Katedra Niepokalanego Poczęcia w Pekinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katedra Nantang
katedra
Ilustracja
Fasada katedry
Państwo  Chiny
Miejscowość Pekin
Wyznanie katolickie
Kościół Patriotyczne Stowarzyszenie Katolików Chińskich
Położenie na mapie Chin
Mapa lokalizacyjna Chin
Katedra Nantang
Katedra Nantang
Ziemia39°53′58,07″N 116°22′09,47″E/39,899464 116,369297

Katedra Niepokalanego Poczęcia (chiń.: 宣武门天主堂; pinyin: Xuānwǔmén Tiānzhǔtáng), nazywana również popularnie Nantang (南堂; dosł. Katedra Południowa) – katedra znajdująca przy ulicy Xuanwumen w Pekinie, niedaleko południowo-zachodniego krańca placu Tian’anmen. Jest najstarszą pekińską świątynią katolicką[1], największym kościołem w mieście[2] i głównym kościołem Patriotycznego Stowarzyszenia Katolików Chińskich.

Katedrę wzniesiono w 1650 roku w miejscu domu, w którym mieszkał jezuicki misjonarz Matteo Ricci. Jej budowę nadzorował niemiecki misjonarz Johann Adam Schall von Bell[3]. Wcześniej, od 1605 roku, działała w tym domu kaplica[4]. Budowę świątyni upamiętnia znajdująca się do dziś w przykościelnym ogrodzie stela z inskrypcją o treści "Katedra zbudowana z cesarskiego rozkazu"[5]. Siedem lat później budynek został przebudowany[1]. W 1690 roku, po utworzeniu diecezji pekińskiej, kościół podniesiono do rangi katedry[3]. Zniszczona w wyniku pożaru w 1775 roku[3], została następnie odbudowana.

Zamknięta w 1827 roku, w okresie prześladowań cudzoziemców, jako jedyny z katolickich kościołów w Pekinie ocalała wówczas od zniszczenia[6]. Otwarta ponownie po II wojnie opiumowej w 1860 roku.

Zburzona w czasie powstania bokserów, została odbudowana w 1904 roku w stylu neobarokowym[4].

W okresie rewolucji kulturalnej jako jedyna z katolickich świątyń w stolicy Chin nie została zamknięta, dostęp do niej mieli jednak jedynie przedstawiciele korpusu dyplomatycznego i nieliczni cudzoziemcy[7]. Dla wiernych została otwarta ponownie w 1979 roku[3].

Nabożeństwa w katedrze odprawiane są w języku chińskim, angielskim i po łacinie[2].


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Southern Church (Xuanwumen Catholic Church) (ang.). chinats.com. [dostęp 19 lutego 2010].
  2. a b Nantang Church (ang.). timeout.com. [dostęp 19 lutego 2010].
  3. a b c d Jesuits in China (ang.). manresa-sj.org. [dostęp 19 lutego 2010].
  4. a b Xuanwumen Catholic Churchv (ang.). beijingimpression.com. [dostęp 19 lutego 2010].
  5. The Southern Cathedral (Nantang) (ang.). china.org.cn. [dostęp 19 lutego 2010].
  6. Beijing Attractions: Beijing Churches (ang.). beijing-visitor.com. [dostęp 19 lutego 2010].
  7. Chrześcijaństwo i Kościół w Chińskiej Republice Ludowej (pol.). verbinum.pl. [dostęp 19 lutego 2010].