Katastrofa lotu Air France 358

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katastrofa lotu Air France 358
Zdjęcie wraku samolotu na lotnisku w Toronto.
Zdjęcie wraku samolotu na lotnisku w Toronto.
Państwo  Kanada
Miejsce Toronto
Data 2 sierpnia 2005
Rodzaj Wypadnięcie samolotu z pasa startowego
Przyczyna Złe warunki atmosferyczne
Ofiary 0 osób
Ranni 43 osoby
Ocaleni 309 osób
Statek powietrzny
Typ Airbus A340
Użytkownik Air France
Numer F-GLZQ
Start Francja Paryż
Cel lotu Kanada Toronto
Numer lotu 358
Pasażerowie 297 osób
Załoga 12 osób
Położenie na mapie Ontario
Mapa lokalizacyjna Ontario
miejsce wypadku
miejsce wypadku
Położenie na mapie Kanady
Mapa lokalizacyjna Kanady
miejsce wypadku
miejsce wypadku
Ziemia 43°39′23,2″N 79°37′29,0″W/43,656444 -79,624722

Katastrofa lotu Air France 358Airbus A340 linii Air France (lot AF 358 z Paryża do Toronto) w dniu 2 sierpnia 2005 roku rozbił się po lądowaniu w trudnych warunkach atmosferycznych na lotnisku Toronto Pearson International Airport i spłonął po zatrzymaniu.

Przebieg[edytuj]

Podczas odprawy na lotnisku w Paryżu piloci ustalili, że kapitan samolotu wykona start maszyny, natomiast drugi pilot zajmie się procedurami lądowania po przebyciu wyznaczonej trasy. Członkowie załogi dzielili się obowiązkami w ten sposób aby drugi pilot mógł nabyć doświadczenia zawodowego. Dodatkowo w samej kabinie pilotów jest dodatkowy pasażer, będący członkiem rodziny pracownika linii Air France. Start samolotu następuje kilka minut przed godziną 14:00 czasu lokalnego w Paryżu.

Rutynowy przelot z Paryża do Toronto trwał około 8 godzin lotu. W tym czasie nie zdarzyło się nic szczegolnego. Większość pracy pilotów wykonywał autopilot. Piloci u wybrzeży Kanady zostają poinformowani i warunkach atmosferycznych: zachmurzenie z opadami i ryzyku burzy z temperaturą do 20*C. Nad lotniskiem szalała burza i w trakcie lądowania porywy wiatru osiągały 60 km/h[1]. Władze lotniska ogłosiły alarm z powodu wyładowań atmosferycznych które zagrażają personelowi naziemnemu co skutkuje zakazem wchodzenia na pokłady samolotów. Przy zbliżeniu się samolotu w okolice lotniska załoga otrzymuje zakaz lądowania.

Załoga skierowała samolot na północ aby w razie problemów odlecieć na lotnisko zapasowe oddalone o 300 km znajdujące się w Ottawie. Po czasie oczekiwania na poprawę warunków pogodowych zostało wydane pozwolenie do lądowania i polecenie utrzymania pułapu 5000 metrów. Następnie samolot wleciał we front burzowy. Przekazane zostało pozwolenie na lądowanie na pasie 24L[2], przy wietrze wiejącym pod kątem 290* od 15 do 20 węzłów. Podjęcie decyzji lądowania na tym pasie miało świadczyć o bezpieczeństwie manewru mimo panujących warunków.

O godzinie 16:02 czasu miejscowego maszyna pojawiła się na początku pasa startowego. Dotknięcie pasa startowego nastąpiło dopiero w jego połowie, co przy prędkości 140 km/h nie pozwala na bezpieczne zatrzymanie przed jego końcem. W efekcie samolot wyjechał z pasa startowego. Załoga zarządziła ewakuację mimo paniki[1] jaka zapanowała i pożaru jaki powstał dookoła maszyny. Kapitan samolotu został poważnie ranny w wyniku zdarzenia, a jego fotel wyrwany z podłogi. Opuścił samolot z pomocą drugiego pilota.

