Kazimierz Alchimowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kazimierz Alchimowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 grudnia 1840
Dziembrów
Data i miejsce śmierci 31 grudnia 1916
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie (kw. 172-III-22)
Zawód malarz
Na etapie obraz z 1894
Grób malarza Kazimierza Alchimowicza na Starych Powązkach w Warszawie

Kazimierz Alchimowicz (ur. 20 grudnia 1840 w Dziembrowie, zm. 31 grudnia 1916 w Warszawie) – polski malarz. Był starszym bratem malarza Hiacynta Alchimowicza (1841–1897).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wychowywał się i ukończył szkołę w Wilnie[1], a następnie pracował jako zarządca majątku ziemskiego pod Kijowem. W 1863 walczył w powstaniu styczniowym na Litwie, za co został zesłany za Ural do Wierchutorii, gdzie zaczął rysować.

Około roku 1869 wrócił do Warszawy. Uczył się w Klasie Rysunkowej Wojciecha Gersona pod patronatem Akademii Petersburskiej. Jego prace szkolne były dwukrotnie nagradzane przez Akademię srebrnym medalem. W latach 1873–1875 studiował w Monachium pod kierunkiem Alexandra Wagnera (w połowie października 1873 r. zgłosił się do Akademii Sztuk Pięknych - Malklasse)[2]. Od 1876 do 1877 przebywał we Francji, wystawiając swoje prace w Salonie Paryskim, a także w Gandawie. W 1877 przez krótki czas pełnił funkcję kierownika pracowni ozdób artystycznych w Fontainebleau, ale zrezygnował i w tym samym roku zamieszkał na stałe w Warszawie. W 1880 otworzył tam swoją pracownię. Od 1890 uczył rysunku w prywatnej szkole malarstwa i rzeźby Bronisławy Poświkowej.

Zmarł 31 grudnia 1916[1] w Szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie, spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 172-III-22).

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Alchimowicz malował obrazy o wątkach historycznych i legendarnych, pejzaże Wileńszczyzny, Tatr i Pieniny, sceny rodzajowe, a także religijne (m.in. Najświętsza Maria Panna dla kościoła w Zakopanem, Święta Trójca dla katedry w Lublinie). Swoje prace wystawiał w Warszawie (1874–1912), Krakowie (1873–1902), Wiedniu, Odessie i Monachium. Został dwukrotnie nagrodzony za obraz Pogrzeb Gedymina (1888, Kraków, Muzeum Narodowe).

Jego prace cieszyły się ogromną popularnością zarówno w kraju, jak i za granicą. Duży zbiór prac Alchimowicza znajduje się w Muzeum Narodowym w Warszawie. Poza malarstwem sztalugowym tworzył malowidła na porcelanie i fajansie oraz próbował sił w rzeźbie (drewno). Zajmował się też malarstwem sakralnym – w latach 1908–1910 stworzył polichromię zdobiącą wnętrze kościoła w sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Starej Błotnicy.

Pogrzeb Gedymina obraz z 1888

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, www.muzeumwp.pl [dostęp 2017-07-26].
  2. I. Królewska Akademia Sztuk Pięknych... [w:] H. Stępień, M. Liczbińska, Artyści polscy w środowisku monachijskim w latach 1828-1914 (materiały źródłowe), wyd. II, Kraków: Agencja Wydawniczo-Reklamowa Chors, 1994, s. 11, ISBN 83-903086-1-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Literatura uzupełniająca[edytuj | edytuj kod]