Kate Nash

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kate Nash
Ilustracja
Kate Nash podczas koncertu w czerwcu 2013
Imię i nazwisko Kate Marie Nash
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1987
Harrow, Londyn
Pochodzenie Anglia
Instrumenty gitara, gitara basowa
Gatunki rock alternatywny, indie rock, indie pop
Zawód piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów piosenek
Aktywność od 2006
Wydawnictwo Fiction, Have 10p
Strona internetowa

Kate Nash (ur. 6 lipca 1987 w Londynie) – angielska piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów piosenek. Zasłynęła przebojem „Foundations” w 2007 roku, a jej debiutancki album Made of Bricks dotarł do 1. miejsca na brytyjskiej liście sprzedaży. Jest zdobywczynią Brit Award dla najlepszej artystki (2008)[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kate urodziła się w dzielnicy Harrow w północnym Londynie. Jej ojciec jest Anglikiem, natomiast matka jest pochodzenia irlandzkiego. Uczęszczała do prestiżowej szkoły muzycznej BRIT School[2]. Zanim zdobyła sławę, pracowała w restauracji Nando's oraz sieci odzieżowej River Island[3].

W 2005 roku zaczęła umieszczać swoje nagrania na portalu Myspace, a na początku 2007 roku wydała swój pierwszy singel „Caroline's a Victim”. Popularność przyniosła jej wydana w tym samym roku piosenka „Foundations”, która dotarła do 2. miejsca listy przebojów w Wielkiej Brytanii[4]. Singel cieszył się także sporym powodzeniem w Europie[5]. Jej pierwszy album, Made of Bricks, ukazał się latem tego samego roku i dotarł do 1. miejsca brytyjskiej listy sprzedaży[6], ostatecznie pokrywając się platyną[7]. Na płycie znalazły się również kolejne popularne single „Mouthwash” i „Pumpkin Soup”. W roku 2008 zdobyła Brit Award dla najlepszej artystki i została też nagrodzona m.in. przez magazyny muzyczne NME[8] i Q[9].

W roku 2010 Nash wydała drugi studyjny album My Best Friend Is You. Płytę promowała piosenka „Do-Wah-Doo”, która cieszyła się popularnością na listach przebojów. Choć dość dobrze przyjęty przez krytyków, album nie powtórzył jednak komercyjnego sukcesu poprzedniego krążka. Kolejne single „Kiss That Grrrl” i „Later On” nie dostały się już na listy sprzedaży. W 2011 roku artystka rozpoczęła projekt o nazwie Rock 'n' Roll for Girls After School Music Club mający na celu rozwijanie talentu muzycznego młodych dziewcząt[10]. Kiedy jej dotychczasowa wytwórnia Fiction Records zdecydowała się zerwać z nią kontrakt[11], Nash w 2012 roku wydała EP-kę Death Proof niezależnie przez własny label Have 10p Records. Zagrała też w brytyjskich i amerykańskich filmach Greetings from Tim Buckley, Syrup i Pokój zwierzeń.

W 2013 roku ukazał się jej trzeci studyjny album, Girl Talk, także wydany niezależnie. Płyta została nagrana w Los Angeles i prezentowała brzmienie odchodzące od jej poprzedniego stylu w stronę muzyki rock i grunge. Tekstowo przesycona była treściami feministycznymi i nawiązywała do nurtu riot grrrl. Z płyty pochodziły single „3AM”, „OMYGOD!” oraz „Fri-End?”. Pod koniec roku wydała świąteczną EP-kę Have Faith with Kate Nash This Christmas. W 2014 roku wyprowadziła się z Londynu do Los Angeles[12].

W 2016 roku ukazały się jej kolejne single „Good Summer” i „My Little Alien”. Na początku 2017 wydała kolejną EP-kę, Agenda, a następnie pojawiła się w amerykańskim serialu GLOW. W marcu 2018 wydała czwarty studyjny album Yesterday Was Forever, który sfinansowała przez crowdfundingowy portal Kickstarter[13]. Płyta nie była jednak sukcesem na listach sprzedaży i otrzymała mieszane recenzje.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

EP-ki[edytuj | edytuj kod]

  • 2010: iTunes Festival: London 2010
  • 2012: Death Proof
  • 2013: Have Faith with Kate Nash This Christmas
  • 2017: Agenda

Single[edytuj | edytuj kod]

  • 2007: „Caroline's a Victim”
  • 2007: „Foundations”
  • 2007: „Mouthwash”
  • 2007: „Pumpkin Soup”
  • 2008: „Merry Happy”
  • 2010: „Do-Wah-Doo”
  • 2010: „Kiss That Grrrl”
  • 2010: „Later On”
  • 2011: „I've Got a Secret”
  • 2013: „3AM”
  • 2013: „OMYGOD!”
  • 2013: „Fri-End?”
  • 2016: „Good Summer”
  • 2016: „My Little Alien”
  • 2017: „Call Me”
  • 2018: „Drink About You”
  • 2018: „Life in Pink”

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Brit Awards 2008: The winners (ang.). bbc.co.uk, 2008-02-20. [dostęp 2017-08-08].
  2. Laura Painter: What life is really like for students at Croydon's famous Brit School (ang.). www.croydonadvertiser.co.uk, 2016-10-12. [dostęp 2017-08-08].
  3. Elizabeth Day: Kate Nash: 'I felt as if I was having a nervous breakdown' (ang.). www.theguardian.com, 2010-03-14. [dostęp 2017-08-08].
  4. Official Singles Chart Top 100 01 July 2007 - 07 July 2007 (ang.). www.officialcharts.com. [dostęp 2017-08-08].
  5. Kate Nash - Foundations (niderl.). dutchcharts.nl. [dostęp 2017-08-08].
  6. Official Albums Chart Top 100 12 August 2007 - 18 August 2007 (ang.). www.officialcharts.com. [dostęp 2017-08-08].
  7. Certified Awards (ang.). www.bpi.co.uk. [dostęp 2017-08-08].
  8. Shockwaves NME Awards 2008: Winners' list - NME (ang.). www.nme.com, 2008-02-29. [dostęp 2018-05-26].
  9. Winners in full: Q Awards 2007 (ang.). bbc.co.uk, 2007-10-08. [dostęp 2018-05-26].
  10. Robin Murray: Kate Nash Launches Rock School (ang.). www.clashmusic.com, 2011-03-21. [dostęp 2017-08-07].
  11. Kate Nash's Kickstarter album campaign raises £85,000 (ang.). www.star-magazine.co.uk, 2017-04-28. [dostęp 2017-08-08].
  12. Margaret Abrams: How Kate Nash Uses Social Media in Pursuit of Social Justice (ang.). observer.com, 2017-01-19. [dostęp 2018-05-26].
  13. Kate Nash is Making a Record by Kate Nash — Kickstarter (ang.). www.kickstarter.com. [dostęp 2018-05-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]