Pracownicy lotniska oraz służby ratunkowe starały się zebrać wszystkich pasażerów na lotnisku. Dużą pomoc okazali kierowcy na pobliskiej autostradzie podwożąc ocalałych. Nikt nie zginął, a wrak spłonął w ogniu[3].

Dochodzenie[edytuj]

Kanadyjski Zarząd Bezpieczeństwa Transportu wszczął dochodzenia mające wyjaśnić przyczyny katastrofy. Charakter śledztwa spowodował, że nikt z obsługi lotniska nie mógł przekazywać informacji mediom, a piloci nie zabrali publicznie głosu. Śledztwo wykazało, że załoga walczyła z maszyną i warunkami pogodowymi podczas lądowania posługując się wyłącznie danymi lotu z pokładu samolotu, gdyż aparatura pomiarowa na pasie została uszkodzona piorunami.

Pas startowy użyty do lądowania jest najkrótszym możliwym pasem na tym lotnisku, z różnicą długości do 650 metrów. Przetestowano 7 z 8 ocalałych hamulców aerodynamicznych, które działały prawidłowo. Badanie silników również potwierdziło użycie wszystkich odwracaczy ciągu.

Francuska gazeta "Le Figaro" opublikowała artykuł 12 września 2005 roku, w którym zostało zasugerowane użycie odwracaczy ciągu dopiero po 12 sekundach zetknięcia z pasem startowym[4], która została potwierdzona przez kapitana samolotu.

Odwracacze ciągu zostały włączone zbyt późno i rozpędzony samolot nie miał już możliwości bezpiecznego zatrzymania. Wynikło to z powodu dużego stresu drugiego pilota związanego z trudnymi warunkami atmosferycznymi, dodatkowo trzymającego zaciśniętą dłoń na dźwigni uruchamiającej mechanizm co uniemożliwiło dokonanie tego przez kapitana. Co zostało potwierdzone w raporcie śledczym. Dodatkowo samolot w momencie zbliżania się nad pas znajdował się za wysoko. Nie było wystarczającej ilości czasu potrzebnej do zatrzymania lub odejścia na drugi krąg która musi zostać podjęta wspólnie.

Katastrofa została opisana w jednym z odcinków serialu dokumentalnego Katastrofa w przestworzach zatytułowany Cudowna ucieczka (Miracle Escape).

Samolot[edytuj]

Maszyna obsługująca lot 358 była 295 osobowym Airbusem A340-313E napędzanym czterema silnikami by CFM International CFM56. Numer fabryczny samolotu wynosił 289, z rejestracją o oznaczeniu F-GLZQ[2]. Samolot został oblatany 3 sierpnia 1999 roku i dostarczony do linii Air France 7 września 1998 roku. Zabierał na pokład 297 pasażerów oraz 12 człoków załogi. Podczas lotu kapitanem był Alain Rosaye w wieku 57 lat i Pierwszy Oficer Frédéric Naud w wieku 43 lat. Kapitan w chwili startu posiadał wylatane 15 411 godzin lotu, natomiast drugi pilot zaledwie 4835 godziny.

Przyjmuje się, że ten model Airbusa jest najbezpieczniejszym na świecie i od 1993 roku czyli rozpoczęcia jego produkcji posiada najlepsze wyniki.

Przypisy

  1. a b Relacje po pożarze samolotu Air France [dostęp 2016-07-31] (pol.).
  2. a b HarroH. Ranter HarroH., ASN Aircraft accident Airbus A340-313X F-GLZQ Toronto-Pearson International Airport, ON (YYZ), aviation-safety.net [dostęp 2016-07-31].
  3. Grupa WirtualnaG. W. Polska Grupa WirtualnaG. W., Katastrofa samolotu Air France, 3 sierpnia 2005 [dostęp 2016-07-31] (pol.).
  4. r, Airbus d'Air France : les trois raisons du crash de Toronto [dostęp 2016-07-31].

Linki zewnętrzne[edytuj]