicy pamiątkowej w Kościele Garnizonowym w Radomiu, odsłoniętej 26 marca 2010 roku w obecności ataszatu Białorusi w Polsce, poświęconej wszystkim lotnikom, którzy w latach 1935–2009 wystartowali z wojskowego lotniska Sadków i zginęli[11].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aktualności AIR SHOW – 2009. Air show – 2009 Lotnisko wojskowe w Radomiu, 2009-08-30. [dostęp 2009-08-30].
  2. Целы загінулых лётчыкаў магчыма будуць вернутыя на радзіму сёння (biał.). 2009-09-02. [dostęp 2009-09-03].
  3. 30 августа 2009 года (ros.). Министерство обороны РБ, 2009-08-30. [dostęp 2009-08-30].
  4. a b Katastrofa na Air Show 2009. W Radomiu zginęli dwaj piloci SU-27 (wideo) (pol.). dziennikwschodni.pl, 2009-08-30. [dostęp 2010-06-15].
  5. a b Przyczyną katastrofy SU-27 w Polsce była nieudolna modernizacja. Gazeta.pl, 2009-09-02. [dostęp 2009-09-03].
  6. Zapis nagrania z wieży opublikowanego przez TVN24. tvn24.pl, 2009-09-02. [dostęp 2010-01-10].
  7. a b Летчики-снайперы Марфицкий и Журавлевич выбрали жизнь для людей, забыв о себе...(ros.)
  8. Utajniono przyczyny katastrofy Su-27. rmf24.pl, 2009-11-23. [dostęp 2010-06-15].
  9. a b Notatka na oficjalnej stronie Sił Powietrznych RP (pol.)
  10. Odsłonięto pomnik upamiętniający białoruskich lotników (pol.). gazeta.pl, 2010-04-11. [dostęp 2010-06-22].
  11. Wystartowali z Sadkowa i zginęli. lotniczapolska.pl, 2010-03-23. [dostęp 2010-06-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]