Kazimierz Bolesz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Tomasz Bolesz
Herb
Jastrzębiec
Data i miejsce urodzenia 1736
Łężce
Data i miejsce śmierci 14 września 1794
Błażejewo
Ojciec Antoni Bolesz
Matka Zofia Kowalska h. Wieruszowa
Odznaczenia
Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Kazimierz Tomasz Bolesz herbu Jastrzębiec (ur. w 1736[a] w Łężcach, zm. 14 września 1794 w Błażejewie) – polski szlachcic, podczaszy gnieźnieński, stolnik gnieźnieński, rotmistrz Kawalerii Narodowej, stolnik kaliski, starosta stawiski, poseł na sejmy, deputat Trybunału Głównego Koronnego w województwie poznańskim, kawaler Orderu Świętego Stanisława, wolnomularz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz Bolesz pochodził z rodziny osiadłej na Mazowszu, był synem Antoniego, burgrabiego poznańskiego i Zofii z Kowalskich h. Wieruszowa. Miał starszą siostrę Urszulę Eleonorę (1723–1803), późniejszą podwojewodzinę Borzęcką.

W 1775 roku został podczaszym gnieźnieńskim, a w 1777 roku stolnikiem gnieźnieńskim. W 1792 roku był natomiast stolnikiem kaliskim. W 1785 roku otrzymał stopień rotmistrza Kawalerii Narodowej, w 1791 został odznaczony Orderem Św. Stanisława. Był posłem na sejmy z województwa poznańskiego i kaliskiego, w latach: 1778, 1780 (z województwa poznańskiego), 1782, 1784 i 1790 (z województwa poznańskiego).

Był członkiem loży wolnomularskiej „Izys” i „Towarzystwa Przyjaciół Konstytucji 3 maja”. Po śmierci został pochowany w bazylice na Świętej Górze koło Gostynia.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Dokładna data urodzenia jest nieznana, jego chrzest odbył się 1 stycznia 1736 roku w Chrzypsku Wielkim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]