Katastrofa lotnicza pod Palomares

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy katastrofy lotniczej. Zobacz też: miejscowość Palomares w Andaluzji lub miejscowość Palomares del Rio koło Sewilli.
Katastrofa lotnicza pod Palomares
Wyłowiona bomba na pokładzie USS Petrel
Wyłowiona bomba na pokładzie USS Petrel
Państwo  Hiszpania
Miejsce Palomares
Data 17 stycznia 1966
Rodzaj Zderzenie dwóch samolotów wojskowych
Przyczyna Zbytnie zbliżenie się jednego z samolotów do drugiego
Ofiary 7
Ocaleni 4
1. Statek powietrzny
Typ bombowiec B-52
Użytkownik  US Air Force
Załoga 7
Ofiary 3
Ocaleni 4
2. Statek powietrzny
Typ "latająca cysterna" KC-135
Użytkownik  US Air Force
Liczebność załogi 4
Ofiary śmiertelne 4
Ocaleni 0
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa lokalizacyjna Hiszpanii
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia37°14′22″N 1°47′58″W/37,239444 -1,799444

Katastrofa lotnicza pod Palomareswypadek lotniczy z dnia 17 stycznia 1966 roku, do którego doszło w pobliżu miejscowości Palomares. W wyniku zderzenia pomiędzy amerykańskimi samolotami podczas wykonywania manewru tankowania w powietrzu wypadkowi uległ amerykański bombowiec strategiczny B-52 z czterema bombami termojądrowymi na pokładzie. W wyniku wypadku bomby opadły na obszar wybrzeża wywołując skażenie radioaktywne.

Wypadek[edytuj]

17 stycznia 1966 amerykański bombowiec strategiczny Boeing B-52 Stratofortress odbywał rutynowy manewr tankowania w powietrzu z latającej cysterny KC-135. Podczas manewru bombowiec zbliżył się zbyt mocno do cysterny, wskutek czego wysięgnik podajnika paliwa wbił się w kadłub. Nastąpił zapłon paliwa w podajniku, a następnie w głównych zbiornikach KC-135. Wybuch zbiorników spowodował zniszczenie KC-135 oraz przełamanie kadłuba bombowca. Cała 4-osobowa załoga KC-135 zginęła w wypadku. Spośród 7-osobowej załogi B-52 jedynie czterem lotnikom udało się pomyślnie katapultować z samolotu.

Upadek bomb w rejonie wybrzeża[edytuj]

Podczas wypadku złamaniu uległa konstrukcja mocująca 4 bomby termojądrowe typu MK28FI. Wszystkie bomby zostały uwolnione i wypadły z uszkodzonego bombowca. Mimo iż bomby nie były uzbrojone, automatyczne systemy kontroli opadania zadziałały i otworzyły spadochrony hamujące (służące pierwotnie do opóźnienia detonacji bomby w przypadku zrzutu na małej wysokości). Trzy bomby opadły na ląd w pobliżu rybackiej wioski Palomares. Czwarta wpadła do morza.

Akcja zabezpieczenia bomb[edytuj]

Trzy z bomb MK28FI szybko odnaleziono w pobliżu Palomares. Czwartą udało się odnaleźć i wydobyć dopiero po 81 dniach akcji prowadzonej z użyciem okrętu USS „Petrel” oraz batyskafów Aluminaut i DSV Alvin. Kluczowe dla sukcesu akcji wydobywczej czwartej bomby były informacje jednego z lokalnych rybaków, który widział opadającą na spadochronie do morza bombę.

Skażenie radioaktywne[edytuj]

Dwie spośród bomb, które opadły na ląd zostały poważnie uszkodzone wskutek uderzenia. Uszkodzenia te spowodowały eksplozję części ładunków konwencjonalnych, przeznaczonych pierwotnie do skoordynowanej eksplozji mającej na celu ściśnięcie i zapoczątkowanie reakcji rozszczepienia plutonu (który w tych typach bomb służył jako zapalnik syntezy termojądrowej). Na skutek tych wybuchów część masy ładunków plutonu została rozrzucona po okolicy powodując skażenie radioaktywne. Usunięcie skutków skażenia wymagało wywiezienia dużej ilości okolicznej gleby. Pozostałości skażenia są do dziś wykrywalne w rejonie upadku bomb.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]