Kathryn Sullivan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kathryn Dwyer Sullivan
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 października 1951
Paterson (New Jersey)
Narodowość amerykańska
Status w stanie spoczynku
Funkcja specjalistka misji
Czas spędzony w kosmosie 22 dni 4 godziny 49 minut i 3 sekundy
Misje STS-41-G, STS-31, STS-45
Emblematy załóg STS-41-G patch.png Sts31 flight insignia.png Sts-45-patch.png
Inny zawód geolożka
Kathryn Sullivan ogląda Ziemię z kabiny wahadłowca Challenger (1984)

Kathryn Dwyer Sullivan (ur. 3 października 1951 w Paterson w stanie New Jersey) – amerykańska geolożka i była astronautka NASA. Uczestniczka trzech misji promów kosmicznych, jako pierwsza Amerykanka wykonała spacer kosmiczny[1].

Życiorys[edytuj]

W 1973 roku ukończyła kierunek nauk o Ziemi na University of California, Santa Cruz. W 1978 roku otrzymała doktorat z geologii na Dalhousie University w Halifaksie[1].

W styczniu 1978 roku została przyjęta na szkolenie w korpusie astronautów NASA, astronautką została w sierpniu 1979 roku[1].

Jako specjalistka misji wzięła udział w trzech lotach wahadłowców: STS-41G (5-13 października 1984), STS-31 (24-29 kwietnia 1990) oraz STS-45 (24 marca – 2 kwietnia 1992)[2].

W 1993 roku opuściła NASA i objęła posadę głównego naukowca (Chief Scientist) w Amerykańskiej Narodowej Służbie Oceanicznej i Meteorologicznej (NOAA). W latach 1996–2006 była prezesem i dyrektorem centrum naukowego COSI (Center of Science & Industry) w Columbus, a później została pierwszym dyrektorem jednego z centrów edukacyjnych Ohio State University[3][1].

Od 28 lutego 2013 roku pełniła obowiązki podsekretarz handlu ds. oceanów i atmosfery i administrator Amerykańskiej Narodowej Służby Oceanicznej i Meteorologicznej (NOAA)[3], została zatwierdzona na to stanowisko przez Senat 6 marca 2014 roku[1] i pełniła tę funkcję do końca administracji Baracka Obamy 20 stycznia 2017.

Wykaz lotów[edytuj]

Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Kathryn Sullivan
Data startu Statek kosmiczny Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania
1
5 października 1984
STS-41-G
Challenger
F-6
13 października 1984
STS-41-G
Challenger
F-6
specjalista misji
(MS-3)
8 dni 5 godzin 23 minuty i 33 sekundy[4]
2
24 kwietnia 1990
STS-31
Discovery
F-10
29 kwietnia 1990
STS-31
Discovery
F-10
specjalista misji
(MS-3)
5 dni 1 godzina 16 minut i 5 sekund[4]
3
24 marca 1992
STS-45
Atlantis
F-11
2 kwietnia 1992
STS-45
Atlantis
F-11
specjalista misji
(MS-1)
8 dni 22 godziny 9 minut i 25 sekund[4]
Łączny czas spędzony w kosmosie — 22 dni 4 godziny 49 minut i 3 sekundy[4]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e Astronaut Bio: Kathryn D. Sullivan (04/2014), www.jsc.nasa.gov, kwiecień 2014 [dostęp 2017-03-11] (ang.).
  2. Joachim Becker, Astronaut Biography: Kathryn Sullivan, www.spacefacts.de, 3 lipca 2009 [dostęp 2017-03-11] (ang.).
  3. a b Hubert Bartkowiak, Była astronautka Kathryn Sullivan szefową NOAA, kosmonauta.net, 8 sierpnia 2013 [dostęp 2017-03-11] (pol.).
  4. a b c d e Kathryn Dwyer Sullivan. W: Loty Kosmiczne [on-line]. [dostęp 2017-04-20].