Kazimierz Barburski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Barburski
Kazimierz Barburski 2.jpg
Data i miejsce urodzenia 7 sierpnia 1942
Łódź
Data i miejsce śmierci 26 maja 2016
Łódź
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Brąz
Meksyk 1968 szermierka
(szpada druż.)

Kazimierz Zygfryd Barburski, pseud. Barbur (ur. 7 sierpnia 1942 w Łodzi[1], zm. 26 maja 2016, tamże[2]) – polski szermierz i wojskowy, medalista olimpijski i wielokrotny mistrz Polski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Łodzi, mieszkał w tamtejszych Bałutach. Był synem Zygfryda Barburskiego i Ireny Dziwulskiej. W czasie kariery zawodniczej ważył 77 kg przy 180 cm wzrostu[1]. Trenował szermierkę w LPŻ Łódź, pod okiem trenera Jerzego Rybickiego. Był szpadzistą, ale walczył również floretem. Od 1962 był zawodnikiem warszawskiej Legii, gdzie – podobnie jak w kadrze narodowej – jego trenerem był Andrzej Przeździecki. W 1962 zdobył brązowy medal podczas mistrzostw świata juniorów w Kairze. W latach 1964–1969 wraz z Legią sześć razy z rzędu zdobywał drużynowe mistrzostwo Polski w szpadzie, a w 1965 również we florecie. W 1967 zajął trzecie miejsce indywidualnie i otrzymał brązowy medal mistrzostw Polski w szpadzie, a wraz z drużyną narodową, zdobył 5 miejsce na mistrzostwach świata w Montrealu[1].

Na igrzyskach w 1968 w Meksyku – wraz z drużyną w składzie Bohdan Andrzejewski, Michał Butkiewicz, Bohdan Gonsior, Henryk Nielaba – zdobył brązowy medal w szpadzie[1].

W 1970 w Ankarze wywalczył wraz z drużyną wicemistrzostwo w szpadzie, w tym samym roku ukończył Liceum Ogólnokształcące dla Pracujących w Warszawie. W latach 1971–1973 wraz z Legią zdobył koleje trzy drużynowe mistrzostwa. Pojechał również do Monachium na igrzyska w 1972 gdzie Polacy zajęli 6. miejsce[1].

Rok po igrzyskach zdobył brązowy medal mistrzostw Polski, w 1974 wywalczył indywidualne mistrzostwo Polski w szpadzie, zaś w 1975 po raz dziesiąty został drużynowym mistrzem Polski w szpadzie[1].

Karierę zakończył w 1976. Będąc zawodnikiem Legii był jednocześnie wojskowym. Wojsko opuścił w stopniu starszego sierżanta sztabowego. Otrzymał tytuł Mistrza Sportu[1]. Pracował jako instruktor szermierki w Warszawie[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Kazimierz Barburski – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl (pol.). wolimpijski.pl. [dostęp 2016-05-31].
  2. a b Nie żyje Kazimierz Barburski. olimpijski.pl, 30 maja 2016. [dostęp 2016-05-31].