Kazimierz Brakoniecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kazimierz Brakoniecki (ur. 12 grudnia 1952 w Barczewie) – polski poeta, eseista, krytyk literacki, redaktor, animator kultury.

Zdał maturę w III. Liceum Ogólnokształcącym im. Mikołaja Kopernika w Olsztynie[1]. Ukończył studia polonistyczne oraz podyplomowe z muzeologii na Uniwersytecie Warszawskim. W 1990 uczestniczył w założeniu Wspólnota Kulturowa "Borussia", a w 1996 Olsztyńskiego Stowarzyszenia Przyjaciół Bretanii i Francji "Amitié". W latach 1991–1997 redaktor naczelny poświęconego kulturze, historii i literaturze Warmii i Mazur pisma "Borussia". Współautor pracy "Borussia. Ziemia i ludzie", antologii piśmiennictwa o Ziemi Pruskiej.

Mąż Hanny Brakonieckiej.

Jako poeta debiutował w prasie literackiej w 1975. Cztery lata później wydał swój pierwszy tomik wierszy "Zrosty". Ostatnie publikacje poety to m.in.:

  • Światowanie – tom prozy i poezji (1999)
  • Muza domowa – wybór wierszy z lat 80. i 90. (2000)
  • Światologia – tom prozy i poezji (2001)
  • Moralia – tomik wierszy (2002)
  • Warmiński budda – tomik wierszy (2007)
  • Europa minor – tom poezji (2007)
  • Historie bliskoznaczne (2008)
  • Chiazma (2012)
  • Terra Nullius (2014)

Jest laureatem kilku ogólnopolskich nagród literackich m.in.:

a także:

Przypisy