Kazarka reuniońska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazarka reuniońska
Alopochen kervazoi
(Cowles, 1994)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Podrodzina kaczki
Plemię Tadornini
Rodzaj Alopochen
Gatunek kazarka reuniońska
Synonimy
  • Mascarenachen kervazoi (Cowles, 1994)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 EX pl.svg

Kazarka reuniońska (Alopochen kervazoi) – gatunek dużego ptaka z rodziny kaczkowatych. Występował na wyspie Reunion, wymarł przed rokiem 1700.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy gatunek opisał Graham C. Cowles w 1994. Holotypem były szczątki subfosylne odkryte w 1974 przez Bertranda Kervazo około 1,5 km na południowy zachód od Saint-Paul na Reunion. Kazarka reuniońska otrzymała nazwę Mascarenachen kervazoi[2]. Obecnie (2019) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza ją w rodzaju Alopochen, wraz z kazarką egipską (A. aegyptiaca) i wymarłą kazarką maurytyjską (A. mauritiana)[3]. Pierwsze historyczne stwierdzenie pochodzi z 1619, stanowi jednak lakoniczną wzmiankę o obfitości gęsi na wyspie[2]. Szczątki subfosylne są przechowywane w zbiorach w Saint-Denis, stolicy Reunion[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wymiary ciała oraz skrzydeł były podobne do tych u magelanek skalnych (Chloephaga hybrida[2]: długość ciała 55–65 cm, masa ciała 2,00–2,58 kg[5]). Dubois opisał kazarkę reuniońską jako nieco mniejszą od europejskich gęsi o identycznym upierzeniu, ale z czerwonym dziobem i nogami[4].

Status[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje kazarkę reuniońską za gatunek wymarły (EX, Extinct)[6]. Bontekoe w 1619 odnotował na wyspie dużą liczebność nieokreślonych gęsi. Dubois w latach 1671-72 najdokładniej z ówczesnych autorów opisał wciąż żyjące na Reunion gęsi. Wcześniej, w 1667, Martin zaobserwował intensywną trzebież i spadek liczebności gęsi na stawie Étang de Saint-Paul[2] (obecnie jest to rezerwat przyrody rangi państwowej). Współcześnie na Reunion nie występują dzikie gęsi[2]. Kazarki reuniońskie musiały wymrzeć przed 1700[7]. Prawdopodobnie główną przyczyną wymarcia był nadmierny odłów, ponadto wprowadzone drapieżniki zjadały jaja i pisklęta[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alopochen kervazoi. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  2. a b c d e Cowles, Graham S.. A new genus, three new species and two new records of extinct Holocene birds from Réunion Island, Indian Ocean. „Geobios”. 27, 1994. 
  3. Frank Gill & David Donsker: Screamers, ducks, geese, swans. IOC World Bird List (v9.1), 20 stycznia 2019. [dostęp 25 stycznia 2019].
  4. a b c Julian P. Hume: Extinct Birds. Bloomsbury Publishing, 2017, s. 50. ISBN 978-1-4729-3745-2.
  5. Carboneras, C. & Kirwan, G.M.: Kelp Goose (Chloephaga hybrida). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2019. [dostęp 25 stycznia 2019].
  6. Reunion Shelduck Alopochen kervazoi. BirdLife International. [dostęp 25 stycznia 2019].
  7. H.Glyn Young, Simon J. Tonge, Julian P. Hume. Review of Holocene wildfowl extinctions. „Waterfowl”. 47. s. 173.