Kazimierz Brożek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kazimierz Antoni Brożek
pułkownik piechoty pułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1895
Jaworzno
Data śmierci po 1945
Przebieg służby
Lata służby od 1914
Siły zbrojne cesarska i królewska Armia
Wojsko Polskie
Jednostki 20 Pułk Piechoty
Stanowiska dowódca pułku piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Komandorski Węgierskiego Orderu Zasługi (wojskowy)

Kazimierz Antoni Brożek (ur. 16 stycznia 1895 w Jaworznie, zm. przed 1975) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz Antoni Brożek urodził się 16 stycznia 1895 roku w Jaworznie, w rodzinie Franciszka i Anny. Ukończył Szkołę Przemysłową w Jaworznie z patentem rysownika maszynowego[1]. Od 1914 służył w Legionach Polskich, w 3 Pułku Piechoty. Dowodził plutonem w I baonie, a od jesieni 1916 roku kompanią w II baonie. Awansował kolejno na chorążego (12 października 1914), podporucznika (9 sierpnia 1915) i porucznika (1 listopada 1916)[2].

W 1918 roku służył w 1 Pułku Piechoty Polskiej Siły Zbrojnej (w październiku tegoż roku otrzymał awans na kapitana) i w listopadzie 1918 wraz z całą formacją znalazł się w składzie Wojska Polskiego. Był m.in. dowódcą baonu w 20 Pułku Piechoty. Awansowany został na majora piechoty i latem 1919 dowodził 3 Pułkiem Piechoty Legionów.

1 czerwca 1919 zweryfikowany został jako major piechoty i w okresie powojennym kontynuował służbę wojskową jako dowódca II baonu w 3 Pułku Piechoty Legionów. 12 kwietnia 1927 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów piechoty[3]. 5 maja 1927 roku został przeniesiony do 38 Pułku Piechoty w Przemyślu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[4]. W styczniu 1931 został przeniesiony na dowódcę 20 Pułku Piechoty w Krakowie[5][6]. Na tym stanowisku pozostał do wybuchu II wojny światowej. W marcu 1937 awansowany został na pułkownika piechoty.

Dowodzony przez niego pułk uczestniczył w wojnie obronnej 1939 w składzie 6 Dywizji Piechoty (Armia Kraków); dywizja skapitulowała 21 września 1939 pod Rawą Ruską. Wojnę pułkownik Brożek spędził w oflagu VII A w Murnau, gdzie doczekał wyzwolenia przez Amerykanów 29 kwietnia 1945. Dalsze jego losy nie są znane.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz Legionistów ↓.
  2. Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 11.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 kwietnia 1927 roku, s. 117.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 maja 1927 roku, s. 128.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 9.
  6. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 20, 550.
  7. a b c d Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 20.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]